Γιάννα Αγγελοπούλου: Η σιδηρά κυρία σκούριασε

Ακόμη κι όσοι δεν την συμπαθούν χαρακτηρίζουν τη ζωή της success story. Ενσαρκώνει το greek dream. Μόνο που η ίδια ταύτισε το προσωπικό της όνειρο με το εθνικό. Αφησε το αποτύπωμα της στους Αγώνες κι οι Αγώνες τη σημάδεψαν. Δέκα χρόνια μετά όμως η στιγμή του μεγαλείου έχει παρέλθει και εκείνη ψάχνει τρόπους να ξαναβρεθεί στο προσκήνιο

Βράδυ 13ης Αυγούστου 2004: ο ουρανός φωτίζεται από τα βεγγαλικά της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών. Βράδυ 14ης: η – κατά τα μίντια της εποχής – σιδηρά κυρία του 2004 παραθέτει δεξίωση. Οι προσκεκλημένοι είναι «υψηλοί» και προς τέρψη τους η οικοδέσποινα εκτοξεύει τριάμισι τόνους πυροτεχνήματα. Η νύχτα γίνεται μέρα. Ομως το γκλάμουρ σπέρνει 300 εστίες φωτιάς στον λόφο της Φιλοθέης. Τα πενήντα οχήματα της Πυροσβεστικής δεν καταφέρνουν να σώσουν ένα στρέμμα πευκοδάσους, που γίνεται στάχτη. Σημειολογικά, αυτό το πάρτι της Γιάννας Αγγελοπούλου αποτελεί μικρογραφία για το «πάρτι» των Ολυμπιακών Αγώνων – και τα δημοσιονομικά του αποκαΐδια.
Οι Ολυμπιακοί ήταν, πριν καν από την ανάληψή τους, προσωπικό πρότζεκτ της «Mrs A», όπως την αποκαλούσαν τα ξένα ΜΜΕ. Για όσους έχουν συνεργαστεί μαζί της είναι άτομο με «ισχυρή βούληση, εργατικότητα και προσήλωση σε αυτό που αναλαμβάνει». «Φέρνει αποτέλεσμα. Ασχετα αν αυτό είναι καλό ή κακό» αναφέρει με νόημα ένας εξ αυτών. Αλλοι τη χαρακτηρίζουν αυταρχική. Αλλά η ίδια δεν φαίνεται να το θεωρεί μομφή. Στις συνεντεύξεις φαίνεται να κολακεύεται από χαρακτηρισμούς τύπου killer ή bitch που της έχουν αποδώσει. Ολα συμβάλλουν στον μύθο που θέλει να πλασάρει: της γυναίκας με τσαμπουκά που φοράει Dior.

Στο επίκεντρο. Η εικόνα που προτιμά να προβάλλει από τους Αγώνες είναι εκείνη του χορού της στις VIP κερκίδες στην τελετή λήξης. Χόρευε, όπως λέει στην ιστοσελίδα προώθησης της αγγλικής έκδοσης του βιβλίου της «My greek drama», γιατί ο κόσμος όλος είχε αμφισβητήσει την ικανότητα της Ελλάδας να φιλοξενήσει με επιτυχία αυτό το παγκόσμιο event. Εκείνη όμως και οι Ελληνες διέψευσαν τον πλανήτη.

Υπάρχουν ωστόσο και άλλα ενσταντανέ – ίσως πιο ενδεικτικά. Η Γιάννα στα λευκά περπατά διπλά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο στο στάδιο. Η Γιάννα κατευθύνεται προς το πόντιουμ και «ανεβαίνει σαν σύννεφο» (γιατί ο Δημήτρης Παπαϊωάννου τη «δίδαξε πώς να προχωρήσει ώστε τα πόδια της ουσιαστικά να κινούνται ανεξάρτητα από το κεφάλι της»). Η Γιάννα προσφωνεί τον Ζακ Ρογκ απλά, «Ζακ».

«Προσπαθούσε να εμφανίζεται σε όλα μόνη. Να είναι το επίκεντρο» θυμάται ένας από τους επίσημους προσκεκλημένους. Κάποιοι από αυτούς ακόμη δεν έχουν ξεχάσει τη σκηνοθετική οδηγία να κόβονται τα δικά τους κοντινά πλάνα. Ο φακός εστίαζε μόνο σε εκείνη.

Μπορεί λοιπόν ο πλανήτης να μην έχει συγκρατήσει το όνομα του βρετανού διοργανωτή του 2012, αλλά γνωρίζει μέχρι και σήμερα το δικό της. Ακόμη και στο Σίδνεϊ, το 2000, παραλαμβάνει τη σημαία της διοργάνωσης από τον δήμαρχο της αυστραλέζικης πρωτεύουσας μαζί με τον τότε δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο. Τι κι αν το πρωτόκολλο προβλέπει μόνο τη συμμετοχή του δημάρχου της πόλης που φιλοξενεί τους Αγώνες;

Επειτα από μια δεκαετία και μια οικονομική κρίση, όμως, ολοένα και περισσότεροι αμφισβητούν τη σκοπιμότητα της διοργάνωσής τους. Και η Αγγελοπούλου φαίνεται να θυμίζει, ως το κατ’ εξοχήν πρόσωπο των Αγώνων, όλη εκείνη τη σπατάλη για ένα πουκάμισο αδειανό. Οπως την υπενθυμίζει άλλωστε καθημερινά και το σκουριασμένο αυθαίρετο – κατά τα λεγόμενα του υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Γιάννη Ανδριανού – στέγαστρο Καλατράβα.

Μεγαλομανία. Πριν από λίγες ημέρες συμφώνησε με το ΙΟΒΕ να χρηματοδοτήσει μελέτη για τις επιπτώσεις του 2004 στην ελληνική οικονομία αλλά και τις ευθύνες για την εγκατάλειψη των υποδομών. Αρκετοί πάντως, τουλάχιστον στο πολιτικό σύστημα, επισημαίνουν ότι δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Οπως το θέτει και ένας πρώην υπουργός, «η φιλοδοξία της ψήλωσε τις απαιτήσεις για τους Αγώνες. Προφανώς η διαχείριση βρισκόταν στα χέρια του κράτους. Η μεγαλομανία της όμως είχε ως αποτέλεσμα να πιέζει να γίνεται ό,τι ζητούσε ο Ρογκ στον υπερθετικό βαθμό».

Η «lady G» (ένα ακόμη από τα παρατσούκλια που της έχει χαρίσει ο εγχώριος Τύπος) μετά τον θρίαμβο του 2004 σταδιακά περνάει σε δεύτερο πλάνο. Στο μεγαλύτερο μέρος αυτής της δεκαετίας που μεσολάβησε από το 2004 έως σήμερα, λίγες φορές έρχεται στο προσκήνιο. Παρότι, όπως λένε αυτοί που τη γνωρίζουν, δεν θέλει να απέχει από τα δημόσια πράγματα.

Ισως για αυτό το 2006 αποφασίζει να πολιτευθεί ως Πολίτης Κέιν, εξαγοράζοντας μαζί με τον σύζυγό της την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος». Και ένα χρόνο αργότερα τον ραδιοφωνικό σταθμό Planet. Ντιζαϊνάτα γραφεία, κασέ υψηλών προδιαγραφών, γκόλντεν μπόις και αστρονομικοί – ακόμη και για την περίοδο των παχιών αγελάδων – μισθοί για τους δημοσιογράφους. Το σκηνικό είναι «ολυμπιακών προδιαγραφών». Η κυρία ξέρει άλλωστε να ξοδεύει, λένε οι κακεντρεχείς. Το 2009 όμως το ζεύγος αιφνιδιαστικά αναγγέλλει, με μια ανακοίνωση μερικών αράδων, την αποχώρησή του από τον χώρο των ΜΜΕ.

Εκτοτε κυκλοφορούν μόνο φωτογραφίες της όπως αυτές από την καθ’ όλα σύμφωνη με τη βρετανική εθιμοτυπία παρουσία της – με το προδιαγραφών Ασκοτ καπελάκι – στον γάμο του πρίγκιπα Γουίλιαμ με την Κέιτ Μίντλτον. Η κοινή γνώμη μάλλον αδιαφορεί για τις 25 υποτροφίες στο Χάρβαρντ που χρηματοδοτεί μαζί με το ίδρυμα του Μπιλ Κλίντον. Αποπειράται να επιστρέψει δυναμικά στο προσκήνιο το 2013. Με το πόνημα «My greek drama».

Στην ελληνική έκδοση επιλέγεται ο τίτλος «Γιάννα». Οχι μόνο για να διηγηθεί τη ζωή της «Σταχτοπούτας» που έχει ζήσει, αλλά και για να υπερασπιστεί, όπως διατείνεται, τους «απίστευτα επιτυχημένους αγώνες». Και, φυσικά, τη δική της συμβολή. Το στόρι δεν είναι απλά Γιάννα versus συστήματος, είναι ένα κλικ πιο αυτοαναφορικό από μια αυτοβιογραφία. Τα πολιτικά ονόματα που φιγουράρουν πολλά. Για όλους έχει να διηγηθεί μια ιστορία. Μόνο που, όπως επισημαίνει και ένας αναγνώστης της πολιτικός, «όλοι ήταν άχρηστοι. Για κανέναν δεν λέει καλή κουβέντα».
Για την προώθηση του βιβλίου γυρνάει από πόλη σε πόλη, μιλά και υπογράφει αυτόγραφα. Τα φώτα της ράμπας είναι και πάλι αναμμένα. Οπως φάνηκε και από τη συνέχεια, δεν την ενδιέφερε να γράψει τα απομνημονεύματά της. Ηταν ένας τρόπος να επιστρέψει. Το επιβεβαίωσε η παρέμβασή της το βράδυ των ευρωεκλογών στην τηλεόραση. Με τα κολακευτικά λόγια για τον ΣΥΡΙΖΑ και Το Ποτάμι.

Στην αγορά κυκλοφορούν φήμες περί ίδρυσης κόμματος, αλλά η ίδια τις διαψεύδει on camera. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τις φήμες ότι ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Δημοκρατίας, πιστεύοντας ότι μπορεί να «φέρει» τους 180 βουλευτές όπως έφερε το 1997 τους Ολυμπιακούς Αγώνες από τη Λωζάννη. Οταν οι δημοσιογράφοι ρωτούν σχετικά, αυτή απαντά: «Οποτε μου ζητήθηκε, έχω προσέλθει. Βάζω όμως έναν όρο: θέλω να έχω απόλυτη ευθύνη της θέσης που μου δίνεται. Απόλυτη ευθύνη». Η Γιάννα δεν αντέχει να απέχει – αλλά ποιος την αντέχει;