[Παρεκτροπές] Παραίτηση χωρίς (πολύ) παρασκήνιο

Η αλήθεια είναι ότι ο Παναγιώτης Ζωγράφος δεν ήταν γνωστός στο πανελλήνιο. Μέχρι την περασμένη Τρίτη το στυλ της συμπεριφοράς του το γνώριζαν καλά μόνο οι διαδρομιστές του νεοκλασικού της Βασιλίσσης Σοφίας. Αυτοί είχαν ακούσει πολλές φορές τον πρέσβη να διαπληκτίζεται με συνεργάτες, υφισταμένους και όχι μόνο.

Η φήμη του είχε συνδεθεί μάλλον με την υπερβολική αυτοπεποίθηση, την άποψη για όλα και τις περίφημες διασυνδέσεις του. Ακόμη και γι’ αυτές, οι απόψεις διίστανται. Σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, ο διορισμός του στην πρεσβεία-φιλέτο του Βερολίνου δεν οφείλεται τόσο στη συγγένεια με τον Πρωθυπουργό, αφού οι σχέσεις του με τον Αντώνη Σαμαρά είναι τυπικές. Οφείλεται περισσότερο στην επετηρίδα και στη γερμανομάθειά του. Ισως και στο γεγονός ότι τα προσόντα του Ζωγράφου μπορεί να αποτέλεσαν την ευκαιρία που έψαχνε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος για να τον απομακρύνει (τον Απρίλιο του 2013) από τη θέση του γενικού διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων του ΥΠΕΞ.

Οσοι γνωρίζουν τον Ζωγράφο λένε ότι δεν είναι ο άνθρωπος που θα εφάρμοζε τη ρήση του Ταλλεϋράνδου «μα όπου και να κάθομαι, είναι τιμητική η θέση». Τουλάχιστον, όχι χωρίς να του στοιχίσει. Στην προκειμένη, φαίνεται ότι παραιτήθηκε επειδή ο Πρωθυπουργός δεν τον συμπεριέλαβε στο κλιμάκιο που μετείχε στο γεύμα εργασίας με την Ανγκελα Μέρκελ.

Ο Ζωγράφος και γνώριζε για την επίσκεψη και συμμετείχε στην προετοιμασία της. Οι διαρροές περί δυσαρέσκειάς του επειδή δεν ενημερώθηκε, περί αντίθετων εισηγήσεών του για πραγματοποίηση της επίσκεψης σε άλλο χρόνο, ή περί δυσαρέσκειας του πρωθυπουργικού επιτελείου επειδή δεν διέγνωσε τις πραγματικές προθέσεις της γερμανικής πλευράς, δεν ευσταθούν. Ούτε διαπληκτίστηκε με τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, ο οποίος δεν είχε την παραμικρή σχέση με το όλο θέμα, αφού δεν υπήρχε και αντικείμενο διαπληκτισμού. Τουλάχιστον, σύμφωνα με τους παροικούντας την Ιερουσαλήμ, αυτό μαρτυρούν τα τηλεγραφήματα που ο ίδιος υπέγραφε το τελευταίο διάστημα.

Ενδεχομένως να ήταν δύσκολο για τον Ζωγράφο να αντικρίσει τους γερμανούς συνομιλητές του εφόσον έμεινε εκτός γεύματος. Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός έχει το θεσμικό προνόμιο να επιλέγει ποιους συνεργάτες θα συμπεριλάβει σε συνάντηση με ομόλογό του στο εξωτερικό, με βάση τα περιθώρια που του αφήνει το πρωτόκολλο της άλλης πλευράς – εν προκειμένω της καγκελαρίας που δεν έδινε τη δυνατότητα για συμμετοχή και του έλληνα πρεσβευτή.

Το ίδιο είχε γίνει και στις συναντήσεις του Γιώργου Παπανδρέου με τη γερμανίδα καγκελάριο. Τότε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο Κώστας Θέος που λειτουργούσαν ως sherpas του πρωθυπουργού ήταν αυτοί που πήραν τις καρέκλες, με αποτέλεσμα να μείνει τότε ο έλληνας πρεσβευτής εκτός. Μόνο που αυτός δεν παραιτήθηκε.