Η Τουρκία μαγνητίζει προπονητές και χορηγούς

Στις 26 Ιουλίου 2010, όταν η διοργανώτρια Αρχή της Ευρωλίγκας υπέγραψε στρατηγική συμφωνία με την αεροπορική εταιρεία Turkish Airlines, οι συνωμοσιολόγοι της Ευρώπης διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να μη δούμε στο φάιναλ φορ τουλάχιστον μία τουρκική ομάδα».

Για κακή τύχη κυρίως των εύρωστων συλλόγων της γειτονικής χώρας (και δευτερευόντως δική τους φυσικά), οι Εφές Αναντολού, Φενέρμπαχτσε/Ούλκερ και Γαλατάσαραϊ είδαν τα τέσσερα επόμενα φάιναλ φορ από την τηλεόραση, με αποκορύφωμα το ιστορικό για τον Ολυμπιακό φάιναλ φορ του 2012 που διοργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εδρεύουν οι σπουδαιότερες ομάδες της χώρας. Είναι μύθος ότι οι Τούρκοι επενδύουν τρελά λεφτά στο μπάσκετ μόνο τα τελευταία χρόνια. Ανέκαθεν ξόδευαν εκατ. ευρώ υπογράφοντας διαστημικά συμβόλαια που άγγιζαν τα 3 εκατ. ευρώ ετησίως (Φάρμαρ, Βούγιατσιτς κ.ά.), αλλά δεν είδαν προκοπή.

Ωσπου αποφάσισαν να κάνουν στροφή προς το λεγόμενο «know how» παραχωρώντας τα ηνία σε δύο προπονητές που θεωρούνται αυθεντίες στη μετατροπή μιας καλής ομάδας σε σπουδαία. Και ακόμη δεν το έχουν καταφέρει, καθώς το τουρκικό μπάσκετ εμφανίζει… ασθένειες, κυρίως στη νοοτροπία, που δυσκολεύουν τους κουμπάρους Ζέλικο Ομπράντοβιτς και Ντούσαν Ιβκοβιτς, οι οποίοι με διαφορά ενός έτους ανέλαβαν τη λαοφιλή Φενέρμπαχτσε και την Εφές αντίστοιχα. Βάσει ρόστερ μάλιστα και προπονητικού προγράμματος, αμφότερες θεωρούνται (τουλάχιστον) υποψήφιες για το φάιναλ φορ της Μαδρίτης (15-17 Μαΐου 2015).

Εκτός από τις ομάδες των Σέρβων, υπάρχει ασφαλώς η Γαλατάσαραϊ, την οποία κοουτσάρει ο Εργκίν Αταμάν (χρεώνεται εν πολλοίς τις σχέσεις του με την Ομοσπονδία και την απόφαση της Γαλατά να μην κατέβει στον πέμπτο τελικό των περσινών πλέι οφ, με αποτέλεσμα να πάρει τον τίτλο στα χαρτιά η Φενέρ) και όπου αγωνίζεται ο διεθνής σέντερ Ιαν Βουγιούκας, που όμως δεν είναι ο μοναδικός Ελληνας στην Τουρκία. Εκτός από τον Στράτο Περπέρογλου, που αγωνίζεται στην Εφές υπό τις οδηγίες και του ασίσταντ κόουτς Βαγγέλη Αγγέλου, ο Γιάννης Αθηναίου θα φορά φέτος τη φανέλα της Ολίν Εντιρνέ.

Υπάρχει ακόμη ένας Ελληνας που αγωνίζεται στην Τουρκία, ο Χρήστος Ταπούτος. Οι ετήσιες αποδοχές του μάλιστα μαρτυρούν το οικονομικό χάσμα μεταξύ του τουρκικού και του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο έμπειρος φόργουορντ υπέγραψε με την άσημη Αφιόν Καραχισάρ (ομάδα της Α2 Τουρκίας) για 100.000 ευρώ, χρήματα που θα ήταν αδύνατο να βρει στην ελληνική Α1 πλην Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού.

Αν στο παζλ των πάμπλουτων ομάδων προσθέσουμε την Νταρουσάφακα (πρόεδρος δισεκατομμυριούχος), την Μπεσίκτας και την Καρσίγιακα, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το τουρκικό πρωτάθλημα, που φέρει το όνομα της εταιρείας BEKO (χορηγίες στο γερμανικό, ιταλικό, λιθουανικό πρωτάθλημα, στο Μουντομπάσκετ 2014, καθώς και στις ποδοσφαιρικές Μπαρτσελόνα και Μπεσίκτας), αρχίζει να κοιτάζει στα μάτια την ισπανική λίγκα. Με αιώνιο, πάντως, αγκάθι τη βία που, εκπορευόμενη από το ποδόσφαιρο, μολύνει συχνά και το μπάσκετ.