Με το στυλ του Νόρμαν Μέιλερ

Αν μη τι άλλο, ο άνθρωπός μας δεν κρατάει πάντα την άποψή του για τον εαυτό του. Προκαλώντας όπως λέμε ποικίλες αντιδράσεις. Οσοι λ.χ. συμφωνούν αλλά και όσοι διαφωνούν μαζί του, προ καιρού είδαν καθένας με τον δικό του τρόπο τη θετική απάντησή του στην πρόταση να υπηρετήσει το πρώτο Εποπτικό Συμβούλιο της ΝΕΡΙΤ σαν μέλος του. Σήμερα – αισθανόμενος ως «μειοψηφία του ενός» – πιστεύει ότι κυριότερος λόγος ύπαρξής της θα έπρεπε να είναι «η προβολή παραστάσεων του Φεστιβάλ, της Λυρικής, του Εθνικού, ώστε να τις βλέπει ένα παιδάκι στις Σέρρες που ειδάλλως δεν θα μπορούσε ή ένα άλλο στα Πατήσια που οι γονείς του δεν θα το πήγαιναν». Για τις δημόσιες τοποθετήσεις του που ενίοτε έχουν γίνει αιτία να χαρακτηρισθεί και «αριστερομάχος» αποκρίνεται ότι δεν έχει κάποια καθήλωση εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ ή οποιουδήποτε άλλου, ότι όσες φορές έχει ασκήσει κριτική το έχει κάνει με τα επιχειρήματά του. Τα σχόλια για υπόγεια κολακεία σε πρόσφατο άρθρο του για τον Πρωθυπουργό τα θεωρεί «περίπτωση διαστρέβλωσης και διαστροφής», ενώ στο ερώτημα αν πρέπει ένας συγγραφέας να σχολιάζει την επικαιρότητα λίγο πιο απόμακρα (αν και όχι απαραίτητα όπως ένας ερημίτης σαν τον Τόμας Πίντσον), έχει να προτείνει ένα δικό του παράδειγμα: «Μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις σαν τον Πίντσον» λέει, «υπήρχε όμως και ο Νόρμαν Μέιλερ που παρενέβαινε διαρκώς».