Μια Γερμανίδα «μιλάει» για την Τήλο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Στις τρεις το μεσημέρι αποφάσισε να πάει στη θάλασσα για μπάνιο. Συμμετείχε στο σβήσιμο μιας πυρκαγιάς. Εψαξε μια αγνοούμενη ομάδα προσφύγων. Την πέρασαν και την ίδια για πρόσφυγα. Πήγε βόλτα με ένα ταχύπλοο, παρακολούθησε ένα ελικόπτερο να σβήνει τη φωτιά και είχε πάει πια οκτώ η ώρα όταν άρχισε να τρώει με τους φίλους της στο καφενείο.
Δεν ήταν ένα συνηθισμένο απόγευμα, αλλά η Ζιμπίλε Μέντερ ζει σε αυτήν την ένταση από το 2006 που αποφάσισε να μείνει για πάντα στην Τήλο. «Ισχυροί λόγοι για έναν σκηνοθέτη που αναζητάει πάντα υλικό για τα φιλμ του» παραδέχεται η 38χρονη Γερμανίδα.
Πάνω στα 63 βραχώδη χλμ. του νησιού συνυπάρχουν αρμονικά 400 κάτοικοι διαφόρων εθνικοτήτων. Ενα λεωφορείο συνδέει τα λίγα χωριά και τις ζωές των κατοίκων αυτής της ανομοιογενούς κοινότητας. Η υπαίθρια μεσογειακή ζωή, που πάντα τη γοήτευε, έγινε ο καμβάς του ντοκιμαντέρ της «The Island Bus».
Επαιρνε το λεωφορείο πολλές φορές την εβδομάδα για να κάνει τα ψώνια της, να πληρώσει τους λογαριασμούς της και να συναντήσει τους φίλους της. Και γινόταν μάρτυρας αστείων ή παράξενων περιστατικών. Μέσα στα 20 λεπτά της διαδρομής άκουγε από τα βάσανα μιας χήρας μέχρι τον κουρέα να απαγγέλλει στίχους Σεφέρη και Ελύτη. Ολοι αυτοί μπήκαν στα πλάνα της, αλλά πρωταγωνιστής της έγινε ένας: ο 19χρονος Σαΐντ.
«Ενιωσα μια συγγένεια με τον Σαΐντ. Είμαστε ξένοι και οι δύο στον ίδιο τόπο, έστω και αν οδηγηθήκαμε εκεί από τελείως διαφορετικές ανάγκες και συνθήκες» εξηγεί η σκηνοθέτις.
Εκείνη επέλεξε την Τήλο να μείνει για πάντα. Ο Σαΐντ έφτασε το 2010 πάνω σε μια βάρκα, στοιβαγμένος με άλλους 100 παράνομους μετανάστες αναζητώντας μια καλύτερη ζωή από αυτή που ζούσε στην πατρίδα του το Αφγανιστάν. Είναι σχεδόν καθημερινότητα, ειδικά τα καλοκαίρια, αυτές οι εικόνες στην Τήλο και η Ζιμπίλε τις έχει συνηθίσει.
Οι περισσότεροι από όσους φτάνουν στο νησί δεν θέλουν να μείνουν. Εκείνο που επιθυμούν είναι να φύγουν για την Ευρώπη. Ο Σαΐντ όμως επιδίωξε, όπως λέει η Μέντερ, το αντίθετο. «Αρχισε να εγκλιματίζεται στο νησί, μετά τις πρώτες βοήθειες και τη στοργή που του έδειξαν οι υπόλοιποι κάτοικοι του νησιού. Βρήκε κατάλυμα, δουλειά και ενσωματώθηκε στην πολυεθνική κοινωνία της Τήλου».
Ο φακός της Μέντερ άρχισε αμέσως να καταγράφει την περιπέτεια της νέας ζωής του 14χρονου τότε Σαΐντ, ξεκινώντας από τις πρώτες ημέρες που πάτησε το πόδι του στο νησί. «Τότε που δεν γνώριζε ούτε μια λέξη ελληνική και είχε την αγωνία της επιβίωσης».
Εκτός από την ιστορία του Σαΐντ στο φιλμ της γερμανίδας ντοκιμαντερίστριας κινούνται σαν δορυφόροι άλλες δύο ιστορίες: της Αλβανής Μάρθας και της Ουκρανής Σβέτα. «Ζουν και οι δύο με τις οικογένειές τους στο νησί, νιώθουν όμως, όπως όλοι μας, Τηλιακές και έχουν τη δική τους περιπέτεια να αφηγηθούν».
Google news
