Οι Αγανακτισμένοι έγιναν γάτες που γυρεύουν αποφάγια

Οι προβολές ξεκίνησαν μόλις χθες το βράδυ (προηγήθηκε μια μάλλον ανούσια τελετή έναρξης) αλλά οι δρόμοι της πόλης είναι γεμάτοι από πιτσιρικάδες· σκηνοθέτες, bloggers και σινεφίλ. Οι δυο τελευταίοι είναι εδώ για τη χαρά της ανακάλυψης.

Οι πρώτοι για να τεστάρουν το μέλλον τους στην ελληνική κινηματογραφία. Και στα μπαρ περιμένουν «το διονυσιακό Σάββατο που έρχεται ακριβώς μετά τις βραβεύσεις» – όπως μου λέει η μπαργούμαν του Φίκα, που είναι και το μεγάλο στέκι των εδώ κινηματογραφόφιλων. Ολα αυτά στη Δράμα, στο περίφημο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, που φέτος κλείνει 37 χρόνια.

Στις οθόνες ζευγάρια σε κρίση, κοινωνίες σε κρίση, τραγωδία και χιούμορ. Τα βλέμματα πολλά και διαφορετικά. Για παράδειγμα, φέρτε στον νου σας την εικόνα μιας μηχανής που λειτουργεί ταΐζοντας λίγους (οι οποίοι αναπαριστώνται ως γουρούνια) αλλά αφήνοντας νηστικούς πολλούς (οι οποίοι αναπαριστώνται ως γάτες), που επιβιώνουν με ό,τι πέσει από το τραπέζι. Ε, αυτή είναι η κεντρική ιδέα της ταινίας «Δείπνο για λίγους», ένα καρτούν για την ελληνική κρίση.

«Συζητούσα μ’ έναν φίλο μου ενώ βρισκόμουν στο Λος Αντζελες. Ηταν η εποχή που μαζευόντουσαν έξω από τη Βουλή οι Αγανακτισμένοι. Αμέσως έγινε μια παρομοίωση με γάτες σε ταβέρνα που περιμένουν να τους πετάξει κάποιος τα αποφάγια». Αυτός που μιλάει είναι ο Νάσος Βακάλης, δημιουργός του φιλμ και κάτοικος Λος Αντζελες, ο οποίος εδώ και δώδεκα χρόνια εργάζεται για τη φημισμένη Dreamworks. Ενας από τους χορτάτους, δηλαδή. «Μην είστε βέβαιος! Μένω στο Λος Αντζελες αλλά γάτα είμαι κι εγώ! Μια γάτα που τρώει ό,τι πέφτει από το τραπέζι της εταιρείας όπου δουλεύω! Στη Δράμα έκανα τα πρώτα μου βήματα».  

Κάποιοι λοιπόν μπορούν να διανύσουν την απόσταση από τη Δράμα ώς το Λος Αντζελες. Κάποιοι δυσκολεύονται ακόμη και να προβάλουν την ταινία τους – ειδικά όταν αυτή περιέχει αντρικό γυμνό.

 «Η νέα μου ταινία λέγεται «Τώρα πια ξυπνάω με τον ήλιο» και είναι βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ του Παναγιώτη Πανταζή» μας λέει ο σκηνοθέτης Κώστας Γούναρης. «Εντάσσεται σε μια τριλογία που προσπαθώ να στήσω – το πρώτο φιλμ ήταν το “Getting my penis back” βασισμένο κι αυτό σε κόμικ του Γιώργου Γούσση. Φέτος είναι η πρώτη μου παρουσία στη Δράμα. Η προηγούμενή μου ταινία δεν έγινε δεκτή γιατί κάποια στιγμή εμφανιζόταν ένα πέος, και αυτό ενόχλησε την τότε κριτική επιτροπή.

Με είχε πιάσει ένας εξ αυτών και μου ‘χε πει: «Δεν ντρέπεσαι λιγάκι; Η ταινία σου προσβάλλει το Φεστιβάλ μας! Τόσα πράγματα συμβαίνουν στην Ελλάδα, δεν έκανες καλύτερα μια ταινία με μετανάστες ή ανέργους;»».  

Σημειώστε πως το «Getting my penis back» ταξίδεψε διαδικτυακά σε όλο τον κόσμο με πάνω από 30.000 views μέχρι στιγμής. Κάθε αρχή και δύσκολη.

INFO
Το 37ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου