Η έκρηξη στο γήπεδο, η συγκινητική ομιλία στα αποδυτήρια και η μοναχική έξοδος

Ο Φερνάντο Σάντος ήταν πάντοτε ένας προπονητής που δυσκολευόταν να νικήσει το άγχος του. Οσοι τον έχουν συναναστραφεί ή έχουν συζητήσει μαζί του, αλλά κυρίως τον έχουν παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς σε ομάδες στις οποίες έχει εργαστεί, έχουν να λένε για τη δυσκολία του να διαχειριστεί την πίεση σε στιγμές που απαιτείται νηφαλιότητα. Δεν είναι τόσο απλό αυτό να χαρακτηριστεί ως ελάττωμα (διότι είναι και πολλές οι φορές που η ντομπροσύνη συνιστά προτέρημα), είναι ωστόσο μια αδυναμία η οποία αντιτίθεται στη «διπλωματία» και επηρεάζει όσους κινούνται γύρω του. Η παρόρμηση της στιγμής που κάποιες φορές απλώς ανησυχεί τους υπόλοιπους, όμως άλλες, όπως εκείνη της περασμένης Κυριακής, πιθανόν τους μεταφέρει όλο το στρες και την αρνητική ενέργεια…

Ο Πορτογάλος έτρεξε να διαμαρτυρηθεί στον διαιτητή της συνάντησης επειδή δεν κράτησε καθυστερήσεις στην παράταση. Το έκανε με τρόπο άκομψο και διάθεση που παρέπεμπε σε άνθρωπο ο οποίος λειτουργούσε εν βρασμώ και έδειχνε ικανός να ξεπεράσει το όριο. Ο αυστραλός ρέφερι Γουίλιαμς θεώρησε ότι δεχόταν επίθεση και τον απέβαλε. Οι διεθνείς απώλεσαν τον καθοδηγητή τους και ενδεχομένως την ηρεμία τους πριν τα κρίσιμα πέναλτι.

Στα αποδυτήρια ο Σάντος είχε πλέον διπλή φόρτιση. Αντιλαμβανόταν την ευθύνη του και όσα ενδεχομένως δημιούργησε στο μυαλό των παικτών του η απουσία του, από την άλλη πάλι δεν είχε πάψει να είναι ο άνθρωπος που τους είχε οδηγήσει ώς εκεί, μία τρίχα από τις 8 του Μουντιάλ.

Μίλησε με φωνή τρεμάμενη, βούρκωσε και δεν το έκρυψε. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ όσα κάναμε μαζί. Σας ευχαριστώ για όλα. Για την προσπάθεια, για τις στιγμές που μαζί γελάσαμε και κλάψαμε. Θα είστε για πάντα στην καρδιά μου» είπε στους έλληνες διεθνείς. Μετά τους αγκάλιασε όλους, έναν έναν κατά σειρά. Στιγμές έντονα φορτισμένες, αυτές που κάποτε όλοι όσοι φόρεσαν τη γαλανόλευκη και άφησαν έναν ενδεχόμενο άθλο στη μέση, θα μοιράζονται με τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Ωστόσο ο ίδιος ο Σάντος ήταν αυτός που λίγο μετά τους άφησε και έφυγε.

Η δικαιολογία ότι μόνο από το Ρεσίφε υπήρχε απευθείας πτήση προς τη Λισαβόνα ούτε άρεσε ούτε εκλήφθηκε ως επαρκής. Τα παιδιά του, όπως εκείνος τους αποκαλούσε, τον ήθελαν μαζί τους στο γλυκόπικρο ταξίδι της επιστροφής. Ισως ο Πορτογάλος να μην άντεχε περισσότερη συγκίνηση, ίσως να έψαξε τη διαφυγή από κάτι που θα του δημιουργούσε ακόμα μεγαλύτερη στενοχώρια. Την αποστολή του πάντως την έφερε εις πέρας. Αυτός, ένας άνθρωπος όπως όλοι μας, ένας άνθρωπος με τις δικές του αδυναμίες.

Αιχμές για παίκτες
Ο Φερνάντο Σάντος, μιλώντας στον πορτογαλικό ραδιοσταθμό Radio Noticias, εξήγησε τους λόγους του αποκλεισμού της Εθνικής και υποστήριξε ότι στο ματς με την Κόστα Ρίκα υπήρχαν «δυο – τρεις παίκτες που ενδιαφέρονταν περισσότερο να πετύχουν ένα ιστορικό γκολ».