Λάθος ο υπολογισμός της περιόδου επωάσεως του ιού Έμπολα;

Ο ιός Έμπολα δεν χρειάζεται 21 ημέρες αλλά περισσότερες για να αναπτυχθεί στο σώμα και να προκαλέσει συμπτώματα, υποστηρίζουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Drexel στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

Ο ισχυρισμός αφορά την περίοδο επωάσεως, δηλαδή τις ημέρες που μεσολαβούν από τη στιγμή που κάποιος εκτίθεται σε έναν παθογόνο μικροοργανισμό έως την στιγμή που θα αρρωστήσει.

Αν αυτή η περίοδος περάσει και παραμείνει υγιής, θεωρείται ότι δεν μολύνθηκε από το εκάστοτε παθογόνο.

Στην περίπτωση του ιού Έμπολα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει ότι «η περίοδος επωάσεως κυμαίνεται από 2 έως 21 ημέρες» – και επί 21 ημέρες παρακολουθούνται όσοι έχουν έρθει σε επαφή με πάσχοντες από Έμπολα, για να εξακριβωθεί εάν μολύνθηκαν ή όχι.

Ωστόσο οι επιστήμονες του Drexel, οι οποίοι ανέλυσαν στοιχεία από τις προγενέστερες επιδημίες του ιού και τους εννέα πρώτους μήνες της παρούσας επιδημίας, λένε ότι υπάρχουν έως 12% πιθανότητες να παραμείνει ο ιός σε λανθάνουσα κατάσταση (αδρανής) στο σώμα επί περισσότερο καιρό.

Αν αυτό ισχύει, σημαίνει ότι αναρίθμητοι άνθρωποι στη Δυτική Αφρική και αλλού ενδέχεται να αναπτύσσουν «εν κρυπτώ» τη νόσο, παρότι θεωρούν ότι την έχουν αποφύγει.

Όπως εξήγησε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τσαρλς Χάας, καθηγητής Βιολογίας στο Drexel, υπάρχει πάντοτε μία τυπική απόκλιση (SD) στα ευρήματα των επιστημονικών μελετών.

Στην στατιστική και στη θεωρία των πιθανοτήτων, η τυπική απόκλιση μετρά το ποσοστό διακύμανσης από τον μέσο όρο – και στην περίπτωση του Έμπολα, δεν έχει ακόμα ληφθεί υπ’ όψιν, κατά τον δρα Χάας.

Ο ΠΟΥ κατέληξε στο διάστημα των 2-21 ημερών αναλύοντας στοιχεία από τις πρώτες επιδημίες του ιού στο Ζαϊρ (η παλιά ονομασία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό) και στην Ουγκάντα.

Στις επιδημίες αυτές όντως υπήρχε πολύ μικρή διακύμανση πέρα από τις 2-21 ημέρες.

Ωστόσο όταν στην ανάλυση προστέθηκαν από τον δρα Χάας και τους συνεργάτες του οι υπόλοιπες επιδημίες, συμπεριλαμβανομένων των κρουσμάτων κατά τους πρώτους 9 μήνες της εφετινής, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν έως 12% πιθανότητες να είναι κάποιος μολυσμένος παρότι είχαν περάσει οι 21 πρώτες ημέρες από την μόλυνσή του.

Τα ευρήματα αυτά, που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «PLoS Current Epidemics», υποδηλώνουν ότι για να καθοριστούν οι μέρες παρακολούθησης κάθε δυνητική επαφή ενός ασθενούς, θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν το κόστος που θα έχει η παρακολούθηση έναντι του προσδοκώμενου οφέλους από αυτήν, γράφουν οι ερευνητές.