Την ώρα που η Ανγκελα Μέρκελ διαχειρίζεται την κρίση με τη Ρωσία από τον τόπο των διακοπών της, ανάμεσα δηλαδή στο Νότιο Τιρόλο και στο Μπαϊρόιτ, αφήνοντας τον αντικαγκελάριό της, τον σοσιαλδημοκράτη Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, να προεδρεύσει την Τετάρτη εκτάκτως ενός μίνι Υπουργικού Συμβουλίου, τρεις ευρωπαίοι κεντροαριστεροί πολιτικοί συναντώνται διακριτικά, το απόγευμα της ίδιας ημέρας, στο Βερολίνο. Φιλοδοξούν να επιφέρουν μια αλλαγή προσανατολισμού στην πολιτική που ετοιμάζονται να εφαρμόσουν στην Ευρώπη η γερμανίδα καγκελάριος και ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. «Είναι μια συνωμοσία εναντίον της Μέρκελ;» ρωτά ένας συμμετέχων στη μικρή δεξίωση που παρατίθεται με την ευκαιρία. «Απολύτως» του απαντούν με ένα πλατύ χαμόγελο.
Φυσικά, τα πράγματα δεν παρουσιάστηκαν με αυτόν τον τρόπο. Επισήμως, ο Μιχαέλ Ροτ, ο σοσιαλδημοκράτης υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γερμανίας, προσκάλεσε στο Βερολίνο τον γάλλο και τον ιταλό ομολόγους του, τον Αρλέμ Ντεζίρ και τον Σάντρο Γκότσι αντιστοίχως, διότι η Γερμανία και η Γαλλία εργάζονται παραδοσιακά από κοινού και η Ιταλία προεδρεύει αυτό το εξάμηνο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό το ασυνήθιστο τρίγωνο δεν εξηγείται παρά μόνο μέσω της πολιτικής εγγύτητας ανάμεσα στους τρεις άνδρες. Προκειμένου να αποκτήσει ισχύ έναντι της Μέρκελ αλλά και στο εσωτερικό του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του SPD, ο φιλόδοξος Μιχαέλ Ροτ χρειάζεται στηρίγματα στην Ευρώπη και επί του παρόντος, στους κόλπους των «μεγάλων κρατών», μπορεί να υπολογίζει μόνο στη Γαλλία και στην Ιταλία. Οι τρεις άνδρες συμφώνησαν σε μία μάλλον παρηγορητική διακήρυξη όσον αφορά 1) την ανάπτυξη και την απασχόληση, 2) την πολιτική ασύλου και μετανάστευσης (λόγω φυσικά της παρουσίας της Ιταλίας), 3) τις ευρωπαϊκές αξίες και τη μάχη εναντίον του αντισημιτισμού, υποχρεωτικά λόγω επικαιρότητας.
Η ουσία όμως ήταν αλλού. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο ειδυλλιακό περιβάλλον της Βίλας Μπόρζιγκ – ενός μεγάρου που οικοδομήθηκε το 1908 σε μια τεράστια έκταση πρασίνου στις όχθες μιας βερολινέζικης λίμνης και ανήκει στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών. Και στόχος των τριών ανδρών ήταν να προσπαθήσουν να «βάλουμε τέλος στην υποκρισία της Ευρώπης», σύμφωνα με τον Σάντρο Γκότσι. Πιο συγκεκριμένα, στο να λέει πως ενεργεί με γνώμονα την απασχόληση και την ανάπτυξη ενώ παράλληλα εφαρμόζει πολιτικές λιτότητας. Η Ανγκελα Μέρκελ σίγουρα θα το εκτιμήσει! Ολο το παιχνίδι θα είναι τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ που ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, υποσχέθηκε να αφιερώσει στην απασχόληση και στις επενδύσεις μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.
Κάποιοι συντηρητικοί, όπως ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υποβιβάζουν τη σημασία της ανακοίνωσης αυτής και επισημαίνουν πως οι κυβερνήσεις έχουν αποδειχθεί μέχρι σήμερα ανίκανες να χρησιμοποιήσουν τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ που αποδεσμεύθηκαν το 2013 από την Ευρωπαϊκή Ενωση για την απασχόληση των νέων. Χωρίς να το λένε βέβαια ευθέως, θεωρούν πως αυτά τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ ανακατεύουν μήλα με πατάτες και δεν υπάρχει στην πραγματικότητα τίποτε το νέο υπό τον ήλιο. Η Κεντροαριστερά σκοπεύει, αντιθέτως, να πάρει τα λόγια του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ τοις μετρητοίς. «Εχουμε έναν φιλελεύθερο πρόεδρο της Κομισιόν αλλά το πρόγραμμά του είναι σοσιαλδημοκρατικό» συνοψίζει ο Μιχαέλ Ροτ.
Η Κεντροαριστερά θέλει να ασκήσει πιέσεις ώστε να προχωρήσει η ΕΕ σε αποτελεσματικές επενδύσεις, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών και της ψηφιακής οικονομίας. Ούτε συζήτηση λοιπόν να επιτραπεί στην Ανγκελα Μέρκελ και στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ να περιοριστούν σε ωραίες υποσχέσεις. Ηταν όλο το διακύβευμα αυτής της συνάντησης, για την οποία υπήρξε επί της αρχής συμφωνία να επαναληφθεί.