Ανακωχή στον δικαστικό «πόλεμο των 4 ημερών»

^«Ο πόλεμος των τεσσάρων ημερών»: αυτός θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος για όσα συνέβησαν από τα μισά της περασμένης εβδομάδας στον χώρο της Δικαιοσύνης. Πεδίο μάχης αποτέλεσαν καταγγελίες και αιχμές εκπροσώπων δικαστικών ενώσεων για συγκαλύψεις, φωτογραφικές διατάξεις και ευνοϊκές ρυθμίσεις που αμνηστεύουν εγκλήματα με πρωταγωνιστές καταχραστές εις βάρος του Δημοσίου.

Ο αρμόδιος υπουργός Χαράλαμπος Αθανασίου, ο οποίος προέρχεται από τα σπλάγχνα της Δικαιοσύνης, είναι παλαιός και έμπειρος συνδικαλιστής και γνωρίζει πολύ καλά τα του οίκου της Θέμιδας, απαντώντας στα βέλη που δέχθηκε από παλαιούς – και όχι μόνο – συναδέλφους του, θέλησε να στείλει το δικό του μήνυμα ξεκαθαρίζοντας προς κάθε κατεύθυνση την «αμετακίνητη βούληση της κυβέρνησης για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της διαφθοράς σε όλο το φάσμα του δημοσίου τομέα».

Πώς όμως φτάσαμε στη σύγκρουση – ορισμένοι έκαναν λόγο μάλιστα ακόμα για «εξέγερση των δικαστών» – δύο συνταγματικά ισότιμων εξουσιών, της δικαστικής και της εκτελεστικής;

Οι αφορμές. Πρόσωπα που γνωρίζουν τα δρώμενα στον χώρο των δικαστηρίων, με αφορμή όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες – που κάθε άλλο παρά συνηθισμένα είναι στο δικαστικό γίγνεσθαι – εκτιμούν ότι όλα αυτά συνδέονται:

n Με την απόφαση του Πρωτοδικείου της Αθήνας για τις απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, με βάση την οποία  διατασσόταν η επαναπρόσληψή τους «εδώ και τώρα». Μία απόφαση που πρόσφατα ανεστάλη μεν από τον Αρειο Πάγο, αλλά όλες τις προηγούμενες μέρες η ισχύς της είχε μείνει μόνο στα χαρτιά.

Δεν είναι τυχαίο ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενωσης Διοικητικών Δικαστών, χωρίς να ονοματίζει, αλλά ξεκάθαρα να φωτογραφίζει, διατύπωσε επισήμως «την έντονη ανησυχία του για τη σταθερή άρνηση της εκτελεστικής εξουσίας να συμμορφώνεται σε δικαστικές αποφάσεις που παρεκκλίνουν από την πολιτική της». Οι διοικητικοί δικαστές μάλιστα έφτασαν στο σημείο να υπενθυμίσουν το συνταγματικά αυτονόητο, ότι δηλαδή «η εκτελεστική εξουσία οφείλει να σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις σε κάθε περίπτωση και όχι να επικαλείται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης μόνο όταν αυτές είναι αρεστές».

n Με νομοθετικές ρυθμίσεις που η τυχόν εφαρμογή τους θα οδηγούσε σε απαλλαγή και σε ατιμωρησία προσώπων τα οποία ελέγχονται ποινικά για την εμπλοκή τους σε οικονομικά εγκλήματα εις βάρος του Δημοσίου. «Δεν μπορεί, από τη μια μεριά, εισαγγελείς και δικαστές να δίνουν τη δική τους μάχη, και μάλιστα με πενιχρά μέσα, για τη διερεύνηση οικονομικών σκανδάλων και την τιμωρία των ενόχων και, από την άλλη, πριν καν μια υπόθεση φτάσει στο ακροατήριο ο δράστης να ξεγλιστράει από το δίχτυ του νόμου με νεότερη ρύθμιση», σχολίαζαν δικαστικές πηγές.  

Σκληρή γλώσσα. Σε αυτό το πεδίο παρενέβη η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος εκφράζοντας την ανησυχία της για το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης. Με σκληρή γλώσσα ανέφερε ότι «προξενεί προβληματισμό η τάση άρρυθμης, ασυνεπούς και αποσπασματικής νομοθέτησης με επάλληλες τροποποιήσεις ακόμη και των βασικών ποινικών νόμων (κωδίκων), με τρόπο που ενίοτε υποθάλπει ευλόγως την υποψία ότι εξυπηρετούν σκοπούς κείμενους πέραν της διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος».

Ολων αυτών των δημόσιων τοποθετήσεων, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έβαζαν στο τραπέζι σοβαρά ζητήματα λειτουργίας της Δικαιοσύνης, είχε προηγηθεί η ανακοίνωση της Ενωσης Μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που καλούσε την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε αλλαγές στον νόμο περί καταχραστών του Δημοσίου. Πρόκειται για το νομοθέτημα που προβλέπει ακόμα και ισόβια κάθειρξη για όσους κριθούν ένοχοι χωρίς κανένα ελαφρυντικό για σειρά οικονομικών αδικημάτων όπως απάτη, υπεξαίρεση, πλαστογραφία κ.ά.

Ικανοποίηση
Μετά τις υπουργικές δεσμεύσεις η Ενωση των Μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους επανήλθε εκφράζοντας «την ικανοποίησή της από την κατηγορηματική διαβεβαίωση του υπουργού Δικαιοσύνης ότι οι ισχύουσες ρυθμίσεις του νόμου (σ.σ.: περί καταχραστών του Δημοσίου) δεν πρόκειται να θιγούν ούτε κατά κεραία με την κατάρτιση του νέου Ποινικού Κώδικα».