«Οχι» σε μεταγραφικού τύπου διευρύνσεις

Πέρα από τα πρόσωπα, είναι σαφής η αντίθεση της ισχυρής αυτής ομάδας της πλειοψηφίας την οποία λαμβάνει πολύ σοβαρά υπόψη η ηγεσία του κόμματος σε ό,τι αφορά γενικότερα το «πού πρέπει να πάει το κόμμα» για να αποκτήσει ρεύμα αυτοδυναμίας στην κοινωνία. Λένε όχι σε μεταγραφικού τύπου διευρύνσεις και όχι σε στροφή προς τον «πατριωτικό» χώρο (πρόταση πασοκογενών και ανεξαρτήτων, όπως ο καθηγητής Νίκος Κοτζιάς).

Το κλίμα περί ανοιγμάτων εκφράζεται και στο κοινό κείμενο των Μηλιού – Λαπατσιώρα, οι οποίοι ωστόσο δεν είναι μεταξύ των 53. Οπως αναφέρεται σε αυτό: «Η Αριστερά δεν έχει κανέναν λόγο να επιχειρήσει μία φυγή από το κοινωνικό πρόβλημα και την αυξανόμενη κοινωνική πόλωση. Δεν έχει κανέναν λόγο να επικαλείται τον πατριωτισμό για να συσσωρεύει ένα ανεξόφλητο κοινωνικό χρέος, όπως έκανε σε προηγούμενες δεκαετίες το ΠαΣοΚ. Απαιτείται το κόμμα να κάνει μια πορεία στον λαό, όχι για να του χαϊδέψει τα αφτιά με τον πατριωτισμό, με έναν λόγο δηλαδή που μετασχηματίζει τις υπαρκτές κοινωνικές συγκρούσεις σε φαντασιακές εθνικές διαμάχες (η “γερμανική κατοχή”, τα “φερέφωνα της Μέρκελ” κ.λπ.) και ο οποίος συσκοτίζει αυτό που πραγματικά διακυβεύεται στην ιστορική συγκυρία».

Μεταξύ των 53 είναι τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας Χριστόφορος Παπαδόπουλος, Τάσος Κορωνάκης, Ερμίνα Κυπριανίδου, Πάνος Λάμπρου και Μάνια Μαρσέφσκυ και οι βουλευτές Θεανώ Φωτίου, Θοδωρής Δρίτσας, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Χρήστος Μαντάς, Βαγγέλης Καραγιαννίδης.