Ανακαλύφθηκε γονίδιο υπεύθυνο για τις καρδιαγγειακές παθήσεις

Εξακολουθεί η προσπάθεια των επιστημόνων για να ανακαλύψουν τα παθολογικά γονίδια που είναι υπεύθυνα για τις θανατηφόρες παθήσεις του ανθρώπου, όπως π.χ. οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος. O κατάλογος αυτός με τα παθολογικά γονίδια προβλέπεται ότι θα εμπλουτίζεται μέχρι να ολοκληρωθεί, άγνωστο όμως για πόσο χρόνο.

Ετσι ο πρώτος ενθουσιασμός που εξέφρασε με δήλωσή του όταν ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ ο Μπιλ Κλίντον ότι φθάνει σύντομα η ημέρα που ο καρκίνος στα λεξικά θα αναφέρεται απλώς ως ζώδιο, δεν φαίνεται πλέον να είναι βάσιμος. Χρειάζεται περισσότερος χρόνος έρευνας, που δεν μπορεί να υπολογισθεί, και περισσότερη γνώση σχετικά με τη λειτουργία των γονιδίων και των μεταλλάξεών τους.

Η είδηση έρχεται από την Αγγλία. Επιστήμονες από το University College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου αφού ανέλυσαν τα αποτελέσματα 80 μελετών που περιλάμβαναν 50.000 άτομα, κατέληξαν ότι άτομα με μετάλλαξη ενός γονιδίου που ονομάζεται ΡΙΑ2 είναι επιρρεπή για εμφράγματα του μυοκαρδίου και εγκεφαλικά επεισόδια.
 
Το γονίδιο αυτό φαίνεται ότι επηρεάζει μία πρωτεΐνη η οποία βρίσκεται στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων (γλυκοπρωτεΐνη IIa) και η οποία τα καθιστά πιο επιρρεπή στο να συγκολλούνται μεταξύ τους και να δημιουργούν θρόμβους στις αρτηρίες της καρδιάς ή του εγκεφάλου. Με τον τρόπο αυτό, φράζουν πλήρως οι αρτηρίες και έτσι προκαλούνται τα εμφράγματα ή τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Η μετάλλαξη αυτή υπάρχει σε ένα στα δέκα άτομα της λευκής φυλής. Ομως για να δημιουργηθεί θρόμβος μέσα σε μια αρτηρία των ατόμων αυτών, πρέπει είτε το εσωτερικό τοίχωμα της αρτηρίας (ενδοθήλιο) να παρουσιάζει μία διάβρωση είτε να συμβεί ρήξη μιας αθηρωματικής πλάκας που υπάρχει στο τοίχωμά της.
 
Αυτό σημαίνει ότι για να συμβούν όλα αυτά, θα πρέπει η αρτηρία να έχει προσβληθεί από αθηρωμάτωση. Ως γνωστόν, η αθηρωμάτωση προσβάλλει τις αρτηρίες όταν υπάρχουν οι λεγόμενοι παράγοντες κινδύνου, δηλαδή το κάπνισμα, η υψηλή χοληστερίνη, η έλλειψη άσκησης, η ανθυγιεινή διατροφή και παθήσεις όπως η υπέρταση (ψηλή πίεση) ή ο σακχαρώδης διαβήτης. Ετσι, όταν αντιμετωπίζουν παράγοντες κινδύνου, τα άτομα αυτά που φέρουν αυτή τη γονιδιακή μετάλλαξη είναι επιρρεπή για εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια.

Εντούτοις, πρέπει να λεχθεί ότι ευτυχώς τα παθολογικά γονίδια δεν λειτουργούν αυτόματα και καταστροφικά. Χρειάζονται διέγερση από διάφορους παράγοντες περιβαλλοντικούς, όπως π.χ. το κλίμα, ο τρόπος ζωής, οι διάφορες ιώσεις και μικρόβια, ορισμένες χημικές ουσίες και φάρμακα, οι οποίοι λειτουργούν ως διεγέρτες της επιθετικότητας των γονιδίων. Γενικώς, τα παθολογικά γονίδια συμπεριφέρονται σαν τις σφαίρες μέσα σε ένα πιστόλι, που είναι ακίνδυνες μέχρις ότου κάποιος πατήσει τη σκανδάλη. Στη προκειμένη περίπτωση, τον ρόλο της σκανδάλης παίζουν οι περιβαλλοντικές μεταβολές.