Αντίστροφη μέτρηση για το νεοναζιστικό μόρφωμα

Τον Σεπτέμβριο του 2013 η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον Γιώργο Ρουπακιά της Χρυσής Αυγής ήταν η αρχή για τη δικαστική εξάρθρωσή της. Εννέα μήνες αργότερα, τον περασμένο Μάιο – και αφού είχε μεσολαβήσει η δολοφονία δύο χρυσαυγιτών από τρομοκράτες -, η οργάνωση του «φύρερ» Μιχαλολιάκου εξέλεγε δύο ευρωβουλευτές και κατελάμβανε την τρίτη θέση στις ευρωεκλογές.

Το 9,4% σε συνδυασμό με την αύξηση των ψήφων που έλαβε η ΧΑ σε απόλυτους αριθμούς είναι προφανές ότι μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ενστάσεων για τους πολιτικούς χειρισμούς που μεσολάβησαν και να στηρίξουν την επιχειρηματολογία όσων βλέπουν το μόρφωμα του Νίκου Μιχαλολιάκου κερδισμένο από το μπαράζ των ποινικών διώξεων και τις πολιτικές εξελίξεις. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που τα εκλογικά κέρδη της ΧΑ φαίνεται να παγιώνονται και δημοσκοπικά, σύμφωνα με τις πρώτες φθινοπωρινές μετρήσεις, που τη διατηρούν σταθερά στην τρίτη θέση του πίνακα.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, καταγράφεται μια σαφής οργανωτική υποχώρηση της χρυσαυγίτικης ομάδας, ενώ έχουν περιοριστεί σημαντικά τα έκτροπα με πρωταγωνιστές «φουσκωτούς» θιασώτες του νεοναζισμού. Στη βάση αυτή, στο κυβερνητικό στρατόπεδο εκτιμούν ότι η ΧΑ συρρικνώνεται και ότι η αύξηση της εκλογικής δύναμής της θα αποδειχθεί συγκυριακή. «Οργανωτικά οι μπαταρίες της ΧΑ αδειάζουν. Η οργανωτική αδυναμία της σταδιακά θα μεταβάλει και τη δημοσκοπική εικόνα της, ενώ θα έχει επιπτώσεις και στις κάλπες…» είναι η κοινή εκτίμηση και στους δύο πόλους του κυβερνητικού συνασπισμού.

ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΙ. Η εικόνα που μεταφέρεται την τελευταία περίοδο σε Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη, ενισχύει τις εκτιμήσεις: τα επεισόδια που επιχείρησαν να προκαλέσουν οι χρυσαυγίτες στις ορκωμοσίες σε δήμους και περιφέρειες ήταν μικρής έκτασης και σχεδόν παντού βρέθηκαν απομονωμένοι. Στην Αθήνα ο Νίκος Μιχαλολιάκος έκανε το 2010 μεγαλύτερη φασαρία, ενώ στον Πειραιά τα πρωτοπαλίκαρα του προφυλακισμένου βουλευτή Νίκου Κούζηλου, που εξελέγη και στο δημοτικό συμβούλιο, περιορίστηκαν σε ύβρεις από το μπαλκόνι των τοπικών γραφείων της οργάνωσης, απέναντι από το δημαρχείο, ενώ υπό διαφορετικές συνθήκες «θα ετοιμάζονταν για παρέλαση στο δημοτικό συμβούλιο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Φρένο καταγράφεται και στην επιχείρηση διείσδυσης της ΧΑ στα σχολεία, όπου η ομάδα Μιχαλολιάκου φαίνεται ότι ακολουθούσε την προηγούμενη τριετία ένα ειδικό σχέδιο δράσης. «Εξωσχολικοί καθοδηγητές της ΧΑ δεν εμφανίστηκαν φέτος στα σχολικά συγκροτήματα. Εχουν μαζευτεί και λιγοστεύουν» σχολιάζεται από το κυβερνητικό επιτελείο.

Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΜΠΑΛΤΑΚΟΥ. Σε σχέση με το καλοκαίρι του 2013, οι διαφοροποιήσεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο ως προς την αντιμετώπιση της ΧΑ έχουν εξαλειφθεί – τουλάχιστον στα ηγετικά κλιμάκια. Είναι προφανές ότι σε αυτό έχουν συμβάλει και τα εγκαύματα από την εκτροπή Μπαλτάκου, η οποία ανάγκασε και τη ΝΔ σε μια πολιτική στροφή που ολοκληρώθηκε με την προώθηση και την ψήφιση του νέου αντιρατσιστικού οπλοστασίου.

Από το κυβερνητικό στρατόπεδο σπεύδουν να διαχωρίσουν πλήρως το πολιτικό από το δικαστικό σκέλος της αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής. Και σε αυτό η υπόθεση Μπαλτάκου είναι βέβαιο ότι έχει παίξει τον ρόλο της, ενώ προεξοφλείται ότι σφράγισε και άλλους παρασκηνιακούς διαύλους με τους χρυσαυγίτες. Σε πολιτικό επίπεδο η δολοφονία του Παύλου Φύσσα οδήγησε σε ένα πλέγμα νομοθετικών διατάξεων που αν δεν αφοπλίζουν πλήρως, αποδυναμώνουν σημαντικά το χρυσαυγίτικο οπλοστάσιο και βάζουν τέλος σε ένα σκηνικό πολιτικής ασυδοσίας.

Ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ. Παράλληλα με την ενεργοποίηση των διατάξεων περί εγκληματικών οργανώσεων, η οποία αποτέλεσε το όχημα για τη δίωξη και την προφυλάκιση της ηγετικής ομάδας της ΧΑ, θεσπίστηκαν αυστηροί περιορισμοί για τη χρηματοδότηση και την κρατική επιχορήγηση του μορφώματος, που αξιοποιούσε τον κοινοβουλευτικό του μανδύα, ενώ ο αντιρατσιστικός νόμος οδηγεί σε μια ειδική ποινική αντιμετώπιση των εγκλημάτων με ρατσιστικό κίνητρο και την αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων των δραστών τους. Κατά βάση, αντιμετωπίζει αυστηρότερα όλα τα έκτροπα που φέρουν τη σφραγίδα της ΧΑ και των θιασωτών του ναζισμού. Με το Αντιρατσιστικό, όπως επισημαίνουν από το κυβερνητικό επιτελείο, συμπληρώθηκε και ο κύκλος των νομοθετικών παρεμβάσεων που περιορίζουν τη χρυσαυγίτικη δράση και παρουσία, καθώς έχει απορριφθεί – πρωτίστως για συνταγματικούς λόγους – το ενδεχόμενο να κηρυχθεί η ΧΑ εκτός νόμου.

Εναν χρόνο μετά, ωστόσο, δεν φαίνεται να έχει επιτευχθεί συμπόρευση των κομμάτων του λεγόμενου συνταγματικού τόξου κατά του νεοναζιστικού φαινομένου. Κοινή δράση στη Βουλή δεν έχει υπάρξει σε κανένα νομοθέτημα, αφού διαφοροποιήσεις από την πλευρά της αντιπολίτευσης υπήρξαν τόσο για την περικοπή της χρηματοδότησης στη ΧΑ όσο και για επιμέρους διατάξεις του Αντιρατσιστικού. Είναι μια κατάσταση που επιχειρούν να εκμεταλλευθούν οι χρυσαυγίτες, οχυρωμένοι πίσω από τα εκλογικά ποσοστά τους.

Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ. Γα την κυβέρνηση, πάντως, η εκλογική άνοδος της νεοναζιστικής οργάνωσης είναι συνακόλουθη της οικονομικής κρίσης και δεν θα αποκτήσει ρίζες. «Η ΧΑ λειτουργεί ως φορέας αγανάκτησης, αλλά οι περισσότεροι ψηφοφόροι που την επέλεξαν δεν ταυτίζονται όχι μόνο με την ιδεολογία της αλλά ούτε με την ηγεσία της και τα πρόσωπα που τη στελεχώνουν. Οι αντοχές της θα εξαρτηθούν από τον χρονικό ορίζοντα της κρίσης, αλλά και από την αντίδραση της συνταγματικής τάξης» είναι η κρατούσα αντίληψη.