Ευρωμπάσκετ 2015: Δεδομένη η ελληνική υποψηφιότητα αλλά δεν θα ενδώσει στην απαίτηση των €7 εκατ.

Η Ελλάδα (όπως σας είχαν ενημερώσει «ΤΑ ΝΕΑ» από τις 14 Ιουνίου) κατέθεσε επίσημα υποψηφιότητα για τη διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ του 2015, που ως γνωστόν αφαιρέθηκε από την Ουκρανία με απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της FIBA Europe λόγω της έκρυθμης κατάστασης που επικρατεί στη χώρα.

Το γεγονός όμως εκδήλωσης ενδιαφέροντος (που δεν κοστίζει τίποτε) δεν σημαίνει κάτι παραπάνω από το ότι η χώρα μας δήλωσε «παρούσα» όπως σε κάθε μεγάλη διοργάνωση και βρίσκεται σε θέση αναμονής, καθώς το φθινόπωρο θα ξεκαθαρίσει καταρχάς από τη διεθνή ομοσπονδία μπάσκετ αν το Ευρωμπάσκετ θα διεξαχθεί ως συνδιοργάνωση από 3-4 χώρες ή θα το αναλάβει μόνο μία χώρα (ενδιαφέρονται μεταξύ άλλων η Ρωσία, η Φινλανδία για όμιλο, η Τουρκία, η Σερβία και άλλες 11 χώρες, οι περισσότερες όμως για συνδιοργάνωση).

Η διοίκηση της ΕΟΚ γνωρίζει ότι το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, καθώς η FIBA τα τελευταία χρόνια έχει αναγάγει σε πλειστηριασμό (πάντα για το καλό του μπάσκετ…) κάθε ανάληψη διοργάνωσης ή παραχώρησης wild card.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η διοργανώτρια Αρχή θέλει (ως εγγυητική) κοντά στα 7.000.000 ευρώ, ποσό αν μη τι άλλο απαγορευτικό όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά – σχεδόν – πανευρωπαϊκά, καθώς πολλές χώρες αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Η ελληνική υποψηφιότητα είναι ξεκάθαρη, όπως είχε κάνει γνωστές τις θέσεις της ΕΟΚ ο πρόεδρος Γιώργος Βασιλακόπουλος στο συνέδριο της FIBA πριν από δύο εβδομάδες. Είμαστε η μόνη χώρα μαζί με την Τουρκία που διαθέτουμε τρία έτοιμα γήπεδα (ΟΑΚΑ, ΣΕΦ και Ελληνικό) προς χρήση σε απόσταση 15 χιλιομέτρων, αλλά και πέντε έως οκτώ ξενοδοχεία υψηλών προδιαγραφών στην ίδια γεωγραφική περιοχή.  

Οι Τούρκοι, που μπορεί μέσω Κωνσταντινούπολης να παρουσιάσουν κάτι ανάλογο με την Αθήνα (σε γήπεδα και ξενοδοχεία), έχουν δύο σημαντικά μειονεκτήματα σε σχέση με την Ελλάδα: το τρομακτικό κυκλοφοριακό πρόβλημα, που δεν συγκρίνεται με το δικό μας, ιδιαίτερα στις αρχές του φθινοπώρου, αλλά και την τεχνογνωσία που σε καμία περίπτωση δεν φτάνει την ελληνική, καθώς η χώρα μας έχει τεράστια παράδοση σε κορυφαίες διοργανώσεις (ιδιαίτερα μάλιστα του μπάσκετ).

Η FIBA είναι σίγουρο ότι με την πολιτική του πλειστηριασμού κάποια στιγμή θα πέσει σε τοίχο και είναι πολύ πιθανό να συναντήσει την απροθυμία των χωρών για χρηματοδοτούμενη διοργάνωση και εκεί αναγκαστικά θα ρίξει τις απαιτήσεις της.

Σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα είναι έτοιμη (ακόμα και για συνδιοργάνωση, φιλοξενώντας για παράδειγμα έναν όμιλο με την Εθνική μας και ίσως την τελική φάση). Σε αντίθετη περίπτωση, το να φιλοξενήσουμε ένα τρίτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών (μετά του 1987 και του 1995) θα μείνει όνειρο απατηλό.