«Δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω!»

Με το λεωφορείο, δύο φορές την εβδομάδα, η Ιωάννα Σερέτη και μια συνάδελφός της, επίσης απολυμένη καθαρίστρια του υπουργείου Οικονομικών, κάνουν το δρομολόγιο Τρίπολη – Αθήνα για να μετέχουν στις διαδηλώσεις και τον τελευταίο μήνα στη συμβολική κατάληψη στο υπουργείο Οικονομικών. Αυτά τα δρομολόγια επαναλαμβάνονται τις τελευταίες 270 ημέρες – τους εννέα μήνες από την έναρξη των κινητοποιήσεων των καθαριστριών. Στο διάστημα αυτό, οι 595 απολυμένες – από τις οποίες οι 397 προσέφυγαν δικαστικά και δικαιώθηκαν έστω προσωρινά – έχουν έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με υπουργούς και εκπροσώπους της τρόικας, έχουν βρεθεί στην πρώτη γραμμή διαδηλώσεων, έχουν οργανώσει πρωτότυπες διαμαρτυρίες, έχουν έρθει αντιμέτωπες με τα ΜΑΤ: αυτό συνέβη και χθες. Γυναίκες στην τέταρτη και την πέμπτη δεκαετία της ζωής τους οι περισσότερες, αντιμετώπισαν τα κλομπ των εικοσάρηδων – εικοσιπεντάρηδων αστυνομικών των ΜΑΤ. Αρκετές από αυτές  αναγνώριζαν στα πρόσωπα των ενστόλων συνομιλήκους των παιδιών τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιωάννα Σερέτη – μητέρα ενός ανέργου και ενός φοιτητή.

Τις τελευταίες 28 ημέρες της συμβολικής κατάληψης έξω από το υπουργείο Οικονομικών η Ιωάννα Σερέτη όταν έρχεται στην Αθήνα διανυκτερεύει καθισμένη σε μια καρέκλα στο πεζοδρόμιο.

«Αν και έχω συγγενείς που θα μπορούσαν να με φιλοξενήσουν εγώ διανυκτερεύω εδώ.  Ηρθα για έναν δίκαιο αγώνα. Τη δουλειά μου. Και εγώ και οι συναδέλφισσές μου είμαστε υποχρεωμένες να κρατήσουμε. Δεν υπάρχει περιθώριο να κάνουμε πίσω. Εχω οικογένεια, δάνεια να πληρώσω, όπως και οι άλλες γυναίκες που βρίσκονται εδώ. Μακάρι να είχα χρήματα να ερχόμουν συχνότερα».

Οι περισσότερες από τις καθαρίστριες δεν είχαν συνδικαλιστικά ένσημα. «Χάσαμε τις δουλειές μας. Αυτό είναι ο μόνος λόγος που είμαστε και θα παραμείνουμε στον δρόμο» λένε. Η δικαστική απόφαση της 12ης Μαΐου τις έκανε να αναθαρρήσουν. Γρήγορα απογοητεύθηκαν, αλλά δεν έκαναν πίσω. Πλέον, το υπουργείο Οικονομικών σβήνει και τα φώτα της εισόδου, όπου οι γυναίκες διανυκτέρευαν, ενώ η μπαλαντέζα που φώτιζε το αντίσκηνο που έχουν στήσει βγήκε από την πρίζα. Νωρίς χθες το πρωί, σε ακόμη μια προσπάθειά τους να κρατήσουν ζωντανό το ενδιαφέρον για την υπόθεσή τους, απέκλεισαν την κεντρική πόρτα του υπουργείου Οικονομικών με αλυσίδες. Η Αστυνομία τούς ζήτησε να απομακρυνθούν και όταν εκείνες αρνήθηκαν, επενέβησαν τα ΜΑΤ και για τουλάχιστον 10 λεπτά επιτέθηκαν στις διαδηλώτριες με κλωτσιές και ασπίδες. Αποτέλεσμα, να τραυματισθούν και να μεταφερθούν στο νοσοκομείο για να τους δοθούν οι πρώτες βοήθειες δύο διαδηλώτριες. Τελικά, η Αστυνομία αποχώρησε και οι απολυμένες καθαρίστριες παρέμειναν στις θέσεις τους.

Τις σκληρές συνθήκες στον δρόμο, ειδικά τη νύχτα, περιγράφει η κυρία Δέσποινα  Κωστοπούλου. «Εχω να πάω στο σπίτι μου από την Πέμπτη» έλεγε χθες. «Κάθομαι εδώ. Κοιμόμαστε με βάρδιες. Το σίγουρο είναι ότι μας έχει μείνει πολύ κουράγιο. Εργαζόμουν 22 χρόνια για να συντηρήσω την οικογένειά μου, δύο κόρες 29 και 30 χρόνων σήμερα, άνεργες. Το χειρότερο είναι ότι αρνούνται να υπακούσουν στη δικαστική απόφαση. Φοβούνται ότι θα είναι μια αρχή, ότι θα ανοίξει ο δρόμος και για άλλους εργαζόμενους…».