Σε συνάντηση κορυφαίου στελέχους της ελληνικής κυβέρνησης με συνεργάτη της γερμανίδας καγκελαρίου, ο Γερμανός επισημαίνει στον έλληνα συνομιλητή του ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας «θα πρέπει να λάβει σαφές μήνυμα ότι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί στην Ανατολική Μεσόγειο και η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών εμφανίζουν όχι μόνο θεωρητικό αλλά και πρακτικό χαρακτήρα». Συμπληρώνει ότι το ζήτημα είναι μεγάλης σημασίας για την Ελλάδα και την Κύπρο. Προσθέτει, ωστόσο, ότι προκειμένου να καταστούν οι όποιοι σχεδιασμοί οικονομικά βιώσιμοι θα πρέπει να εξευρεθεί λύση στο Κυπριακό.
Ο Γερμανός αναγνωρίζει ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας, ωστόσο αφήνει να εννοηθεί ότι αυτές θα μπορούσαν να ξεπεραστούν. Αποκαλύπτει μάλιστα στον έλληνα συνομιλητή του ότι ανώτατη πηγή της καγκελαρίας έχει ήδη εγείρει στη Λευκωσία τη «σκοπιμότητα» του ανοίγματος του κεφαλαίου της ενέργειας στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την ΕΕ. Σημειώνεται ότι το εν λόγω κεφάλαιο έχει μπλοκάρει η Κυπριακή Δημοκρατία, ζητώντας από την Αγκυρα να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με το νησί, να συμμορφωθεί με το Διεθνές Δίκαιο (να αναγνωρίσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας) και να σταματήσει τις προκλητικές ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ.
Η γερμανική πλευρά, σύμφωνα με τον συνεργάτη της καγκελαρίας, έχει διαμηνύσει ταυτόχρονα στην κυπριακή πολιτική ηγεσία την ανάγκη «να αποσυνδεθεί το εν λόγω κεφάλαιο από την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών». Οπως το θέτει ο γερμανός τεχνοκράτης, ο οποίος αναρωτιέται αν τα προσδοκώμενα από την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του νησιού οφέλη μπορούν να αποτελέσουν «κοινό κίνητρο για λύση», «θα χρειαστεί μια δημιουργική προσέγγιση». Αναγνωρίζει ότι το ζήτημα δεν είναι απλό, αλλά καταλήγει επισημαίνοντας ότι «αξίζει να γίνουν προσπάθειες».
Υπό τον φόβο μιας ενεργειακής κρίσης που θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια νέα κλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία, η γερμανική πλευρά φαίνεται να αναβαθμίζει το ενδιαφέρον της για τις εξελίξεις στο νησί, με το βλέμμα στα οικονομικά και ενεργειακά οφέλη που θα προέκυπταν από την επίλυση του Κυπριακού. Την εκτίμηση αυτή, εξάλλου, έχουν διατυπώσει δημοσίως και σε όλους τους τόνους οι Αμερικανοί, οι οποίοι έχουν ενεργοποιηθεί υπέρ της λύσης προκειμένου να ενισχυθεί ο εναλλακτικός προς το ρωσικό φυσικό αέριο Νότιος Διάδρομος του αερίου. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η τοποθέτηση αυτή του Βερολίνου φαίνεται να παρακάμπτει την πάγια τουρκική πρακτική αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην εκμετάλλευση της ΑΟΖ της. Αυτή σηματοδοτήθηκε πιο πρόσφατα από την πρόθεση της Τουρκίας να προχωρήσει σε έρευνες στα «χωρικά ύδατα» του ψευδοκράτους και τα τεμάχια ερευνών που η ίδια έχει καθορίσει με βάση τη δήθεν συμφωνία ΑΟΖ που έχει συνάψει με τα κατεχόμενα.
Από την παραπάνω συνομιλία η ελληνική πλευρά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η γερμανική πλευρά δεν θα διέκειτο αρνητικά ακόμη και στην προοπτική η τουρκοκυπριακή κοινότητα να καρπωθεί οφέλη που θα προέκυπταν από την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων της κυπριακής ΑΟΖ ακόμη και προ διευθέτησης του Κυπριακού.