Γιάννης Δατσέρης: Ο πυρηνικός κριτής

Ο φίλος από τα νιάτα του Βαγγέλη Βενιζέλου έριξε προ ημερών νέο μπουρλότο περιγράφοντας διαλυτική εικόνα στο ΠαΣοΚ και ζητώντας την επανεκλογή του νυν προέδρου του ώστε να αποκτήσει και πάλι τη νομιμοποίηση της βάσης. Κάποιοι πιστεύουν ότι «ξαναχτύπησε» γιατί θεώρησε ότι ο Βενιζέλος έκανε σημαντικά λάθη

Η σχέση τους έχει όλα τα στοιχεία ενός μεγάλου έρωτα, χωρίς να είναι ερωτική. Αγάπη, πάθος, παρεξηγήσεις, χωρισμούς και επιστροφές. Με τον Βαγγέλη Βενιζέλο γνωρίζονται από παιδιά. Στα δώδεκά τους βρέθηκαν με βάση το ύψος στο ίδιο θρανίο, στο 2ο Γυμνάσιο Αρρένων στην Πλατεία Αγίας Σοφίας. Πήγαν σχολείο μαζί για τρία χρόνια. Επειτα ο Βενιζέλος ακολούθησε κλασική κατεύθυνση και μπήκε στη Νομική και εκείνος πέρασε στην Ιατρική.

Ωστόσο δεν χώρισαν. Τον Οκτώβριο του 1974 έγιναν συνιδρυτές της Ελληνικής Σοσιαλιστικής Νεολαίας (ΕΣΟΝ). Ο πρώτος παρέμεινε, ο δεύτερος «την έκανε» δύο μήνες μετά και εντάχθηκε στο ΠαΣοΚ. «Δεν ήμασταν ποτέ αυτοκόλλητοι, ούτε όμως ποτέ χώρια» λέει ο γιατρός, ακόμη και μετά το πρόσφατο άρθρο του με το οποίο έβαλε θέμα ανανέωσης της νομιμοποίησης της ηγεσίας Βενιζέλου. Και σπεύδει να εξηγήσει: «Προσωρινά υπάρχει ένα αγκάθι. Ομως θα ξαναγαπηθούμε. Εδώ ξαναγαπηθήκαμε με τον Λοβέρδο»…

Ο Δατσέρης είναι απρόβλεπτος. Καθαρόαιμο πολιτικό ον, αλλά ποτέ ενεργά συμμετέχων στην πολιτική. Εχοντας στενή σχέση με την πασοκική τρόικα της δεκαετίας του ’80 (Γεννηματάς, Τσοχατζόπουλος, Λαλιώτης) συνόδευσε το 1988 τον Κώστα Λαλιώτη στη Θεσσαλονίκη για να γίνει η ένταξη του Βαγγέλη Βενιζέλου στο ΠαΣοΚ. Μετά ήταν μαζί του σχεδόν σε όλες τις κρίσιμες πολιτικές στιγμές. Ηταν ο εκπρόσωπος Τύπου της υποψηφιότητας Βενιζέλου στη σκληρή «πράσινη μάχη» του φθινοπώρου του 2007 ανάμεσα στον φίλο του και στον Γιώργο Παπανδρέου. Ο Δατσέρης δεν συμφωνούσε πάντα με όσα έλεγε ο υποψήφιος πρόεδρος του ΠαΣοΚ. Παραμονές της ιστορικής εκλογικής διαδικασίας με ανάδειξη προέδρου από τη βάση βρέθηκε κάθιδρος και κάτωχρος σε ένα μεγάλο τραπέζι στο Πάρκο Ελευθερίας μαζί με δεκάδες δημοσιογράφους να ακούει τον Βενιζέλο να «απελευθερώνεται» εκστομίζοντας ατάκες που σύμφωνα με πολλούς του στοίχισαν την προεδρία. Οπως η περίφημη: «Εγώ είμαι η μόνη ανανέωση στο ΠαΣοΚ από το ’74»…

ΣΧΕΣΗ ΣΕ ΚΡΙΣΗ. Η ήττα στην εσωκομματική αναμέτρηση και η ακύρωση του σχεδιασμού για ίδρυση Πολιτικού Ομίλου μετά την απειλή του Γιώργου Παπανδρέου ότι επρόκειτο να διαγράψει τον μετέπειτα διάδοχό του, τους έφερε πιο κοντά. Ο Δατσέρης εργάστηκε σκληρά για την εκλογή Βενιζέλου στην προεδρία του ΠαΣοΚ τον Μάρτιο του 2012. Και ήταν ένας από τους ελάχιστους που γνώριζαν τα πολιτικά σχέδια του τότε ακόμη υπουργού Οικονομικών και αντιπροέδρου στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Ποτέ δεν το είπε ανοιχτά, όμως διαφωνούσε με το γεγονός ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος εξελέγη χωρίς πολιτικό αντίπαλο, όντας ο μοναδικός υποψήφιος. Προφανώς επιθυμούσε την κάθοδο και του Χρήστου Παπουτσή, ώστε η πολιτική νομιμοποίηση του νέου αρχηγού να είναι ακλόνητη.

Η σχέση του πάντως «με τον Βαγγέλη» άρχισε να κλονίζεται αμέσως μετά τη διαδοχή και την ανάληψη της προεδρίας του ΠαΣοΚ. Ο Γιάννης Δατσέρης είχε την άποψη ότι το ΠαΣοΚ έπρεπε να μετεξελιχθεί. Να αλλάξει όνομα, σύμβολα, τα πάντα. Και το εισηγήθηκε στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ, που θεώρησε τότε πως ο κόσμος της παράταξης, πληγωμένος και από την κατρακύλα του κόμματος στο 13,2% και 12,2% αντιστοίχως τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012, δεν θα άντεχε να αποχωριστεί κι ένα κομμάτι της ιστορίας του κόμματος. Η απόφαση του Βαγγέλη Βενιζέλου να αφήσει το ΠαΣοΚ εκτός κυβέρνησης στηρίζοντας την τότε τρικομματική με μη πολιτικά στελέχη βρήκε σύμφωνο τον Γιάννη Δατσέρη. Τον έφερε όμως σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Ανδρέα Λοβέρδο, με τον οποίο επίσης τον συνδέει στενή φιλία. Αλλωστε προσφάτως ξαναγαπήθηκαν.

Οταν ο Βαγγέλης Βενιζέλος εξελέγη πρόεδρος του ΠαΣοΚ τον Μάρτιο του 2012 ανέθεσε στον Δατσέρη τον τομέα επικοινωνίας του κόμματος. Ο Δατσέρης δεν ήταν ένας συμβατικός γραμματέας και πολλές φορές προκαλούσε με τις απόψεις που διατύπωνε. Οπως εκείνη με την οποία υποστήριξε ότι το ΠαΣοΚ «είναι μια φούσκα της Μεταπολίτευσης», υπό την έννοια ότι ενσωμάτωσε με την πάροδο των χρόνων τον λαϊκισμό. Οι συγκεκριμένες αναφορές προκάλεσαν σοκ ακόμη και σε βενιζελικούς και ο Δατσέρης αποφάσισε ενόσω βρισκόταν στις Βρυξέλλες με τη σύζυγό του, πρώην ευρωβουλευτή Συλβάνα Ράπτη, να στείλει επιστολή παραίτησης στον πρόεδρο. Τώρα πια λέει ότι «ήταν λάθος μου που ανέλαβα τη συγκεκριμένη θέση και το αναγνωρίζω. Αυτό δεν ήταν λάθος του Βαγγέλη».

Τον Αύγουστο του 2013 οι οικογένειες Βενιζέλου και Δατσέρη περνούν λίγες ημέρες διακοπών στο καταπράσινο νησί της Σκιάθου. Αγαπημένος προορισμός για τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ. Εκεί κάτω από τα πεύκα ο Γιάννης Δατσέρης επαναφέρει το ζήτημα των σαρωτικών αλλαγών στο κόμμα και απαριθμεί στον αρχηγό και φίλο του τα δέκα μεγάλα λάθη που κατά τη γνώμη του έκανε για την παράταξη. «Ο Βαγγέλης δεν με άκουσε όμως» έλεγε αργότερα στους συνομιλητές του αιτιολογώντας το γεγονός της δημοσίευσης άλλου δηλητηριώδους άρθρου του έναν μήνα μετά με τον τολμηρό τίτλο: «Το μέγεθος μετράει».

ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ. Ο Δατσέρης έριξε προ ημερών νέο μπουρλότο ζητώντας την επανεκλογή του Βενιζέλου στην ηγεσία προκειμένου η προεδρία του να αποκτήσει και πάλι τη νομιμοποίηση της βάσης «και να τελειώσει και το εσωκομματικό παιχνίδι με τους μνηστήρες». Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ αιφνιδιάστηκε από το γεγονός ότι ο φίλος του δεν δίστασε να δημοσιοποιήσει τις απόψεις που του είπε κατ’ ιδίαν. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο Γιάννης Δατσέρης «ξαναχτύπησε» γιατί θεώρησε ότι ο Βενιζέλος έκανε σημαντικά λάθη και στην προεκλογική περίοδο για τις ευρωεκλογές, π.χ. το γεγονός πως δεν παρενέβη όταν διαπίστωσε ότι ορισμένοι υποψήφιοι, όπως για παράδειγμα ο Νίκος Ανδρουλάκης, έστειλαν – όπως υποστηρίζουν – σταυρωμένα ψηφοδέλτια στις οργανώσεις. Ή ακόμη ότι δέχτηκε τον όρο της Εύας Καϊλή να είναι η μοναδική αναγνωρίσιμη υποψήφια από τον βορειοελλαδικό χώρο, καταστάσεις που κόστισαν την επανεκλογή της Συλβάνας Ράπτη στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ο ίδιος δεν έχει μιλήσει ποτέ γι’ αυτό. Επίσης ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν αντέδρασε άμεσα στην καυτή αρθρογραφία του φίλου του. Την επομένη όμως συγκάλεσε τη Συντονιστική Επιτροπή της Ελιάς «για να απαντήσει σ’ εμένα», όπως πιστεύει ο γιατρός. Προς το παρόν θα περιμένει τις εξελίξεις τις οποίες παρακολουθεί στενά. Στο μικρό του γραφείο στον Ευαγγελισμό, απ’ όπου διευθύνει τη Μονάδα Πυρηνικής Ιατρικής, περήφανος γιατί – όπως λέει – επέβαλε την εφαρμογή στο νοσοκομείο της ποζιτρονικής-υπολογιστικής τομογραφίας. Πώς λέμε ΠαΣοΚ; Καμία σχέση…