Στο Ντιγιάρμπακιρ, την τουρκική πόλη που απέχει μόλις 100 χλμ. από τη Συρία, τα σημάδια της εξέγερσης εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν είναι ακόμη ορατά. Κατεστραμμένα κτίρια, τρύπες από σφαίρες, καμένα αυτοκίνητα βρίσκονται παντού. Η εξέγερση των Κούρδων της περιοχής έπειτα από τις δηλώσεις του τούρκου πρωθυπουργού ότι δεν θα στείλει βοήθεια στους κούρδους μαχητές από την άλλη πλευρά των συνόρων, στο Κομπάνι, που μάχονται τους φανατικούς του Ισλαμικού Κράτους κόστισε τη ζωή σε 13 άτομα στην περιοχή και σε περισσότερα από 30 σε ολόκληρη την Τουρκία.
Το περασμένο Σάββατο ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα πήρε τηλέφωνο τον Ερντογάν και του ζήτησε να πάρει μέρος στον αγώνα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Ο τούρκος πρωθυπουργός δεν απάντησε. Δύο ημέρες μετά οι Αμερικανοί έριξαν πολεμοφόδια στους Κούρδους στο Κομπάνι. Αργότερα η Τουρκία ανακοίνωσε ότι θα βοηθήσει τους Κούρδους του Ιράκ να φθάσουν στη Συρία για να βοηθήσουν τους ομοεθνείς τους. Πάντως, παρά την ανακοίνωση του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Καβούσογλου ότι η επιχείρηση έχει ήδη αρχίσει, οι Κούρδοι στο Κομπάνι γνωστοποίησαν ότι μέχρι χθες το βράδυ δεν είχε φθάσει κανένας μαχητής Πεσμεργκά στις θέσεις τους.
ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ. Καθώς η επίθεση των τζιχαντιστών στο Κομπάνι συνεχίζεται μπροστά στα τουρκικά τανκς που στέκουν μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, οι σύμμαχοι της Αγκυρας αναρωτιούνται για τη στάση της απέναντί τους. Παρά τις καταγγελίες για διακίνηση του λαθραίου πετρελαίου που κάνουν οι τζιχαντιστές μέσω της Τουρκίας – τους αποφέρει εκατομμύρια δολάρια – η διεθνής κοινότητα δείχνει ανήμπορη να πιέσει την Αγκυρα. Ετσι η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης αλλά και της στάσης που διατηρεί φαίνεται να πιστεύει στην ισχύ της, γεγονός που ίσως εξηγεί εν μέρει και την απόφασή της να στείλει το «Μπαρμπαρός» κοντά στην Κύπρο.
Υπάρχει όμως και άλλος λόγος για την τουρκική προκλητικότητα. Σε μια εποχή κατά την οποία το φυσικό αέριο που βρίσκεται στη Μεσόγειο φαίνεται να απαντά στις ενεργειακές ανησυχίες για το μέλλον και στην αντιπαράθεση της Ρωσίας με τη Δύση, η Αγκυρα βιάζεται να πάρει θέση – έστω και με τη βία – στο σκηνικό που ήδη ετοιμάζεται. Ο Ερντογάν έχει δείξει ότι δεν τον τρομάζουν οι συγκρούσεις καθώς αγνοεί επιδεικτικά όλες τις κριτικές για την απολυταρχική του διακυβέρνηση και την προώθηση του ισλαμισμού. Αλλωστε παρά τις πιέσεις των Αμερικανών να βομβαρδίσουν τους τζιχαντιστές με αεροσκάφη από τη βάση στο Ιντσιρλίκ, εκείνος καθυστερεί ζητώντας μια ευρύτερη συμφωνία για την ανατροπή του καθεστώτος του Ασαντ στη Συρία.
«Νομίζετε ότι αυτοί που ρίχνουν βόμβες αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων με τα αεροπλάνα τους το κάνουν για την ειρήνη;» ανέφερε σε πρόσφατη ομιλία του. «Οχι, είναι εδώ γιατί θέλουν να μιλήσουν για τα πετρέλαια, για τα συμφέροντά τους…».
Η διεθνής πίεση μπορεί να αυξάνεται για την Τουρκία όσον αφορά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ο παμπόνηρος «σουλτάνος» και ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, όμως, φαίνεται να διέκριναν μια ευκαιρία για μεγαλύτερη εμπλοκή στο ενεργειακό παζάρι της Ανατολικής Μεσογείου, ακολουθώντας την προσφιλή πρακτική της επίδειξης πυγμής. Το αν θα τους βγει το ρίσκο μένει να το δούμε…