Μόνη λύση η πολιτική ένωση

«Για να μειωθεί το χρέος και να δημιουργηθεί πρωτογενές πλεόνασμα θα χρειαστούν δεκαετίες. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το δημόσιο χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου είχε φτάσει στο 200% του ΑΕΠ. Το 1910, με συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα, είχε πέσει στο 20% του ΑΕΠ. Αλλά επί έναν ολόκληρο αιώνα το Ηνωμένο Βασίλειο ξόδευε περισσότερα για την εξυπηρέτηση του χρέους απ’ ό,τι στην εκπαίδευση. Είναι ένα θλιβερό παράδειγμα». Τη διαπίστωση αυτή καταθέτει στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» ο Τομά Πικετί (φωτογραφία), ο τελευταίος σταρ της επιστήμης της Οικονομίας και συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Το κεφάλαιο τον 21ο αιώνα».

Σύμφωνα με τον γάλλο οικονομολόγο, η λύση βρίσκεται στην πολιτική ένωση των χωρών της ευρωζώνης. Αλλά τι σημαίνει πολιτική ένωση; «Ενα κοινοβούλιο της ευρωζώνης, έστω και με λιγότερα από τα 18 μέλη που την απαρτίζουν σήμερα, αλλά με κοινό προϋπολογισμό, κοινό υπουργείο Οικονομικών, ένα επίπεδο ελλείμματος που θα εγκρίνεται χρόνο με τον χρόνο. Είναι αδύνατον  να λειτουργήσει ένα κοινό νόμισμα με 18 οικονομικά και κοινωνικά συστήματα, 18 δημόσια χρέη και 18 επιτόκια» απαντά ο Πικετί.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι τα μέλη αυτού του περιορισμένου Eurogroup πρέπει να είναι αρχικά η Γαλλία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Ισπανία. «Χρειάζεται μια ομάδα – πιλότος. Σήμερα, τα επιτόκια των ομολόγων των χωρών της ευρωζώνης κινούνται από το 0 στο 4%. Δεν είναι φυσιολογικό για χώρες που ανήκουν στην ίδια νομισματική ένωση. Ο λόγος είναι ότι οι αγορές συνεχίζουν να λαμβάνουν υπόψη τους ότι κάποια χώρα μπορεί να χρεοκοπήσει και να βγει από το ευρώ» σημειώνει.