Λυσιστράτη με γυμνό και ολογράμματα ναών

Γυμνό και ολογράμματα. Κινέζες στρατιωτίνες στην πρώτη γραμμή, γυναίκες μπόντι μπίλντερ, η Ανγκελα Μέρκελ, η βασίλισσα Ελισάβετ, η Μαντόνα, η Θάτσερ, η Ιντιρα Γκάντι, είναι κάποιες από τις γυναίκες που εμφανίζονται στο βίντεο που συμπληρώνει οπτικά το χορόδραμα «Lysistrata-X».

Και τι ρόλο παίζει η Λυσιστράτη; Η πρωταγωνίστρια της ομώνυμης κωμωδίας του Αριστοφάνη στάθηκε πηγή έμπνευσης για την ισραηλινή σκηνοθέτιδα Εμανουέλα Αμιχάι, η οποία την τοποθέτησε σε έναν φουτουριστικό κόσμο, στη μεταμοντέρνα προσαρμογή για το θέατρο, όπου ο χορός και η εικόνα – μέσω της χρήσης πολυμέσων και βίντεο performance – έχουν τον πρώτο λόγο.

Αυτό που τράβηξε τη σκηνοθέτιδα να ασχοληθεί με τη γυναίκα που κηρύττει απεργία στο σεξ ώσπου οι άνδρες να θέσουν τέλος στον Πελοποννησιακό Πόλεμο ήταν το ερώτημα του πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί αυτή η γυναίκα-πρότυπο μόλις θα εδραιωνόταν η εξουσία της. Πώς θα έμοιαζε ένας κόσμος στον οποίο η εξέγερση της Λυσιστράτης θα είχε εξελιχθεί σε μια ριζοσπαστική / καθολική επανάσταση, με την ολοκλήρωση της οποίας οι γυναίκες θα αναλάμβαναν τη διακυβέρνηση αντί των ανδρών;

«Η Λυσιστράτη μας επαναστάτησε ενάντια στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, εν ονόματι της ειρήνης. Η δική μας ερμηνεία εστιάζει μάλλον στους μηχανισμούς της εξουσίας και στην αλλοτρίωση του ατόμου από κάθε είδους ρατσιστική και κριτική των φύλων ιδεολογία» σημειώνει η Αμιχάι. «Η ίδια η Λυσιστράτη έχει εξελιχθεί σε έναν μηχανικό-ψυχολογικό υπεράνθρωπο, ο οποίος εξουσιάζει μέσω ιδεολογίας και τεχνολογικού ελέγχου. Η Λυσιστράτη δεν είναι ποτέ ορατή. Είναι πλέον μια ιδεολογική αφαίρεση που την εκφράζει η Ιέρεια (Ολγκα Κουρκουλίνε) ή τα τελετουργικά που οργανώνονται στο όνομα της Λυσιστράτης».

Επιπλέον της μουσικής επένδυσης, η παράσταση συνδυάζει τη χορογραφία με βίντεο και φωτογραφίες που προβάλλονται ταυτόχρονα επί σκηνής. Ετσι δημιουργείται ένας ζωντανός, «ωσάν κινηματογραφικός», κόσμος στον οποίο η δράση του έργου και οι εικαστικές προβολές αλληλεπιδρούν και δημιουργούν μια αλλιώτικη, πολυεπίπεδη ερμηνευτική γλώσσα. Το βίντεο λειτουργεί σαν ένα εύπλαστο υλικό, το οποίο ενίοτε καθορίζει τον χώρο με ακρίβεια, ενώ κάποιες φορές είναι απόλυτα αφηρημένο και ανεικονικό, ως μια έκφραση συναισθημάτων σχετικών με τους χαρακτήρες ή την επί σκηνής δράση.

Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑ. Υποκριτική, χορός, βίντεο, μουσική… Τι λέει η σκηνοθέτιδα για το μέλλον του θεάτρου; «Βλέπω αυτή την παράσταση ως μείγμα τριών μέσων που με εμπνέουν: Κίνησης – εικόνας – ήχου. Για μένα, αυτό είναι ολόκληρο το θέατρο. Στόχος μου και πρόκληση κάθε έργου που προσεγγίζω είναι να αναζητώ τον ιδανικό και πλέον σημαίνοντα τρόπο να συνδυάζονται όλα αυτά επί σκηνής. Σε αυτό το έργο αισθάνομαι πως υπάρχει μια στέρεη βάση που πήραμε από το πρωτότυπο έργο, η οποία όμως έγινε συγχρόνως ένας καινούργιος και διαφορετικός κόσμος».

Η παράσταση ανεβαίνει για τρεις ημέρες στο πλαίσιο της δράσης «Αρχαίο δράμα: Επιρροές και σύγχρονες προσεγγίσεις» που πραγματοποιείται για τρίτη χρονιά στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Φέτος, φιλοξενείται το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, που παρουσιάζει και την εν λόγω παράσταση.

INFO
Στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος, τηλ. 210-3418.579) 11-13/9 στις 20.30. Είσοδος ελεύθερη. Απαραίτητη η κράτηση θέσεων. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Σύλληψη, σκηνοθεσία, χορογραφία: Εμανουέλα Αμιχάι. Συνδημιουργία, διεύθυνση Video Art, επιμέλεια ήχου: Ραν Σλάβιν. Ερμηνεύουν: Τζίνα Μπεν Νταβίντ, Ολγκα Κουρκουλίνε, Σάνι Μπεν Χαΐμ, Γισάι Μπεν Μοσέ και Μεϊράβ Ελτσαντέφ.