Αυστηρές ποινές με ανασταλτικό χαρακτήρα

Ο νόμος 4039/2012 για την προστασία των δεσποζόμενων και αδέσποτων ζώων άνοιξε τον δρόμο για να φτάνουν στη Δικαιοσύνη υποθέσεις κακοποίησης ζώων, επιβάλλοντας μάλιστα στους δράστες τόσο ποινές φυλάκισης όσο και πρόστιμα. Το πρώτο εννεάμηνο του 2013 ο αριθμός των δικογραφιών που σχηματίστηκαν στην Αττική για κακοποίηση αδέσποτου ή δεσποζόμενου ζώου άγγιξε τις 160, τη στιγμή που έναν χρόνο πριν μόλις που ξεπερνούσαν τις 40! Το αδίκημα της κακοποίησης ζώου επιφέρει ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματικό πρόστιμο έως και 30.000 ευρώ. Ωστόσο οι ποινές έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα ή είναι εξαγοράσιμες.

«Το θλιβερά επίκαιρο θέμα της κακοποίησης ζώων στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με τη διαμάχη μεταξύ υποστηρικτών των ζώων και των εχθρών τους. Η ανάλυση του θέματος αυτού είναι τόσο ιστορική όσο και κοινωνική.

Πρέπει να τονιστούν  οι ευθύνες του κράτους για την ατιμωρησία που επικρατεί απέναντι σε ένα φαινόμενο που, δυστυχώς, χαρακτηρίζει την Ελλάδα. Είναι τεράστιες  οι κοινωνικές προεκτάσεις του προβλήματος και άμεση  η ανάγκη να ληφθούν μέτρα οριστικά» επισημαίνει η γενική γραμματέας της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας Σοφία Τζονίκη.

Το προφίλ. Ποιος, όμως, μπορεί να κακοποιήσει ζώα; Οπως τονίζουν οι ειδικοί, θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός ως προς την ηλικία – παιδιά και έφηβοι σε αντιδιαστολή με τους ενηλίκους.

«Στοιχεία από έρευνες στο εξωτερικό δείχνουν ότι η συχνότητα της κακοποίησης ζώων στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία είναι ανησυχητικά υψηλή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην παιδοψυχιατρική παρουσιάζει η συσχέτιση της κακοποίησης των ζώων με τη διαταραχή διαγωγής σε παιδιά και εφήβους. Οσον αφορά τους ενηλίκους, σε ευρείας κλίμακας μελέτη σε Αμερικανούς διαπιστώθηκε ότι πράξεις βασανισμού ζώων κατά συρροήν συσχετίζονται σημαντικά με διαταραχές της ψυχικής υγείας. Μελέτες έχουν αναδείξει τη σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στον βασανισμό ζώων κατά την παιδική ηλικία και στη συνακόλουθη βίαιη συμπεριφορά προς ανθρώπους και άλλες μορφές κοινωνικής παραβατικότητας στην ενήλικη ζωή» υπογραμμίζει ο δρ Δούκας.