«Στο τέλος η Μέρκελ θα κάνει πίσω»
Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς και Μανουέλ Βαλς, στο κέντρο, στη διάρκεια του Θερινού Πανεπιστημίου του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στη Λα Ροσέλ, στα τέλη Αυγούστου. «Αγαπώ τους Σοσιαλιστές!» είχε διακηρύξει κατά την ομιλία του τότε ο γάλλος πρωθυπουργός
«Ολη η ευρωπαϊκή Αριστερά έχασε την πολιτισμική συζήτηση. Η ισότητα βρισκόταν κάποτε στο κέντρο της συζήτησης. Πλέον την έχει υποκαταστήσει η έννοια της ταυτότητας: της ταυτότητας του χωριού, της περιοχής, της χώρας μου… απέναντι στην Ευρώπη, την παγκοσμιοποίηση, το έθνος… Η μεγάλη δυσκολία είναι να εστιάσουμε εκ νέου στο θέμα της ισότητας. Και αυτό, την ώρα που οι συνθήκες καθιστούν αδύνατη την αναδιανομή του πλούτου… Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ δεσμεύτηκε να αναλάβει δράση ώστε να μπει φρένο στις πολιτικές της λιτότητας. Η Ανγκελα Μέρκελ, αντιθέτως, παραμένει απρόθυμη. Στο τέλος, όλη η ευρωπαϊκή Αριστερά θα ενωθεί ώστε να κάνει πίσω η Μέρκελ».
Ο άνθρωπος που διατυπώνει την άποψη αυτή είναι Γάλλος, ελληνικής καταγωγής και κρατά στα χέρια του τα ηνία ενός διχασμένου κόμματος σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιστορίας του. Είναι ο Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς, πρώτος γραμματέας, από την άνοιξη, των γάλλων Σοσιαλιστών. Παραχώρησε συνέντευξη στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» παραμονές της ψηφοφορίας, σήμερα, στη γαλλική Εθνοσυνέλευση για την παροχή ή μη ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Βαλς 2. Σε μια εποχή όπου η ερώτηση «τι σημαίνει σήμερα “είμαι Σοσιαλιστής”;» δεν είναι προαιρετική αλλά επιβεβλημένη.
«Βρισκόμαστε σήμερα στη διαδικασία ορισμού του σύγχρονου σοσιαλισμού, της ταυτότητάς μας, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, στο νέο οικονομικό μοντέλο, στην περίπλοκη διεθνή κατάσταση και την άνοδο του Εθνικού Μετώπου, που είναι αποφασισμένο να ανέλθει στην εξουσία» επισημαίνει ο Καμπαντελίς. Το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα επιχειρεί, σύμφωνα με τον ίδιο, να «επανεφεύρει» τον εαυτό του με βάση την αρχή ότι προκειμένου να καταστεί δυνατή η αναδιανομή του πλούτου, «προηγουμένως πρέπει να παράγουμε πλούτο». Τη δεκαετία του 1970, ο Φρανσουά Μιτεράν βάσισε τη σοσιαλιστική ανανέωση σε μια ρήξη με το καπιταλιστικό σύστημα. «Σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας Σοσιαλιστής που να τάσσεται υπέρ αυτής της ρήξης».
Υπάρχουν όμως πολλοί σοσιαλιστές αντάρτες που κατηγορούν τον Φρανσουά Ολάντ ότι δεν σεβάστηκε τις προεκλογικές δεσμεύσεις του. «Προσαρμοστήκαμε στο έλλειμμα, που ήταν πολύ υψηλότερο από ό,τι νομίζαμε» απαντά ο Καμπαντελίς∙ «στη δραματική μείωση της βιομηχανικής παραγωγής∙ στο φρένο που μπήκε στην ανάπτυξη… Αλλά η κυβέρνηση προσαρμόστηκε αποφεύγοντας τους κινδύνους».
ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ. Η Γαλλία διανύει εντούτοις μια σοβαρή πολιτικοκοινωνική κρίση, πολλοί στη Δεξιά και την Ακροδεξιά απαιτούν διάλυση της Εθνοσυνέλευσης, άλλοι ζητούν παραίτηση του γάλλου προέδρου. «Η διάλυση της Εθνοσυνέλευσης δεν θα φέρει την οικονομική ανάκαμψη. Θα φέρει το χάος. Θα μπουν βουλευτές του Εθνικού Μετώπου. Ισως να φτάσουν ακόμα και να αποκτήσουν την πλειοψηφία. Η παραίτηση του προέδρου; Ισχύει κάτι ανάλογο. Οσοι τα λένε αυτά είναι ανεύθυνοι, διότι γνωρίζουν ότι η σημερινή πολιτική σκηνή δεν επιτρέπει κανένα από τα δύο». Μοναδική εναλλακτική επιλογή για τους γάλλους Σοσιαλιστές, σύμφωνα με τον Καμπαντελίς, να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις έχοντας πίστη ότι αυτές θα φέρουν θετικά αποτελέσματα.
Κοινωνική συνοχή
Δεν έχουμε αγανακτισμένους στη Γαλλία. Διότι διατηρήσαμε την κοινωνική συνοχή. Δεν είμαστε και τόσο φτωχοί. Ναι, έχουμε 3,5 εκατομμύρια ανέργους, αλλά εισπράττουν χρήματα κάθε μήνα. Μεταρρυθμίζουμε χωρίς κοινωνική σύγκρουση.
Ζαν – Κριστόφ Καμπαντελίς