Χτυπήματα με το «σύνδρομο της 17 Νοέμβρη»

«Τέσσερα χρόνια ακριβώς μετά το κατασταλτικό χτύπημα εναντίον της οργάνωσης και ενώ το κράτος, όπως και πολλοί εχθροί του ένοπλου αγώνα, πανηγύριζαν για την “επιτυχία της εξάρθρωσης” του Επαναστατικού Αγώνα, η ενέργεια αυτή έρχεται να τους διαψεύσει…».

Το απόσπασμα από την προκήρυξη ανάληψης της ευθύνης για τη βομβιστική επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος τον περασμένο Απρίλιο από τον Επαναστατικό Αγώνα αποκτά ιδιαίτερο περιεχόμενο τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Η Αστυνομία δηλώνει ότι απέτρεψε εντυπωσιακό τρομοκρατικό χτύπημα, που εκτός των όποιων άμεσων συνεπειών του θα επιχειρούσε να επιστρέψει η χώρα στην εποχή της 17 Νοέμβρη.

Η σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη μπορεί να έδωσε στις διωκτικές Αρχές «μικρή ανάσα» – καθώς θεωρείται ο επιχειρησιακός αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης, ο αντίστοιχος Κουφοντίνας της 17Ν -, σε καμία περίπτωση όμως δεν σήμανε το τέλος της δράσης της. Ο Επαναστατικός Αγώνας – σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της Αστυνομίας, μετά τη σύλληψη του Αντώνη Σταμπούλου στον Βύρωνα – θα επιχειρούσε σήμερα ένα εντυπωσιακό τρομοκρατικό χτύπημα. Με στόχο είτε τα γραφεία της ΝΔ είτε κάποιον από τους επιχειρηματίες για τους οποίους γίνονται εκτενείς αναφορές στις σημειώσεις του συλληφθέντος, ο σκοπός ήταν να επιτευχθεί μια αναβαθμισμένη επίθεση σε σχέση με τα έως τώρα χτυπήματα της οργάνωσης, περιλαμβανομένης και της έκρηξης του παγιδευμένου αυτοκινήτου στην οδό Αμερικής, τον περασμένο Απρίλιο. Το μήνυμα θα ήταν διπλό: αφενός θα δήλωναν ότι η οργάνωση δεν είναι μόνο ο Μαζιώτης, αφετέρου η τρομοκρατία θα έδινε ηχηρό «παρών», διεκδικώντας πλέον και παρέμβαση στην πολιτική και την κοινωνική πραγματικότητα.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ. Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του, το 2003, ο Επαναστατικός Αγώνας επιχειρούσε να πιάσει το νήμα της τρομοκρατίας από εκεί που το είχε αφήσει η 17 Νοέμβρη. «Επαναλαμβάνοντας» κατά έναν τρόπο χτυπήματα της οργάνωσης που γεννήθηκε με τη Μεταπολίτευση, η ομάδα των Μαζιώτη – Ρούπα διεκδικεί ρόλο διαδόχου στην ηγεσία της εγχώριας τρομοκρατίας και συνεχιστή της τρομοδράσης, διακατεχόμενη από το «σύνδρομο της 17Ν».

Η 17 Νοέμβρη επέλεγε πάντοτε στόχους πρώτης γραμμής, σχετιζόμενους με την πολιτική, την οικονομική και την κοινωνική επικαιρότητα. Ο Επαναστατικός Αγώνας ακολουθεί στην επιλογή στόχων, αλλά – πλην εξαιρέσεων – με ενέργειες χαμηλότερου βεληνεκούς. Ακολουθεί, ωστόσο, τη 17 Νοέμβρη βάζοντας στο στόχαστρο αστυνομικούς, την αμερικανική πρεσβεία, τον πρώην υπουργό Δημόσιας Τάξης Γιώργο Βουλγαράκη. Η δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν, που στιγμάτισε τη 17Ν, κυνηγά και τον Επαναστατικό Αγώνα, αφού με προειδοποιητικά τηλεφωνήματα επιχειρούσε να περιορίσει τον κίνδυνο να τραυματιστούν ή να σκοτωθούν πολίτες στις βομβιστικές του επιθέσεις. Δεν κάνουν όμως καμία ανάλογη προσπάθεια σε ό,τι αφορά τις ζωές αστυνομικών.

Ο Επαναστατικός Αγώνας εμφανίσθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003 με δύο βόμβες στα δικαστήρια της Ευελπίδων και λίγους μήνες αργότερα, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων, όταν το ζήτημα της ασφάλειάς τους απέναντι σε μια τρομοκρατική επίθεση βρισκόταν στο μικροσκόπιο των Αρχών και των μέσων ενημέρωσης διεθνώς, είχε τοποθετήσει τρεις εκρηκτικούς μηχανισμούς στο Αστυνομικό Τμήμα της Καλλιθέας. Τον Οκτώβριο του 2004 μια κλούβα των ΜΑΤ μπήκε στο στόχαστρο των τρομοκρατών, πράγμα που είχε κάνει δύο φορές κατά το παρελθόν η 17 Νοέμβρη: τον Νοέμβριο του ’85, μετά τη δολοφονία του μαθητή Μιχάλη Καλτεζά, είχε χτυπήσει διμοιρία των ΜΑΤ έξω από το ξενοδοχείο Κάραβελ, με αποτέλεσμα τη δολοφονία του αστυφύλακα Νίκου Γεωργακόπουλου, ενώ τον Δεκέμβριο του 1992 είχε πλήξει με ρουκέτα άλλη διμοιρία, έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαρ. Τρικούπη, με αποτέλεσμα τη δολοφονία του αστυφύλακα Γιάννη Βαρή.

Τα ΜΑΤ μπήκαν στο στόχαστρο του Επαναστατικού Αγώνα άλλες δύο φορές μετά το 2004: παραμονές των Χριστουγέννων του 2008 γάζωσαν με Καλάσνικοφ λεωφορείο της υπηρεσίας λίγα μόλις μέτρα μακριά από τη βάση της, στου Γουδή. Στις 5 Ιανουαρίου 2009 πυροβόλησαν με Καλάσνικοφ εναντίον των αστυνομικών των ΜΑΤ που βρίσκονταν έξω από το υπουργείο Πολιτισμού, στα Εξάρχεια, με αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό του αστυφύλακα Διαμαντή Μαντζούνη. Και τα δύο αυτά χτυπήματα είχαν ακολουθήσει τα γεγονότα μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Η αμερικανική πρεσβεία είναι επίσης κοινός στόχος των δύο τρομοκρατικών οργανώσεων – αν και η ενέργεια του Επαναστατικού Αγώνα, τον Ιανουάριο του 2007, ήταν πιο εντυπωσιακή ως προς το αποτέλεσμά της σε σχέση με εκείνο της 17Ν, τον Φεβρουάριο του 1996. Η ομάδα Μαζιώτη, χρησιμοποιώντας τότε για πρώτη φορά ρουκέτα, έπληξε τον θυρεό της πρεσβείας, επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας. Η ρουκέτα της 17Ν είχε σκάσει περίπου 100 μέτρα από τον περίβολο της πρεσβείας έχοντας βρει σε προστατευτικό τοίχωμα.

Η ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ. Τα ευρήματα στο σακίδιο του Αντώνη Σταμπούλου που συνελήφθη στον Βύρωνα ερμηνεύονται από την Αστυνομία ως αποδείξεις της στοχοποίησης συγκεκριμένων προσώπων, εκπροσώπων της επιχειρηματικής ζωής. Εως τώρα, ο Επαναστατικός Αγώνας είχε στοχοποιήσει τράπεζες και όχι πρόσωπα, υπουργεία και αστυνομικές υπηρεσίες, ενώ μόνο ο Γιώργος Βουλγαράκης, εν ενεργεία υπουργός τότε (το 2006), είχε μπει στο στόχαστρο της οργάνωσης. Οι σχεδιαζόμενες, κατά την Αστυνομία, επιθέσεις με πιθανούς στόχους τους Ευ. Μαρινάκη, Θ. Φέσσα, Θ. Βενιάμη ανασύρουν μνήμες από το παρελθόν και βρίσκουν αναλογίες στην απόπειρα δολοφονίας του Βαρδή Βαρδινογιάννη ή στη δολοφονία του εφοπλιστή Κωστή Περατικού, των βιομηχάνων Αθανασιάδη – Μποδοσάκη και Δ. Αγγελόπουλου.

Και αν για τη 17 Νοέμβρη το όπλο-σφραγίδα (που δεν βρέθηκε ποτέ) ήταν το 45άρι πιστόλι, ο Επαναστατικός Αγώνας ανανέωνε διαρκώς το οπλοστάσιό του, με ιδιαίτερη προτίμηση στα Καλάσνικοφ και στα MP5. Τα Καλάσνικοφ, άλλωστε, χρησιμοποιούνταν και στις ληστείες του Μαζιώτη, που εξασφάλιζαν τόσο τη διαβίωσή του όσο και τη χρηματοδότηση των ενεργειών της οργάνωσης. Με τον ίδιο τρόπο, τις ληστείες-«απαλλοτριώσεις», εξασφάλιζαν χρήματα και τα μέλη της 17Ν. Και αν ο δραπέτης Χριστόδουλος Ξηρός θεωρούνταν ο άνθρωπος πίσω από τις βόμβες της 17Ν, η ομάδα Μαζιώτη είναι αυτή που χρησιμοποίησε πρώτη ANFO-πετρελαιοαμμωνίτιδα, και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες, σε βομβιστικές της επιθέσεις, όπως στην Τράπεζα της Ελλάδος τον Απρίλιο.

Η πρόθεση του Επαναστατικού Αγώνα να αποτελέσει τον διάδοχο της 17Ν διαφαίνεται και από τις προκηρύξεις του. Ιδιαίτερα τα κείμενα που έχουν δημοσιοποιηθεί μετά την «εξαφάνιση» των Μαζιώτη και Ρούπα το 2012, όταν είχαν μείνει ελεύθεροι λόγω παρέλευσης του δεκαοκταμήνου της προφυλάκισης, είναι δομημένα α λα 17Ν.