«Μας έκοψαν ακόμα και το ρεύμα»

Με το χέρι τυλιγμένο στον επίδεσμο, η κυρία Μαρία Εναμισογιάννη συνέχισε χθες και μετά την αστυνομική επέμβαση να κρατάει το πανό έξω από την πόρτα του υπουργείου. Δίπλα της, η 16χρονη κόρη της Λίνα, μαθήτρια της Α’ Λυκείου. Από την πρώτη ημέρα της συμβολικής κατάληψης βρίσκεται δίπλα της. Κάθεται μαζί της και μετά πηγαίνει στο σχολείο, μάλιστα αυτές τις ημέρες δίνει και τις εξετάσεις της. «Δεν έρχομαι μόνο για τη μητέρα μου αλλά και για τις άλλες. Ξέρω πώς νιώθουν, όπως αισθάνεται και εκείνη. Δεν μπορώ να την αφήσω μόνη της, επειδή αντιμετωπίζει και προβλήματα υγείας. Στην επέμβαση της Αστυνομίας μπήκα στη μέση επειδή ζαλίστηκε και κόντεψε να πέσει κάτω». Πριν από εννέα μήνες η κυρία Μαρία Εναμισογιάννη, εργαζόμενη 13 χρόνια στο υπουργείο, όταν έμαθε για την απόφαση έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της. «Ηταν ένας μισθός με τον οποίο συντηρούσα το παιδί μου και τον έχω ανάγκη. Μετείχα στις περισσότερες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και τώρα στην κατάληψη. Ερχομαι Παρασκευές, Σαββατοκύριακα, όσο μπορώ περισσότερο».

Πολίτες από οργανώσεις αλληλεγγύης και χθες πήγαν φαγητό στις διαδηλώτριες. «Ο κόσμος μάς συμπαρίσταται» λέει η κυρία Φωτεινή Νικηταρά η οποία τραυματίσθηκε κατά τη διάρκεια της χθεσινής επέμβασης. «Μας έκοψαν ακόμα και το ρεύμα. Προσπαθούν να μας απομονώσουν. Εμείς όμως θα μείνουμε εδώ. Εννιά μήνες τώρα έχουμε αντιμετωπίσει και άλλες φορές τέτοιες καταστάσεις. Υπάρχει μια δικαστική απόφαση που μας δικαιώνει και δεν την υλοποιούν. Θα έπρεπε ήδη να είχαμε επιστρέψει στη δουλειά μας. Εχω οικογένεια – τρία παιδιά και ένα εγγόνι. Εργαζόμενη 17 χρόνια στο υπουργείο. Καθαρίστρια είμαι, την πιο σκληρή δουλειά κάνω. Δεν είναι μόνο αυτοί οι εννιά μήνες. Το να τα βγάζεις πέρα, το να συντηρείς οικογένεια με 500 ευρώ θέλει πολύ κουράγιο».