Η Ντόρα, οι Βρυξέλλες και το Καρπενήσι

Για τρία συνεχόμενα χρόνια, μέχρι το 2008, φιγουράριζε στη λίστα του «Forbes» με τις εκατό ισχυρότερες γυναίκες του πλανήτη. Φιλοδοξούσε ότι θα ήταν η πρώτη κυρία που θα διεκδικούσε την πρωθυπουργία ως αρχηγός της ΝΔ. Και όμως, στα τέλη του Νοεμβρίου του 2009 η Ντόρα Μπακογιάννη έχασε το κόμμα. Και έκτοτε ξεκίνησε ένα μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα. Πέντε χρόνια αργότερα επιθυμεί να επιστρέψει στην πρώτη γραμμή. Οχι στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Στόχος είναι η Ευρώπη κι ένα καλό χαρτοφυλάκιο στην Κομισιόν. Ωστόσο, τέσσερις ημέρες πριν από την ανακοίνωση του προσώπου που θα διαδεχθεί τη Μαρία Δαμανάκη, κανείς, πλην του ίδιου του Πρωθυπουργού, δεν μπορεί να πει με απόλυτη βεβαιότητα το όνομα του επόμενου έλληνα επιτρόπου. Ούτε καν το «φαβορί». Αν η επιλογή δεν μετατεθεί για το φθινόπωρο.

Την Τετάρτη το πρόγραμμα του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έχει άτυπο δείπνο εργασίας με τους 28 ευρωπαίους ηγέτες. Το μενού θα περιλαμβάνει και τις προτάσεις τους για τις θέσεις των επιτρόπων. Το όνομα της Μπακογιάννη παίζει εδώ και καιρό. Αλλά η επιβεβαίωση αργεί. Και η ίδια, όταν ερωτάται, φέρεται ότι δεν διακινδυνεύει καμία πρόβλεψη. Απαντά μοιρολατρικά, σε στυλ «τι να σας πω; Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου».

Η Μπακογιάννη συναντήθηκε με τον Σαμαρά στη Μουρούζη στις 6 Ιουνίου. Είχαν να βρεθούν από τον Μάιο του 2012. Τότε, πριν από τις δεύτερες εκλογές, η Ντόρα είχε αποφασίσει να διαλύσει τη Δημοκρατική Συμμαχία – το κόμμα που είχε ιδρύσει μετά τη διαγραφή της από τη ΝΔ – και να επιστρέψει στη μητέρα παράταξη. Το αντάλλαγμα, ημιεπισήμως, ήταν η πρώτη θέση στο Επικρατείας. Ακουγόταν όμως έντονα ότι είχαν συμφωνήσει και για τη θέση στην Κομισιόν το 2014.

η συναντηση. Η ατζέντα της συνάντησης στη Μουρούζη κρατήθηκε μυστική. Σύμφωνα με πληροφορίες η Μπακογιάννη επιβεβαίωσε στον Σαμαρά – λες και αυτός δεν το ήξερε – την επιθυμία της να είναι η επόμενη επίτροπος. Αυτό προκύπτει και από τον τρόπο που κινήθηκε η Ντόρα μετά το ραντεβού με τον Σαμαρά. Τους είδε όλους. Από τον Βαγγέλη Βενιζέλο – όταν υπήρξαν υπαινικτικά δημοσιεύματα για πιθανές ενστάσεις του προς το πρόσωπό της – μέχρι τον Κώστα Καραμανλή.

Δεν κρύβει ότι διακαής πόθος της είναι η θέση της Κάθριν Αστον, της επικεφαλής δηλαδή της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Για να την κατακτήσει δεν ποντάρει μόνο στις γνωριμίες της στην Ευρώπη, αλλά και στο βιογραφικό της στο οποίο καταγράφει τίτλους όπως «η πρώτη αλλοδαπή γυναίκα της Γαλλικής Ακαδημίας».

Το σενάριο βάσει του οποίου κινείται στη φάση αυτή είναι ότι θα δημιουργηθεί ένα νέο χαρτοφυλάκιο αποκλειστικά για τη μετανάστευση. Και το θέλουν οι Ιταλοί. Ετσι, λέγεται ότι βγαίνει από τη μέση η κύρια ανθυποψήφια για τη θέση της Αστον, η υπουργός Εξωτερικών του Ρέντσι, Φεντερίκα Μογκερίνι. Ο έτερος σημαντικός πιθανός της αντίπαλος, ο πρώην πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Σεργκέι Στάνισεφ, από την άλλη, φαίνεται να έχει ένα μειονέκτημα: το φύλο του.

Ο Γιούνκερ, σύμφωνα και με τον ευρωπαϊκό Τύπο, ψάχνει επιτρόπους γένους θηλυκού. Ηδη από το περιβάλλον του διαρρέει ότι οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών που θα προτείνουν γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναλάβουν ένα χαρτοφυλάκιο υψηλού κύρους. Ο λόγος είναι απλός: αν η ομάδα που θα φτιάξει ο Γιούνκερ έχει ελάχιστες γυναίκες (όπως διαφαίνεται από τις προτάσεις των κρατών που έχει ήδη υπόψη του) όταν θα ζητήσει την έγκριση του Ευρωκοινοβουλίου, τον Οκτώβριο, ρισκάρει να εισπράξει ένα ηχηρό «όχι». Δεν θα έχει σεβαστεί την αρχή της ισότιμης εκπροσώπησης στα ευρωπαϊκά όργανα.

Το χαρτοφυλάκιο που διεκδικεί η Μπακογιάννη είναι βαρύ – και, βεβαίως, χρήσιμο και για μετέπειτα εσωτερική κατανάλωση. Για να καταλήξει όμως στην Ελλάδα πρέπει ο Σαμαράς να βάλει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους ένα αίτημα που δεν φαίνεται να συγκαταλέγεται στις προτεραιότητες του.

Πέρα από την κούρσα για την Κομισιόν, όσοι είχαν πρόσφατα την ευκαιρία να τη συναντήσουν εκτιμούν ότι η απουσία από την πρώτη γραμμή την ωφέλησε. Δεν αναφέρονται μόνο στο ελαφρύ μαύρισμα από τα μπάνια στο Μαράθι με τον Επίτιμο την προηγούμενη εβδομάδα. Ο χρόνος, λένε, τη βοήθησε. Η πικρία από τα λάθη του παρελθόντος έχει μάλλον κατασταλάξει. Η ίδια εκμυστηρεύεται ότι είχε ξεχάσει πόση περισσότερη ελευθερία νιώθει ένας πολιτικός όταν εκφράζεται από τα μετόπισθεν.

σταθεροτητα. Οταν ερωτάται για τις εγχώριες πολιτικές εξελίξεις λέει ότι οι πρόωρες εκλογές πρέπει να αποφευχθούν. Πρώτο ζητούμενο για εκείνην είναι η κυβερνητική σταθερότητα. Για το μέλλον της ΝΔ επισημαίνει ότι το κόμμα πρέπει να στραφεί προς το κέντρο. Εκεί βλέπει δεξαμενή. Η ανάλυσή της είναι ότι όσοι έφυγαν προς την Ακροδεξιά δύσκολα θα παλιννοστήσουν. Θα ψηφίσουν πάλι «το ακραίο και όχι το ιμιτασιόν».

Είναι μια ενδεχόμενη πτήση προς την Ευρώπη το τέλος των φιλοδοξιών για την εσωτερική σκηνή; Επισήμως το ερώτημα μένει αναπάντητο ως άκαιρο. Οι οικείοι, όμως, λένε ότι η ίδια θεωρούσε πάντα τον εαυτό της ως «άλογο του πολέμου». Είναι άλλωστε, προσθέτουν, ακόμη νέα για να αποσυρθεί.

Ακόμη κι αν πάρει το εισιτήριο για την Κομισιόν, θα βρει τον τρόπο να περάσει, έστω και λίγες ημέρες, τον Αύγουστο στην ορεινή δροσιά του Καρπενησίου. «Εχετε έρθει πρόσφατα; Είδατε τι ωραίο που έγινε; Τα πήγαμε πολύ καλά» λέει αναφερόμενη στη δημαρχία του Κώστα Μπακογιάννη – που είναι πλέον περιφερειάρχης. Σπεύδει βέβαια να αυτοσαρκαστεί: «Συγγνώμη που μιλάω σε πρώτο πληθυντικό. Τι να κάνω; Ταυτίζομαι με τον γιο μου, ως γνήσια ελληνίδα μάνα».

Γνώση βαθιά
Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζουν από την πλευρά της Μπακογιάννη, στο πρόσφατο ραντεβού με τον πρώην πρωθυπουργό συζήτησαν κυρίως για τα της εξωτερικής πολιτικής. Των οποίων άλλωστε διατείνονται ότι «ο Κώστας Καραμανλής είναι βαθύς γνώστης».