Η πολιτική ισχύος της Κίνας

Σε πρώτη ανάγνωση η ανακοίνωση που έγινε στις 29 Ιουλίου ότι ο Ζου Γιονγκάνγκ, ο πρώην επικεφαλής ασφαλείας στην Κίνα, βρίσκεται υπό διερεύνηση δεν συνιστούσε κάποιο συνταρακτικό νέο. Είχαν προηγηθεί άλλωστε 18 μήνες έντονων φημών καθώς φίλοι, συγγενείς και έπειτα ο ίδιος ο κ. Ζου εξαφανίστηκαν.

Ομως για τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ και τους στενούς συνεργάτες του αυτή η επίσημη ανακοίνωση συνιστούσε την κήρυξη νίκης στην πρώτη φάση της μάχης που δίνουν για να σώσουν το Κομμουνιστικό Κόμμα από κάτι που θεωρούν παρακμή.

Για εκείνους ο διπλός στόχος να κάνουν εκκαθάριση στο κόμμα από τη διαφθορά ενισχύοντας ταυτόχρονα την προσωπική τους δύναμη είναι πολύ σημαντικός.

Ο κ. Σι έζησε σε έναν κόσμο του τύπου «εσύ πεθαίνεις – εγώ ζω», όπου οι ηγέτες που αποτύγχαναν να καταστρέψουν δυνητικούς αντιπάλους τους βρίσκονταν συνεχώς σε κίνδυνο να χάσουν κάτι παραπάνω από τη δουλειά τους. Ο Στάλιν χρησιμοποιούσε σφαίρες για να περιορίζει τις απειλές. Ο Μάο προτιμούσε τη δημόσια ταπείνωση αλλά και τους βασανισμούς πίσω από κλειστές πόρτες.

Ο κ. Ζου, μέλος της προηγούμενης διοίκησης της Διαρκούς Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου, είναι το πιο υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος που έχει καθαιρεθεί από το 1989. Ηλεγχε την αστυνομία της χώρας, το σύστημα δικαιοσύνης και τις υπηρεσίες πληροφοριών σε μια περίοδο που οι δαπάνες του προϋπολογισμού για την εσωτερική ασφάλεια ξεπέρασαν αυτές της άμυνας. Είχε επίσης μεγάλη επιρροή στην τεράστια πετρελαϊκή βιομηχανία της Κίνας. Ακόμη πιο πριν, στις 30 Ιουνίου ο στρατηγός Χου Καϊχού που ήταν το πιο ισχυρό πρόσωπο στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, είχε παραδοθεί στους δημόσιους κατηγόρους για να αντιμετωπίσει κατηγορίες διαφθοράς. Μπορεί επίσης να κατηγορηθούν ότι συνωμότησαν για να προστατέψουν το πρώην μέλος του Πολιτικού Γραφείου Μπο Σιλάι, που αποκτούσε συνεχώς όλο και μεγαλύτερη πολιτική δύναμη.

Ο κ. Σι και οι στενοί υποστηρικτές του που γεννήθηκαν σε ένα αριστοκρατικό σύστημα ως παιδιά προηγούμενων ηγετών, έχουν κερδίσει τον πρώτο γύρο της μάχης τους να σώσουν την επανάσταση για την οποία πολέμησαν οι γονείς τους. Μπροστά τους όμως υπάρχει ακόμη μακρύ ταξίδι επειδή όπως και οι προκάτοχοί τους έχουν επενδύσει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια στο να ορίζουν ποιοι είναι οι εχθροί τους, παρά να εντοπίζουν αντικειμενικούς στόχους.

«Είναι πια αλήθεια! Ο άνεμος διώχνει τον κακό αέρα» είπε μια παλιά φίλη του κ. Σι, η Χου Μουγίνγκ απευθυνόμενη στο φετινό Φεστιβάλ της Ανοιξης, που είναι μεγάλη κινεζική γιορτή. Η κυρία Χου προειδοποίησε ότι επέρχεται παρατεταμένη σύγκρουση με τη δυτική κουλτούρα και τη γενικότερη ιδεολογική σύγχυση. «Εν ολίγοις, είναι μια πολύ σύνθετη και δύσκολη μάχη. Είναι μια μάχη τού Εσύ πεθαίνεις, εγώ ζω» είπε.

Ο John Garnaut είναι συγγραφέας του έργου «The Rise and Fall of the House of Bo» και αρχισυντάκτης της «Asia Pacific» και της «Sydney Morning Herald»