Το αίνιγμα του Κώστα Καραμανλή

Από τις 9 το πρωί μέχρι τις 3 μετά το μεσημέρι βρίσκεται στο γραφείο της οδού Παναγή Κυριακού. Το σύνολο των εφημερίδων φθάνει εκεί από νωρίς το πρωί. Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, παρακολουθεί όλα τα σάιτ και ενημερώνεται για τα πάντα. Προτιμά περισσότερο τα βιβλία ιστορικού και οικονομικού περιεχομένου – αν και τελευταία το ενδιαφέρον του έχουν κερδίσει βιβλία δημόσιου και τραπεζικού δικαίου. Η ζωή του Κώστα Καραμανλή, πέντε χρόνια μακριά από το Μέγαρο Μαξίμου και τη Ρηγίλλης, έχει επιστρέψει σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Το μεσημέρι θα γυρίσει πίσω στη Ραφήνα και θα ασχοληθεί αποκλειστικά με το κεφάλαιο «παιδιά». Διαβάζει με τα δίδυμα, τα βοηθάει και συμμετέχει στις εξωσχολικές τους δραστηριότητες. Η μητέρα τους άλλωστε, Νατάσα Παζαΐτη, ως γιατρός απουσιάζει αρκετές ώρες στη δουλειά.

Ο Καραμανλής, παρατηρούν συνομιλητές του, δεν κάνει δημόσιες σχέσεις. Συναντά όσους τον ζητάνε. Συζητά μαζί τους αλλά δεν εκδηλώνεται. Ακούει πολύ. Οπως λένε δικοί του άνθρωποι, δεν τον πειράζει να ακούσει την ίδια ιστορία ακόμα και από τρεις διαφορετικούς ανθρώπους. Απολαμβάνει να βλέπει τα πράγματα από διαφορετική ματιά.  

Επί της ουσίας ο χαρακτήρας του δεν έχει αλλάξει. Μετράει προσεκτικά τις κινήσεις του. Και ως πρώην πρωθυπουργός της χώρας δεν ταξιδεύει για να μιλήσει σε συνέδρια, ούτε βγάζει ανακοινώσεις μέσω γραφείου Τύπου. Αφήνει να μιλούν για αυτόν. Χωρίς να παίρνει θέση. Το ίδιο είχε γίνει και όταν ανέλαβε την προεδρία της ΝΔ το 1997.

Κάπως έτσι, τον τελευταίο μήνα, το όνομά του ήρθε στην επιφάνεια του ωκεανού της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Εκείνος φαίνεται να ενοχλείται από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Οπως λέει ο Ευάγγελος Αντώναρος, κυβερνητικός εκπρόσωπος επί πρωθυπουργίας του, οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι οι επιλογές του ήταν σωστές. Ομως ο Καραμανλής δεν ενδιαφέρεται για το συγκεκριμένο αξίωμα. Δεν πρόκειται για περιφρόνηση, ξεκαθαρίζει, απλώς δεν του ταιριάζει. Υπενθυμίζει άλλωστε ότι ο πρώην πρωθυπουργός – που ανέλαβε το τιμόνι της ΝΔ στα 41 του χρόνια και έγινε ο νεότερος πρωθυπουργός της χώρας – παραμένει ακόμα πολύ νέος. Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα κλείσει τα 58 χρόνια.

Αλλο πρόσωπο κοντά στον Καραμανλή και με καταγωγή από τη Μεσσηνία υποστηρίζει ότι η απροθυμία του πρώην πρωθυπουργού για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας είχε διευκρινιστεί και στην τελευταία συνάντηση που είχε με τον Αντώνη Σαμαρά, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Αλλα στελέχη που συνομιλούν με τον πρώην πρωθυπουργό εκτιμούν πως αν επρόκειτο ποτέ να ασχοληθεί ακόμα πιο ενεργά με τα κοινά, θα διάλεγε να το κάνει από άλλο πόστο και όχι από το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οπως αναφέρουν, τα σενάρια διαδοχής του Κάρολου Παπούλια έγιναν εν αγνοία του Καραμανλή. «Ο Κώστας δεν θα φόραγε ένα πουκάμισο αδειανό. Δεν θα έπαιρνε μια θέση που δεν του ταιριάζει. Επιπλέον είναι πολύ ζωντανός για να περιοριστεί σε έναν τέτοιο ρόλο. Δεν θα άντεχε» λένε και εξηγούν πως «δεν θα γινόταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να είναι πιο ενεργός γιατί θα υπήρχε ο κίνδυνος να δημιουργηθούν αχρείαστες εντάσεις».

Αλλες πηγές ενισχύουν τον συγκεκριμένο συλλογισμό υποστηρίζοντας ότι ο Καραμανλής προτιμά το παιχνίδι των αποφάσεων με πολιτική σημασία από την απλή διαχείριση θεμάτων. Υπό αυτή την έννοια, προσθέτουν, ο πρώην πρωθυπουργός βρίσκει πιο γοητευτικό τον ρόλο του βουλευτή από του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Οι ίδιοι άνθρωποι άλλωστε, σε αντίθεση με τον Ευάγγελο Αντώναρο που εκτιμά ότι από σεβασμό και εκτίμηση πολλοί παλιοί συνεργάτες του Καραμανλή δήλωσαν δημόσια ότι είναι ο καταλληλότερος για την Προεδρία, είναι πιο καχύποπτοι.

«Αναφέρουν το όνομά του για δική τους προβολή. Ή για να γίνουν αρεστοί» λένε. Αλλωστε, συμπληρώνουν, «πιο εύκολα κερδίζει κανείς δημοσιότητα με τέτοιες ατάκες παρά με δύο μήνες σκληρής δουλειάς στη Βουλή».

Το βέβαιο είναι πως ο Κώστας Καραμανλής έχει αποκαταστήσει τη σχέση του με όλους. Το όνομά του το επικαλούνται ακόμα και στελέχη της Αριστεράς όταν θέλουν να κατακεραυνώσουν τη στρατηγική της ΝΔ. Ακόμα και ο Αλέξης Τσίπρας έχει εκφραστεί δημοσίως θετικά για εκείνον. Ο ίδιος ο Καραμανλής πάντως κρατάει κλειστά τα χαρτιά του – όπως πάντα άλλωστε.