Η τελευταία ναυμαχία πριν από τις αναδιαρθρώσεις

Τελευταία ναυμαχία για την ελληνική ακτοπλοΐα αυτό το καλοκαίρι πριν από την αναδιάρθρωση του κλάδου. Στον αυξημένο αριθμό τουριστών που αναμένεται να επισκεφθεί την Ελλάδα έως το τέλος της σεζόν και εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 20 εκατομμύρια και θα αποτελέσει το μάννα εξ ουρανού, οι επιχειρήσεις έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους μήπως μπορέσουν και σταθεροποιήσουν τις ζημιές τους.

Μάλιστα, για τους έλληνες ακτοπλόους το φετινό καλοκαίρι είναι ιδιαίτερα κρίσιμο και αυτό διότι από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα αρχίσουν πλέον εντατικά οι συζητήσεις με τις τράπεζες για το μέλλον της ελληνικής ακτοπλοΐας.

ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ. Οι συσσωρευμένες ζημιές των τελευταίων ετών που πλέον αγγίζουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε συνδυασμό με τις μεγάλες δανειακές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων οδηγούν μοιραία σε ανακατατάξεις στον κλάδο.

Πρωταγωνιστές σε αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται είναι οι πέντε μεγάλες ακτοπλοϊκές εταιρείες: η Attica Group, που ελέγχει τις εταιρείες Superfast και Blue Star Ferries, η Minoan, η ANEK, η Hellenic Seaways και η ΝΕΛ. Οσο για τις γραμμές της Αδριατικής, σημαντικός παραμένει ο ρόλος του ομίλου Grimaldi, ο οποίος ελέγχει ποσοστό άνω του 94% της Minoan και διαθέτει μερίδιο και στην Hellenic Seaways.

ΕΠΑΦΕΣ. Κάποιες εταιρείες έχουν ήδη ξεκινήσει τις επαφές ενώ από τη δική τους πλευρά οι τράπεζες φαίνεται πως πιέζουν προς την κατεύθυνση αυτή, αφού ως οι μεγάλοι πιστωτές του κλάδου έχουν κατανοήσει ότι η αναδιάρθρωση των δανείων είναι μονόδρομος. Δεν κρύβουν μάλιστα ότι όπως και σε άλλους κλάδους της ελληνικής οικονομίας έτσι και στην ακτοπλοΐα οι συνενώσεις εταιρειών θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως λύση με πολλαπλά οφέλη και για τις δύο πλευρές.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς, μέσα στο νέο τοπίο που εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί ενδεχομένως θα προκύψουν δύο ή τρία επιχειρηματικά σχήματα τα οποία θα μπορέσουν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν τα επόμενα χρόνια.

Πάντως, μέχρι το τέλος της χρονιάς, όσες επιχειρήσεις δεν σώζονται είτε θα πρέπει να οδηγηθούν σε εκκαθάριση είτε θα περάσει η διοίκηση σε άλλο management ή ακόμη και θα εξαγοραστούν από άλλα σχήματα.

Οι συσσωρευμένες ζημιές, η έλλειψη ρευστότητας και βέβαια το αυξημένο κόστος κυρίως λόγω του διπλασιασμού της τιμής των καυσίμων παραμένουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για τον κλάδο. Κύριος στόχος όλων των εταιρειών παραμένει η ελαχιστοποίηση του κόστους λειτουργίας, με έμφαση στη ρευστότητα μέσω της εφαρμογής συγκεκριμένων στρατηγικών, όπως σημαντική μείωση των επιχειρησιακών ταχυτήτων, μείωση αριθμού προσεγγίσεων σε λιμάνια ανά δρομολόγιο, αντικατάσταση κοστοβόρων πλοίων, εφαρμογή στρατηγικών εξορθολογισμού προμηθειών των πλοίων, ακόμα και πωλήσεις πλοίων.