Στενές επαφές για την Κομισιόν

Απόβαση στις Βρυξέλλες έκανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας ο οποίος είχε σειρά επαφών κορυφής ενόψει της εκλογής του νέου προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: συμπαρατασσόμενος με την κυρίαρχη στους κόλπους της Ευρωβουλής αντίληψη, διεμήνυσε ότι διάδοχος του Μπαρόζο θα πρέπει να είναι ένας εκ των επικεφαλής των πολιτικών ομάδων που διεκδίκησαν την ψήφο των πολιτών της Ευρώπης.

Τούτου δοθέντος, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατέστησε εκ νέου σαφές ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων οφείλουν να δώσουν στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) τη διερευνητική εντολή που θα του επιτρέψει να διαπιστώσει αν είναι διατεθειμένη να τον υπερψηφίσει η πλειονότητα των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κάτι που οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων αρνήθηκαν να πράξουν πριν από μια εβδομάδα στις Βρυξέλλες αφήνοντας τη δικαιοδοσία της διερεύνησης στον πρόεδρο της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρομπάι.

Σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους, λίγο μετά τις συναντήσεις του με τους υποψηφίους για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μάρτιν Σουλτς (Σοσιαλιστές), Γκι Φέρχοφστατ (Φιλελεύθεροι) και Σκα Κέλερ (Πράσινοι), ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε πως, παρότι παραμένει κάθετα αντίθετος προς τις θέσεις του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σε μια σειρά από σημαντικά θέματα, όπως η λιτότητα και η οικονομική πολιτική, «θα πρέπει να γίνει σεβαστό το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών». Ανέφερε, μάλιστα, ότι ο ίδιος ζήτησε από τους Μάρτιν Σουλτς, Γκι Φέρχοφστατ και Σκα Κέλερ σε περίπτωση που το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προτείνει τρίτο πρόσωπο να το καταψηφίσουν όλες οι δυνάμεις του Ευρωκοινοβουλίου.

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ. «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε σύγκρουση στρατηγικών. Η μία θέλει μικρά βήματα προς τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης» δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας και η άλλη «είναι η στρατηγική της ολοκληρωτικής διάλυσης της ευρωπαϊκής διαδικασίας». Η δεύτερη στρατηγική είναι η επιλογή του βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, “την οποία οφείλουμε να εμποδίσουμε”, ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι πρέπει να συγκροτηθεί ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων για να αντιμετωπιστεί η πολιτική της λιτότητας που διαλύει την Ευρώπη.

Η εμμονή, όχι μόνο του Αλέξη Τσίπρα αλλά και των άλλων υποψηφίων στη θέση ότι ο νέος πρόεδρος της Επιτροπής θα πρέπει είναι ένας εξ αυτών, αν και νομικά δεν είναι κατοχυρωμένη, από πολιτικής απόψεως είναι εξαιρετικά ισχυρή. Και αυτό διότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων γνωρίζουν πως αν τελικώς επιλέξουν κάποιο “τρίτο πρόσωπο” όχι μόνο θα προκαλέσουν τους έστω λίγους Ευρωπαίους  που ψήφισαν στις ευρωεκλογές, αλλά θα δώσουν και αρνητικά μηνύματα στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη που εσχάτως κάθε άλλο παρά φιλική είναι προς την ΕΕ.

Ετσι, δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να υπάρξει τελικώς στην Ευρωβουλή μια “μεγάλη συμμαχία” (κατά το γερμανικό πρότυπο) κεντροδεξιών και κεντροαριστερών, η οποία αφού καταλήξει σε κάποιου είδους κοινό πρόγραμμα θα ορίσει τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ πρόεδρο της Επιτροπής και τον Μαρτιν Σουλτς αντιπρόεδρο. Στη συμμαχία θα συμμετάσχουν πιθανώς και οι Φιλελεύθεροι οι οποίοι θα απαιτήσουν ως αντάλλαγμα ένα από τα σημαντικά κοινοτικά αξιώματα, όπως την προεδρία της Ευρωβουλής ή την υπηρεσία εξωτερικών σχέσεων για λογαριασμό είτε του Γκι Φέρχοφστατ είτε του Ολι Ρεν. Ειδικώς για τη θέση του “υπουργού Εξωτερικών” της ΕΕ ενδιαφέρεται σφόδρα και ο Πολωνός Ράντοσλαβ Σικόρσκι.

Από την άλλη, δεν είναι λίγοι στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής που δεν θέλουν να δουν τον Γιούνκερ στην προεδρία της Επιτροπής. Ενας εξ αυτών είναι ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος φαίνεται ωστόσο να ενδιαφέρεται πρωτίστως για το πώς θα εξαιρεθεί σταδιακώς η χώρα του από την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ στη βρετανική  επικράτεια, κυρίως στο Σίτι του Λονδίνου. Ερμαφρόδιτη είναι όμως και η στάση της καγκελαρίου Μέρκελ, η οποία στα λόγια υποστηρίζει την υποψηφιότητα Γιούνκερ, αλλά στην πράξη είναι επιφυλακτική. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Μέρκελ θα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένη αν στην προεδρία της Επιτροπής εκλεγόταν η Κριστίν Λαγκάρντ με την οποία είχε και έχει άριστες σχέσεις. Τηλεγράφημα του Ρόιτερ, πάντως, που την έφερε να έχει διατυπώσει αυτή την πρόταση στον Ολάντ, διαψεύστηκε χθες από τη γερμανική κυβέρνηση.

Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως αν η ΕΕ θέλει να επανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία της στα μάτια των Γάλλων, η καλύτερη μέθοδος θα ήταν ο ορισμός ενός Γάλλου ή μιας Γαλλίδας στην προεδρία της Επιτροπής. Στην περίπτωση αυτή ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ θα προτιμούσε τον ομοϊδεάτη του Πασκάλ Λαμία, ή ακόμη τον Μισέλ Μπαρνιέ, αλλά όχι τη Λαγκάρντ. Προς το παρόν εμφανίζεται να προκρίνει την υποψηφιότητα του Πιερ Μοσκοβισί στη θέση του αρμόδιου για τις οικονομικές υποθέσεις επιτρόπου, την οποία πάντως διεκδικούν και οι Ιταλοί με τον Μάσιμο Ντ’ Αλέμα.

Η διορία
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων που έχουν τον πρώτο λόγο στον ορισμό του νέου προέδρου της Επιτροπής και οι ευρωβουλευτές που έχουν τον τελευταίο λόγο, έχουν τρεις εβδομάδες διορία για να καταλήξουν σε συμβιβαστικές συμφωνίες, οι οποίες από ό,τι φαίνεται θα είναι συνολικού χαρακτήρα. Θα ορίσουν δηλαδή όχι μόνο το πρόσωπο που θα αναλάβει τα ηνία της Επιτροπής για την ερχόμενη πενταετία, αλλά και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν τα λοιπά ηγετικά πόστα στην ΕΕ.