Ο τελευταίος θα γελάσει καλύτερα

Το μεσημέρι της 12ης Οκτωβρίου του 1940, ο διάσημος αμερικανός ηθοποιός Τομ Μιξ οδηγεί ευτυχισμένος την Cord 812 phaeton και πετάει… Λίγες ώρες πριν είχε κερδίσει χιλιάδες δολάρια στο καζίνο και ένα μεταλλικό κουτί στο πίσω κάθισμα κρατούσε ασφαλή τον θησαυρό. Ολοι, καθώς τον αποχαιρετούσαν από το καζίνο, σκέφτονταν με φθόνο: τυχερός ο Τομ… Ο Τομ όμως σε μια απότομη στροφή έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, ξέφυγε από την πορεία του και έπεσε σε χαντάκι. Το μεταλλικό κουτί με τα δολάρια έφυγε με ταχύτητα από το πίσω κάθισμα και συνέθλιψε το κρανίο του ηθοποιού. Συμπέρασμα: τύχη και ατυχία βαδίζουν πλάι σου χέρι χέρι. Το θέμα είναι ποια θα σε εγκαταλείψει πρώτη.

Το βράδυ του προπερασμένου Σαββάτου η Χιλή ήταν η άτυχη και η Βραζιλία η τυχερή. Η Χιλή πάλεψε με πάθος τους Βραζιλιάνους στον αγώνα που έδινε το εισιτήριο για τους οκτώ καλύτερους του κόσμου, τους ισοφάρισε και θα τους είχε νικήσει αν το δοκάρι στο τέλος της παράτασης δεν είχε σταματήσει την πτήση των Κονδόρων. Ακολούθησαν τα πέναλτι, όπου η τύχη χαμογέλασε (σαρδόνια) στη Σελεσάο. Η Χιλή βλαστήμησε τη μοίρα της κι έφυγε με το κεφάλι ψηλά αφού είχε τρομάξει την επίδοξη πρωταθλήτρια κόσμου. Η Βραζιλία πετούσε αφού είχε ξεπεράσει το πρώτο ψηλό εμπόδιο που βρέθηκε στον δρόμο της για το τρόπαιο. Λίγες ημέρες αργότερα, η Χιλή δεν θα ήθελε με τίποτα να είναι στη θέση της Βραζιλίας και η Βραζιλία θα έδινε τα πάντα να είχε αποκλειστεί εκείνο το σαββατιάτικο βράδυ στα πέναλτι από τη Χιλή…

Ο Νεϊμάρ ήταν για τους Βραζιλιάνους τα πάντα. Ηταν η αφίσα στους δρόμους, ήταν το μπρελόκ των μικροπωλητών, ήταν το μπλουζάκι το βρεγμένο της καλλίπυγου Κρεολής στην Ιπανέμα, ήταν το μωρό στη βάφτιση, ο γαμπρός στον γάμο, ήταν ολόκληρη η Βραζιλία. Πόσο βάρος να σηκώσει ένας κάτισχνος ποδοσφαιριστής με ανεπαρκή πείρα και φουσκωμένα μυαλά και τσέπες; Τη… λύση έδωσε ο Κολομβιανός Σούνιγκα. «Ατυχος ο Νεϊμάρ» είπαν όλοι τότε. Ατυχος που δεν θα σηκώσει πρώτος τον Χρυσό Κορμό. Και ο Νεϊμάρ ακολούθησε την προσταγή της μοίρας που τον οδήγησε στο κρεβάτι του πόνου, από όπου παρακολούθησε τον πόνο ενός λαού, του λαού του!

Από το βράδυ της Τρίτης ο Νεϊμάρ δεν αλλάζει με τίποτα τη θέση του και ολόκληρη η Βραζιλία θα έδινε τα πάντα για να ήταν εκείνη «τραυματισμένη» από την περασμένη Παρασκευή…

Οι Γερμανοί δεν πατούν πια στη γη. Μετά το εξωπραγματικό 7-1 κάποιοι θεωρούν ότι το βαρύτιμο έπαθλο του Μουντιάλ ήδη ταξιδεύει για το Βερολίνο. Είναι όμως έτσι; Για την ώρα ταξιδεύουν για το Ρίο η Ανγκελα Μέρκελ και ο πρόεδρος της Γερμανίας Γιόαχιμ Γκάουκ. Τι τους επιφυλάσσει η τύχη, θα μάθουμε αύριο βράδυ. Οπως επίσης θα μάθουμε αύριο βράδυ αν ήταν τύχη που η Αργεντινή λύγισε την Ολλανδία στα πέναλτι ή… ατυχία. Γιατί από το βράδυ της Τετάρτης στο Μπουένος Αϊρες βλέπουν και ξαναβλέπουν το ματς της Νατσιονάλμανσαφτ με τη Σελεσάο και πιάνουν το μέτωπό τους.

Ο Μέσι οδήγησε με την (όποια) προσωπικότητά του τους Μπιανκοσελέστε σε τελικό έπειτα από εκείνον τον ανεκδιήγητο του 1990, όπου ο Μαραντόνα είχε νικηθεί από το κατεστημένο της FIFA, τη διαιτησία. Οι Αργεντινοί φιλοδοξούν να ανατρέψουν τα προγνωστικά που τους θέλουν κονιορτό κάτω από τις ερπύστριες των Πάντσερ. Τελικά αυτό το Μουντιάλ ήταν ένα μάθημα ζωής με τίτλο: Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος!