Σκότωσα τη μητέρα μου για να μην πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών
Παιδιά της μειονότητας των Γιαζίντι τα οποία κατέφυγαν μαζί με συγγενείς τους στην κουρδική πόλη Ντοχούκ για να ξεφύγουν από τη δολοφονική μανία των τζιχαντιστών
Ο Γιαλμάζ Σανίν είναι ένας νέος ηλικίας 20 ετών, μέλος της μειονότητας των Γιαζίντι. Κατάφερε να ξεφύγει από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους καταφεύγοντας στην κουρδική πόλη Ντοχούκ. Πριν από μερικές ημέρες ο Γιαλμάζ Σανίν αναγκάστηκε να δολοφονήσει την ίδια του τη μητέρα για να μην πέσει στα χέρια των αιμοσταγών ισλαμιστών.
«Οταν οι τζιχαντιστές εισέβαλαν στο χωριό μου, κοντά στη Σινζάρ» ανέφερε στον ανταποκριτή τής «Ρεπούμπλικα», «άρχισαν να σκοτώνουν όποιον συναντούσαν στον δρόμο τους πυροβολώντας μέσα από τα αυτοκίνητά τους. Ετσι σκότωσαν και τον πατέρα μου στην είσοδο του σπιτιού μας. Δεν μπορέσαμε ούτε καν να τον θάψουμε. Λίγες ώρες μετά πήρα το τουφέκι μου και κατευθυνθήκαμε προς τα βουνά, η μητέρα μου, τα δύο αδέλφια μου κι εγώ. Αλλά με το που ξεκινήσαμε να σκαρφαλώνουμε, η μητέρα μου έβγαλε τον αστράγαλό της. Προσπαθήσαμε να την κουβαλήσουμε στα χέρια, αλλά δεν τα καταφέραμε. Κάτω από το σημείο όπου βρισκόμασταν, ακούγονταν τα ουρλιαχτά και οι πυροβολισμοί των τζιχαντιστών. Η μητέρα μου ήταν κατατρομαγμένη και μου ζητούσε, σχεδόν με εκλιπαρούσε, να την πυροβολήσω έτσι ώστε να μην το κάνουν εκείνοι. Εγώ δεν ήθελα να την ακούσω αλλά η μητέρα μου δεν μπορούσε να κινηθεί και κάποια στιγμή την πυροβόλησα. Σκότωσα και εκείνη και εμένα. Γιατί όσο θα ζω δεν θα μπορέσω να συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου που την υπάκουσα».
ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΕ ΣΠΗΛΙΕΣ. Κατά την αποστολή του στην ημιαυτόνομη περιοχή των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ, ο δημοσιογράφος της ιταλικής εφημερίδας συνομίλησε και με την Τζιαν, μια νεαρή γυναίκα η οποία μέσα σε μερικές ημέρες έχασε ό,τι πολύτιμο είχε στον κόσμο: τα δίδυμα παιδιά της, ηλικίας μόλις τεσσάρων μηνών, και τον σύζυγό της. «Μας κατήγγειλαν ως μέλη της κοινότητας Γιαζίντι οι σουνίτες γείτονές μας, με τους οποίους δεν είχαμε κανένα πρόβλημα μέχρι την άφιξη των τζιχαντιστών. Φοβόμασταν ότι θα μας έσφαζαν μέσα το σπίτι μας και γι’ αυτό φύγαμε. Μείναμε στα βουνά τέσσερις ημέρες. Βρήκαμε καταφύγιο σε μια σπηλιά, αλλά είχαμε ελάχιστο νερό μαζί μας και σχεδόν τίποτα για να τραφούμε. Εγώ δεν είχα πια γάλα και τα παιδιά μου πέθαναν, το ένα μετά το άλλο. Δεν ξέραμε ούτε καν πώς να τα θάψουμε. Τα τυλίξαμε με ένα σάλι και αρχίσαμε να περπατάμε προς ένα ξέφωτο, αλλά ο άνδρας μου έπεσε, χτύπησε το κεφάλι του και σκοτώθηκε και εκείνος. Τώρα εγώ βρίσκομαι εδώ χωρίς να ξέρω τι θ’ απογίνω» είπε.
Χθες στο Ντοχούκ, περίπου 100 Γιαζίντι έκαναν πορεία διαμαρτυρίας δηλώνοντας ότι επιθυμούν να εγκαταλείψουν το Ιράκ και να καταφύγουν στην Τουρκία, αλλά εμποδίζονται από τις κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας. «Δεν μπορούν να μας προστατέψουν. Το Ισλαμικό Κράτος εισέβαλε στα χωριά μας και σκότωσε εκατοντάδες ανθρώπους. Δεν θέλουμε να παραμείνουμε στο Ιράκ. Αργά ή γρήγορα θα μας σκοτώσουν όλους» ανέφερε χαρακτηριστικά ένας από τους διαδηλωτές.