Διμέτωπος από Ερντογάν κατά τζιχαντιστών και Ασαντ

Στη συμμαχία των χωρών που έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους κατά του Ισλαμικού Κράτους μπήκε η Τουρκία, με τον Ταγίπ Ερντογάν να ανοίγει διπλό μέτωπο διαβεβαιώνοντας ότι στόχος δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση των τζιχαντιστών αλλά και η πτώση του σύρου δικτάτορα Μπασάρ αλ Ασαντ. «Θα παραμείνουν στις προτεραιότητές μας η κατάρρευση του καθεστώτος, η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και η εγκαθίδρυση ενός συνταγματικού, κοινοβουλευτικού συστήματος» δήλωσε ο τούρκος πρόεδρος.

Η Τουρκία μοιράζεται 1.200 χιλιόμετρα συνόρων με τη Συρία και το Ιράκ. Το γεγονός αυτό εξηγεί τον αρχικό δισταγμό της αλλά και την απόφασή της να ενταχθεί στη συμμαχία της οποίας ηγούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Το μνημείο. Φαίνεται, όμως, ότι στην απόφαση βάρυνε και ένας λόγος ιστορικού χαρακτήρα: η υπεράσπιση ενός τάφου στον οποίο αναπαύεται εδώ και 700 χρόνια ο Σουλεϊμάν Σαχ, παππούς του ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Οσμάν Α’.

Ο τάφος του Σαχ βρίσκεται σε έναν τουρκικό θύλακο στη Βόρεια Συρία. Οι τουρκικές Αρχές ήρθαν σε γνώση του γεγονότος ότι οι τζιχαντιστές είχαν φθάσει πολύ κοντά στο λευκό μαυσωλείο, το οποίο βρίσκεται στις όχθες του Ευφράτη και φυλάσσεται από μερικές δεκάδες τούρκους στρατιώτες. Ο Σαχ είχε πέσει από το άλογό του, με αποτέλεσμα να πνιγεί στα νερά του ποταμού. Η έκταση που βρίσκεται ο τάφος αποδόθηκε στην Τουρκία βάσει μιας συμφωνίας που υπογράφηκε με τη Γαλλία το 1921. Η Αγκυρα θεωρεί ότι αυτή η έκταση είναι τουρκικό έδαφος και έχει καταστήσει σαφές ότι θα υπερασπιστεί το μαυσωλείο σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση.

Η εξήγηση. Σύμφωνα με τους αναλυτές, η Αγκυρα θα προβάλει το ιστορικό μνημείο ως τη βασική αιτία της εμπλοκής της στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών. Ενας λόγος είναι ότι δεν θέλει να εμφανιστεί ότι συμμετέχει σε μια συμμαχία υπό τις ΗΠΑ χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ενας δεύτερος είναι οι σχέσεις που έχει αναπτύξει με την ισλαμική οργάνωση Μέτωπο του Αλ Νόσρα και του Νταές. Οπως επισημαίνει ο γάλλος αναλυτής Ντιντιέ Μπιγιόν, πρόκειται για μια στάση η οποία μπορεί να εξηγηθεί μόνο υπό το πρίσμα της εμμονής της Αγκυρας σχετικά με την ανατροπή του καθεστώτος του Ασαντ. Οπως, όμως, σημειώνει ο ίδιος, στις διεθνείς σχέσεις οι εχθροί των εχθρών μας δεν είναι πάντα φίλοι μας.