Αγκάθια στην επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί

Εστω και αυθαίρετα, το βραβείο του καλύτερου τίτλου απονέμεται στη «Λιμπερασιόν»: «Εκπληξη, ο Νικολά Σαρκοζί είναι υποψήφιος για την προεδρία του UMP». Διότι, φυσικά, δεν ήταν έκπληξη. Μόνο ο ακριβής τρόπος με τον οποίο θα σκηνοθετούσε ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας τη «μεγάλη επιστροφή» του παρέμενε ασαφής. Τελικά, το έργο εκτυλίχθηκε σε τρεις χρόνους: ένα «γκολικό», υπεράνω κομμάτων μήνυμα προς τους Γάλλους μέσω facebook, την Παρασκευή∙ μία συνέντευξη στη «Ζουρνάλ ντι Ντιμάνς», που κυκλοφόρησε χθες το πρωί∙ και μία 45λεπτη εμφάνιση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του France 2, χθες το βράδυ. Ενδιάμεσα, ο θεατής μεταφερόταν από το θέατρο στο γήπεδο. Γιατί, όπως είπε ο Αλέν Ζιπέ, ένας από τους βασικούς αντιπάλους του Σαρκοζί στον δρόμο για τις προεδρικές εκλογές του 2017, «το ματς ξεκίνησε και το μαρκάρισμα αρχίζει».

«Αν χάσω, δεν θα ξανακούσετε το όνομά μου» είχε δηλώσει ο Σαρκοζί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2012. Εχασε αλλά το όνομά του το ξανακούσαμε πολλάκις. Και διότι εμπλέκεται σε καμιά δεκαριά δικαστικές έρευνες – παρότι ο ίδιος εμφανίστηκε χθες ακόμα μία φορά ως αθώο θύμα – και διότι φρόντιζε να το διατηρήσει στην επικαιρότητα με δηλώσεις του τύπου: «Σκέπτομαι να επιστρέψω. Οχι από επιθυμία, από καθήκον». «Αγαπώ υπερβολικά τη Γαλλία» επέμεινε στην ίδια γραμμή την Παρασκευή. «Οχι μόνο έχω τη διάθεση, αλλά δεν έχω και επιλογή… Δεν θέλω να βλέπω καταδικασμένη τη χώρα μου» επισήμανε χθες κατηγορώντας τον Φρανσουά Ολάντ ότι «κατεδάφισε όλα όσα κάναμε».

Προτού σώσει τη Γαλλία, όμως, ο Σαρκοζί θέλει πρώτα να «οικοδομήσει τον πολιτικό σχηματισμό του 21ου αιώνα», να επιτύχει «τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση» και να «γυρίσει σελίδα» στους διχασμούς του παρελθόντος. Πιο συγκεκριμένα, θέλει να αλλάξει όνομα στο (διαλυμένο) UMP, να βάλει στη θέση του «μια νέα οργάνωση», να πείσει «τα μέλη και τους δωρητές να επιστρέψουν», εν ολίγοις «να στρώσει ξανά την πολιτική του οικογένεια στη δουλειά».

Υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2017 δεν δήλωσε ο Νικολά Σαρκοζί, θα το κάνει «κάποια άλλη στιγμή». Επειδή γνωρίζει όμως ότι η μάχη με τους βουλευτές Μπρινό λε Μερ και Ερβέ Μαριτόν για την ηγεσία του κόμματος, που θα κριθεί μέσω διαδικτυακής ψηφοφορίας των 261.080 μελών του στις 29 Νοεμβρίου, θα είναι για αυτόν περίπατος, φρόντισε να αρχίσει ήδη τις επιθέσεις στους δύο βασικούς αντιπάλους του για το χρίσμα του προεδρικού υποψηφίου. «Δεν φταίω εγώ αν δεν κατάφερε να καλύψει το κενό μετά την αποχώρησή μου» είπε αναφερόμενος στον πρώην πρωθυπουργό του Φρανσουά Φιγιόν – για να εισπράξει από εκείνον το σχόλιο ότι «εγώ δεν έχω την κουλτούρα των σωτήρων αλλά την κουλτούρα των ιδεών». Σε ό,τι αφορά τον Ζιπέ, ο Σαρκοζί θύμισε ευθαρσώς τα παλαιότερα προβλήματά του με τη Δικαιοσύνη – είχε καταδικαστεί το 2004 σε δεκαετή στέρηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι εξαιτίας μιας υπόθεσης πλασματικών θέσεων εργασίας στον δήμο του Παρισιού. «Καλύτερα για αυτόν να μην επιδοθούμε σε ματς σε αυτό τον τομέα» σχολίασε με νόημα ο Ζιπέ.

Αποδοκιμασία. Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ενθαρρυντικές: 61% των Γάλλων αποδοκιμάζει την απόφαση του Σαρκοζί να διεκδικήσει την ηγεσία του UMP, 63% δεν τον θέλει υποψήφιο το 2017. «Αν θέλουμε να λεγόμαστε δημοκράτες» επεσήμανε σε κάθε περίπτωση ο Λορέν Ζοφρέν, ο διευθυντής της «Λιμπερασιόν», «πρέπει να του δώσουμε την ευκαιρία του: χωρίς μια υγιή αντιπολίτευση το πολιτικό παιχνίδι παύει να λειτουργεί και μόνο η Ακροδεξιά ωφελείται. Η Αριστερά ξαναβρίσκει έναν αποτελεσματικό και δυναμικό αντίπαλο: μακάρι αυτή η ανάσταση να την κινητοποιήσει».