Γάμος ύστερα από δεκαεπτά χρόνια

Εκείνη κάθε πρωί του φτιάχνει καφέ και τοστ και το βράδυ ένα καλομαγειρεμένο φαγητό. Και εκείνος, πριν φύγει για δουλειά, της δίνει ένα φιλί. Ομορφο παραμύθι χαρακτηρίζουν τον γάμο τους ο Γιάννης και η Θεοδώρα, με φωτογράφιση τεσσάρων ημερών, περιπέτεια με βροχή μετά την τελετή και ένα τρελό μπάτσελορ πάρτι. Το ζευγάρι μετράει δεκαεπτά χρόνια γνωριμίας και έχει πολλά κοινά, όπως τα ταξίδια. Η πρώτη συνάντηση έγινε στη Σαντορίνη μέσω κοινής παρέας. Εχουν και μια κοινή συνήθεια όπως λένε: «Την αγάπη που έχει ο ένας για τον άλλον». Τόπος καταγωγής του Γιάννη είναι η Λάρισα και της Θεοδώρας η Αθήνα. Είναι και οι δύο 36 ετών. Ο Γιάννης εργάζεται στον ΟΤΕ και η Θεοδώρα είναι ιδιωτική υπάλληλος. Κανόνισαν να παντρευτούν στις Σπέτσες και να κάνουν τη δεξίωση στον ίδιο χώρο όπου έγινε η πρόταση γάμου, στο Kaiki Beach. Για την pre-wedding φωτογράφιση πήγαν στο Ναύπλιο, ενώ ακολούθησε φωτογράφιση στο από κοινού μπάτσελορ πάρτι, την ημέρα του γάμου και τέλος την επομένη στα όμορφα τοπία των Σπετσών. Η νύφη επέλεξε το νυφικό με τη βοήθεια των κουμπάρων, της αδελφής και της μητέρας της. Η επιλογή τής εκκλησίας έγινε λόγω της τοποθεσίας της, καθώς η Αγία Μαρίνα Σπετσών βρίσκεται σε ύψωμα και έχει υπέροχη θέα στη θάλασσα. Τα προσκλητήρια και οι μπομπονιέρες ήταν κοινή τους επιλογή, με έμπνευση από τον χώρο και την εποχή του γάμου. Το μπάτσελορ πάρτι έγινε στην παραλία του Βρέλλου για όλη τη νεολαία, αδέλφια, ξαδέλφια και φίλους, παρέα με τον καλλιτέχνη και φωτογράφο τους Γιάννη Λάριο, ο οποίος απαθανάτιζε ό,τι τρελό γινόταν. Από μια σημαία, μια ξαπλώστρα και μια σκούπα μέσα στη θάλασσα μέχρι ό,τι περίεργο μπορεί να βάλει ο νους. Βέβαια και με πολύ χορό και κέφι από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ με τον DJ Simoneto. Οι κουμπάροι τους ήταν φίλοι εικοσαετίας από το λύκειο, με τους οποίους είναι δεμένοι από τότε.

Η μεταφορά του ζευγαριού προς την εκκλησία αλλά και προς τον χώρο της δεξίωσης έγινε με το καΐκι του φίλου τους Τάκη. Μετά το τέλος του μυστηρίου, έπιασε δυνατή βροχή με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να μπουν στο αμπάρι του καϊκιού. Το διασκέδασαν και θα θυμούνται για πάντα την περιπέτεια και τις φωτογραφίες με τα όμορφα τοπία. Γαμήλιο ταξίδι δεν πήγαν. Αποφάσισαν να μείνουν στις Σπέτσες «γιατί πού θα βρίσκαμε καλύτερα για τις βόλτες με το φουσκωτό μας ονόματι “Δημήτρης”, το όνομα του πατέρα του Γιάννη, αλλά και για τη γιορτή της Αρμάτας;» λένε και οι δύο. Καθώς ο Γιάννης έχει χάσει τον πατέρα του, θα ήθελε να αφιερώσει αυτή την ημέρα σε εκείνον, αφού φαντάζεται πόση χαρά θα του έδινε όταν θα τον έβλεπε ντυμένο γαμπρό με τη Θεοδώρα νύφη του. Υστερα από τόσα χρόνια γνωριμίας και σχέσης, το ζευγάρι θα ήθελε να ευχαριστήσει γονείς, αδέλφια και κουμπάρους για τη βοήθειά τους. Επίσης τους συγγενείς και φίλους που τους τίμησαν με την παρουσία τους, χάρηκαν και διασκέδασαν μαζί τους μέχρι τέλους.