Οι ακτιβιστές για την ευημερία και την ανθρώπινη μεταχείριση των Τζαράουα θεωρούν πως η μοναδική λύση είναι ο περιορισμός τους στον δικό τους κόσμο για όσο το δυνατόν περισσότερο καιρό. Σύμφωνα με τον Ανστίς Τζάστιν, επικεφαλής της Ινδικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας στο Πορτ Μπλερ, η αναγκαστική συμβίωση θα σήμαινε το τέλος τους.
Οι πρώτες ομαδικές εξορμήσεις τους στον έξω κόσμο άρχισαν πριν από δεκαπέντε χρόνια, το 1998. Δύο χρόνια νωρίτερα, ένα νεαρό μέλος της φυλής, ο Ενμάι, είχε σπάσει το πόδι του και αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο τοπικό νοσοκομείο. Επιστρέφοντας στη ζούγκλα, μίλησε τόσο εγκωμιαστικά για τον έξω κόσμο που πολλοί από τους, μέχρι πρότινος εχθρικούς προς τους ξένους, Τζαράουα αναθεώρησαν τις απόψεις τους. Ο δρόμος που διέσχιζε τη ζούγκλα τους μετατράπηκε αυτόματα σε ένα καινούργιο και ιδανικό μέρος για αναζήτηση τροφής.
Πέρα όμως από το εύκολο φαγητό που οι Τζαράουα βρήκαν στον δρόμο του «πολιτισμού», συναπάντησαν επίσης και αρκετές από τις αρρώστιες του. Οπως και άλλες αμόλυντες φυλές ανά τον κόσμο, έτσι και αυτοί είναι πλέον εκτεθειμένοι σε ασθένειες όπως η ιλαρά και η παρωτίτιδα, ακόμη και στην ελονοσία, στην οποία μέχρι πρότινος παρουσίαζαν μια μορφή ανοσίας. Πολλοί από αυτούς υιοθέτησαν και κάποια από τα βίτσια των «πολιτισμένων», όπως το κάπνισμα και ο αλκοολισμός.
ΣΑΦΑΡΙ ΜΕ ΜΠΙΣΚΟΤΑ! Ο Τζάστιν πιστεύει πως ο ενθουσιασμός των Τζαράουα είναι παροδικός και πως η ενδότερη αίσθηση των περισσοτέρων, κατά κάποιον τρόπο, τους υπαγορεύει να αποφεύγουν τους ξένους. Το 2007 η κυβέρνηση οριοθέτησε μια στενότερη ζώνη ασφαλείας γύρω από την περιοχή τους, ευελπιστώντας να τους προστατεύσει, αλλά δυστυχώς τα απάνθρωπα σαφάρι συνεχίζονται ακόμη. Τέσσερα την ημέρα – και με τους αστυνομικούς να παραδέχονται πως είναι αδύνατο να αποτρέψουν την επαφή μεταξύ μελών της φυλής και των τουριστών. Μπανάνες και μπισκότα που τους πετούν οι «πολιτισμένοι» και «γενναιόδωροι» τουρίστες καθώς τους περιεργάζονται και τους γελοιοποιούν, είναι το κύριο όφελος της επαφής των Τζαράουα με τον «πολιτισμό».
Τα μέλη της Survival International, μιας βρετανικής μη κυβερνητικής οργάνωσης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των εναπομεινασών φυλών στον κόσμο, από την Αφρική ώς την Αμαζονία, θεωρούν πως η τωρινή κατάσταση είναι άκρως επισφαλής. Οι Τζαράουα είναι πολύ πιθανό είτε να αποδεκατιστούν από την επαφή τους με τον πολιτισμό είτε να περιοριστούν σε μια σχέση εξάρτησης με αυτόν, όπως συνέβη με τόσες άλλες φυλές ανά την υφήλιο. Το κλείσιμο του δρόμου που διασχίζει τις περιοχές τους, υποστηρίζει η οργάνωση, τουλάχιστον θα τους επέτρεπε να επιλέξουν οι ίδιοι αν και πότε θα έχουν επαφές με τον έξω κόσμο. Με αυτήν την άποψη όμως δεν συμφωνούν όλοι. Πολλοί θεωρούν πως η προσπάθεια απομόνωσης των Τζαράουα είναι μάταιη και με πρωτοστάτη τον μοναδικό τοπικό βουλευτή, τον Μπίτσου Πάντα Ρέι, επιδιώκουν τον επίσημο (και επιβαλλόμενο) εκπολιτισμό τους.