Οταν τα ρομπότ εμπνέουν τους δεινόσαυρους

Μισός αιώνας μουσικής δεν είναι καθόλου λίγος. Σε άλλα είδη σημαίνει ίσως περαιτέρω εμβάθυνση στη θεωρία ή απόλυτη τιθάσευση του οργάνου, στο δεινοσαυρικό ροκ όμως και ειδικότερα στην περίπτωση των κάποτε εκρηκτικών και χαβαλεδιάρηδων Who μάλλον ερώτημα συνιστά: Το λέει ακόμα η περδικούλα τους ή απλώς πασχίζουν να ξαναγίνουν επίκαιροι; Ο τραγουδιστής Ρότζερ Ντάλτρεϊ και ο κιθαρίστας Πιτ Τάουνσεντ, πάντως, διέθεσαν στο Διαδίκτυο ένα καινούργιο τραγούδι. Οχι, δεν το έγραφαν στη διάρκεια και των οκτώ άνυδρων χρόνων που μεσολάβησαν από το «Endless Wire» του 2006. Ούτε όμως βιάστηκαν να το ξεπετάξουν.

Το «Be Lucky», από τον τίτλο κιόλας, είναι αναφορά στο «Get Lucky» των Daft Punk. Ενας στίχος του, ο οποίος λέει «θες να σκαρφαλώσεις χωρίς σχοινί ασφαλείας / οι Daft Punk θα σου πουν ότι όλα θα πάνε καλά», ακολουθείται από ένα ρομποτικό εφέ στη φωνή, που αρέσει και στο γαλλικό ντουέτο. Αλλο κλείσιμο του ματιού απευθύνεται στους AC/DC και σε ένα δικό τους σουξέ: «Αν θέλεις να πουλήσεις / πρέπει να μαρτυράς μυστικά / και να κάνεις μια διασκευή στο “Highway to Hell”» τραγουδά ο Ντάλτρεϊ. Κάποιοι ίσως διακρίνουν έναν τρυφερό σαρκασμό προς τα δύο συγκροτήματα, από μια άλλη άποψη όμως είναι λες και οι Who φοβούνται ότι οι φίλοι τους δεν τους παίζουν πια. Ετσι και εκείνοι τους πετάνε κολακευτικές μπηχτές.

Στην πραγματικότητα το «Be Lucky» μοιάζει ακριβώς με ένα τραγούδι που ο Ντάλτρεϊ και ο Τάουνσεντ θα έγραφαν στα 70 και στα 69 τους χρόνια αντίστοιχα. Κλασικό (για άλλους παρωχημένο) ροκ, ενισχυμένο από τον χαρακτηριστικό τόνο της ύστερης ακμής των Who, αλλά και με κάμποσες άγριες γκαρίδες, που για τρία τουλάχιστον λεπτά αποδεικνύουν ότι δεν είναι εύκολο να τους ξεγράψεις. Δεν είναι παιχνιδάκι να θυμίζουν έστω ότι κάποτε υπήρχε μια μπάντα ενθουσιώδης, μπαρουτιασμένη, πριαπική ώρες ώρες, που επί σκηνής ειδικά ανατιναζόταν προς κάθε κατεύθυνση: ο ντράμερ έπεφτε πάνω στα ίδια του τα ντραμς, ο κιθαρίστας σάλταρε κάθε τόσο στον αέρα, ο τραγουδιστής όργωνε τη σκηνή και ο μπασίστας στεκόταν σαν βράχος στο μάτι του κυκλώνα.

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ CD. Αυτό λοιπόν που μπορούν να κάνουν σήμερα οι Who, το κάνουν. Στις 27 Οκτωβρίου κυκλοφορούν ένα διπλό CD με τίτλο «The Who Hits 50!» και καμιά σαρανταριά από τα καλύτερα σινγκλ τους. Υπάρχει το «Zoot Suit» από τότε που λεγόταν «The High Numbers», το «My Generation» φυσικά, η κομματάρα που λέγεται «Baba O’Riley» και τελευταίο το «Be Lucky». Λίγες εβδομάδες αργότερα θα πραγματοποιήσουν και μια επετειακή περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Λογικά θα συμμετέχουν και ο μπασίστας Πίνο Παλαντίνο, ο γιος του Ρίνγκο Σταρ και επίσης ντράμερ Ζακ Στάρκι και ο πληκτράς Μικ Τάλμποτ, με τους οποίους ηχογραφήθηκε και το τελευταίο πόνημα. Ως γνωστόν, ο ντράμερ Κιθ Μουν και ο μπασίστας Τζον Εντγουίστλ είναι εδώ και καιρό μακαρίτες.