Ο θάνατος του εμποράκου

Την Τρίτη παρέδωσε το υπουργείο Υγείας. Την Τετάρτη βρισκόταν – πού αλλού; – στον φυσικό του χώρο, στο τηλεοπτικό πλατό. Είχε προηγηθεί ένα κλάμα διαρκείας στα τηλέφωνα με τους δημοσιογράφους. Κλάμα θυμωμένο και βεβαίως ανώνυμο, μέσω διαρροών.

Την Τετάρτη το απόγευμα, όμως, ο πληγωμένος πρώην υπουργός Αδωνις Γεωργιάδης ήθελε να κρυφτεί. Η λύπη ωστόσο δεν τον άφησε. Δεσμεύτηκε ότι δεν θα χρησιμοποιούσε το οικογενειακό τηλεβιβλιοπωλείο Ελλήνων Εγερσις για να σχολιάσει την πολιτική του μοίρα. Το μελόδραμα όμως ανέβλυσε μόνο του από μέσα του. Βρισκόταν εκεί για το μεροκάματο.

Γιατί οι βουλευτές δεν πρέπει να είναι ανεπάγγελτοι. «Ο πολιτικός που έχει επάγγελμα έχει επαφή με τον πραγματικό κόσμο». Σαν κι αυτόν. Γιατί αυτός είναι παιδί της πιάτσας, ένας από την κοινωνία. Και «πολύ περήφανος για το επάγγελμά μου», όπως δήλωσε διηγούμενος την πρώτη του ημέρα στη δουλειά. Τότε που ξεκίνησε στα δεκαπέντε, όταν ο πατέρας του του εμπιστεύθηκε τον πάγκο των οικογενειακών εκδόσεων σε μια έκθεση βιβλίου στην Κηφισιά.

Θα πει βεβαίως ότι «όλες οι εκπομπές, όλα τα ραδιόφωνα, όλα τα κανάλια, όλες οι εφημερίδες» τον έχουν πάρει για να ζητήσουν σχόλιό του. Ομως εκείνος σιωπή.

Σιωπή θορυβώδης, τηλεοπτική. Είχε μονάχα το παραπάνω σχόλιο για τους ανεπάγγελτους που του επιτίθεντο, κόκκινους και μαύρους, επειδή είναι τηλεβιβλιοπώλης και… «πάμε αμέσως στα βιβλία μας, που επιτέλους σήμερα θα μπορούμε να τα δείχνουμε με την ηηηηησυχίαααα μας! Και να το φχαριστηθούμε, ρε αδερφέ!».

Η σιωπή του είχε διαχυθεί αλλού ως «πίκρα» και αλλού ως «οργή», στις στήλες των εφημερίδων. Δεν είχε εκτιμηθεί ο μεταρρυθμιστικός του ζήλος. Εξού και η αρχική άρνησή του στην πρωθυπουργική προσφορά να αναλάβει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ. Αρνηση που κάμφθηκε με το πρώτο νεύμα του Αντώνη Σαμαρά, δύο 24ωρα μετά.

Ο υπουργός. Τι ήταν όμως ο υπουργός Αδωνις; Μεταρρυθμιστής ή τυμπανιστής; Εργάτης ή θορυβοποιός; Ενας στρατιώτης που αναλάμβανε «να εξηγήσει τις μεταρρυθμίσεις από τα μίντια», όπως λένε οι φίλοι του; Ή ένας πολιτικός εθισμένος στη δημοσιότητα που «έχει μηχανάκι με οδηγό για να πηγαίνει από στούντιο σε στούντιο γιατί με το αυτοκίνητο θα κολλούσε στην κίνηση», όπως λένε οι εχθροί του;

Οταν πέρυσι τον Ιούνιο είχε αναλάβει υπουργός Υγείας είχε δηλώσει ότι «παρά τη φήμη που με ακολουθεί, δεν θα έχω πολλά λόγια. Εδώ θα κριθώ από τα έργα». Στη διάρκεια αυτού του χρόνου όμως του ήταν αδύνατον να κρατήσει τη σιωπή του. Εκ των υστέρων του καταλογίζουν ότι δεν φώναζε μόνο υπέρ της κυβέρνησης στα κανάλια. Φώναζε υπερβολικά και εις βάρος των επαγγελματικών ομάδων που ήταν παραδοσιακά προνομιακά ακροατήρια για τη Νέα Δημοκρατία – βλέπε γιατροί και φαρμακοποιοί. Ο Αδωνις, λένε άνθρωποι του χώρου, «δεν έσπασε απλά αβγά. Εσπασε κεφάλια». «Φταίει 100%. Μας αντιμετώπιζε ως τσαμπουκάς λογιστής» λέει συνδικαλιστής προσκείμενος άλλοτε στη ΝΔ. «Ηταν θρασύτατος και αλαζόνας».

Ενας από τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να διαπραγματευθούν μαζί του του αποδίδει προσωπικά πολιτικά κίνητρα. Ηθελε, λέει, να δημιουργήσει την εικόνα ότι είναι δουλευταράς και ότι τα βάζει με τους συνδικαλιστές. Το βασικό του πρόβλημα ήταν ότι «προέρχεται από ένα άλλο κόμμα, άρα θέλει να αποδείξει στον Σαμαρά ότι κάνει για τη Νέα Δημοκρατία». Δεν παραλείπει να επισημάνει την ιδιαίτερη – σχεδόν εξάρτησης – σχέση του με τους προβολείς της δημοσιότητας.

Από την πλευρά του πρώην υπουργού, κύκλοι υποστηρίζουν ότι «δεν μπορείς να εφαρμόσεις μια μεταρρύθμιση αν δεν την έχει εξηγήσει στην κοινή γνώμη».

Γι’ αυτό, και όχι για την προσωπική του προβολή, βρισκόταν διαρκώς στο μετερίζι της ενημέρωσης. Επικαλούνται δε ως χαρακτηριστικό ένα τωρινό παράδειγμα, τις καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ. «Ποιος έχει βγει από την κυβέρνηση να εξηγήσει για ποιους λόγους έχει ληφθεί αυτή η απόφαση; Μιλούν οι καθαρίστριες, μιλάει ΣΥΡΙΖΑ, μιλάνε οι νομικοί. Δεν μιλάει η κυβέρνηση». Υπονοούν ότι αν ήταν αρμόδιος ο Αδωνις θα τις είχε ήδη – επικοινωνιακά – καθαρίσει.

Δίνουν και δεύτερο παράδειγμα: «Εβγαλε», λένε, «χιλιάδες σε διαθεσιμότητα και τώρα έχουμε κόντρα για 300 του Λοβέρδου». Ακόμη και οι φανατικότεροι υποστηρικτές του παραδέχονται βέβαια ότι «ίσως θα έπρεπε να κάνει τις μισές εμφανίσεις στα μίντια».

Οι εχθροί του επιμένουν, πάντως. Επειτα από όλον αυτό τον θόρυβο δήλωσε στρατιώτης της παράταξης και απεδέχθη τελικά να την υπηρετήσει από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, σημειώνουν με νόημα. Το έκανε, λένε, γιατί «έπαθε σύνδρομο στέρησης. Ενα μόνο διήμερο διάλειμμα από τα τηλεπαράθυρα και τα ερτζιανά ήταν αρκετό για να αλλάξει γνώμη».

Η σιωπή
«Παρά τη φήμη που με ακολουθεί, δεν θα έχω πολλά λόγια. Εδώ θα κριθώ από τα έργα» δήλωνε πέρυσι τον Ιούνιο αναλαμβάνοντας το υπουργείο Υγείας. Τελικά, αυτούς τους 12 μήνες τού ήταν αδύνατο να κρατήσει τη σιωπή του.

Φάρμακο
«Πάμε αμέσως στα βιβλία μας που επιτέλους σήμερα θα μπορούμε να τα δείχνουμε με την ηηηηησυχίαααα μας! Και να το φχαριστηθούμε, ρε αδερφέ!». Μία ημέρα πριν αναλάβει τη νέα του θέση, έπνιγε τον… πόνο του για τον ανασχηματισμό στο τηλεβιβλιοπωλείο

Η επιστροφή
«Επαθε σύνδρομο στέρησης. Ενα μόνο διήμερο διάλειμμα από τα τηλεπαράθυρα και τα ερτζιανά ήταν αρκετό για να αλλάξει γνώμη» το σχόλιο των… εχθρών του μετά την αποδοχή του Αδωνη να υπηρετήσει ως καλός στρατιώτης – και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος – την παράταξη