Το ξέσπασμα του Κριστιάνο

Σε ένα ματς που λήγει 4-0 να σταθεί κάποιος στον χαμένο; Ναι, αξίζει τον κόπο, ειδικά αν αυτός έχει το βαρύ όνομα του Κριστιάνο Ρονάλντο.

Ισως ο πορτογάλος κυνηγός να ήταν κουρασμένος από τους χιλιάδες κοιλιακούς που κάνει ημερησίως για να διατηρείται σε φόρμα, μπορεί πάλι να μην έχει αναρρώσει από τον τραυματισμό του, το βέβαιο είναι ότι ένας από τους σπουδαίους αστέρες της διοργάνωσης δεν ακούμπησε την μπάλα. Για την ακρίβεια το έκανε, αλλά ελάχιστες φορές.

Η πλέον χαρακτηριστική φάση του ματς ήταν στο δεύτερο ημίχρονο όταν η Πορτογαλία ζήτησε πέναλτι. Εκεί, για πρώτη φορά, ο Ρονάλντο ενήργησε ως αληθινός «κάπτεν»: ύψωσε τα χέρια, φούσκωσαν οι φλέβες, φώναξε, εις μάτην όμως. Ηταν η διαμαρτυρία ενός ανθρώπου που έβλεπε ότι ελάχιστα του έβγαιναν, η γκρίνια της απόγνωσης για μια μεγάλη συντριβή και μια απόδοση κάτω του μηδενός. Ενα ξέσπασμα όχι για το πέναλτι που αρνήθηκε ο ρέφερι και δεν θα άλλαζε το παραμικρό, αλλά για την τσαλακωμένη εικόνα στο πρώτο πάρτι της Πορτογαλίας στα τελικά αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Μήνες μετά το ραντεβού με την Μπάγερν στο Μόναχο, εκεί όπου ο Ρονάλντο έλαμψε και τιμώρησε τους αλαζόνες Γερμανούς, ήρθε η βραδιά της απόλυτης προσγείωσης. Οι Γερμανοί του Λεβ πήραν ρεβάνς και ο πολύς Κριστιάνο αποχώρησε κατηφής και ντροπιασμένος. Μπορεί και με δάκρυα στα μάτια. Οπως τότε, το 2004 στο Ντα Λουζ. Μια δεκαετία προσωπικών θριάμβων είτε με Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, είτε με Ρεάλ, συνάμα όμως με προσωπικά Βατερλώ. Και όσο ο τόσο ταλαντούχος επιθετικός δεν ξεχωρίζει σε μια σπουδαία διοργάνωση ως οδηγός της Πορτογαλίας, τόσο θα γεννιούνται αμφιβολίες για τον βασιλιά δίχως στέμμα. Εναν παίκτη που θέλει και δεν μπορεί να δώσει ώθηση σε μια Πορτογαλία με αυθεντικό ταλέντο μεν, αρκετά λούζερ δε.