Η Εθνική στη δίνη του μίσους

Παγκοσμίως στον (πρωτ)αθλητισμό το συναίσθημα που κυριαρχεί είναι η αγάπη για το άθλημα και την ομάδα που καθείς υποστηρίζει. Στα μέρη μας όμως τα συναισθήματα που ανθούν είναι δύο. Οι Νεοέλληνες έχουν μάθει πρώτα να μισούν κάθε αντίπαλο και μετά να λατρεύουν την ομάδα τους, για την οποία, παρεμπιπτόντως, δεν διστάζουν να βγάλουν μίσος όταν δεν τονώνει τον εγωισμό τους.

Στον μύλο του μίσους συχνά ρίχνουν νερό παράγοντες, προπονητές και παίκτες, με αποτέλεσμα ύστερα από ντέρμπι που κρίνουν τίτλους η φωτιά που βάζουν να παίρνει διαστάσεις λαίλαπας που καίει ανεξέλεγκτα ό,τι βρεθεί στο διάβα της.

Το σκηνικό δεν είναι καινούργιο. Χρόνια φιλοξενεί τον αθλητισμό της χώρας μας και όλοι εμείς, εξοικειωμένοι πια με τον ρηχό αθλητικό πολιτισμό μας, το αντιμετωπίζουμε ως φυσιολογική κατάσταση. Μας σοκάρει μόνο όταν απειλεί να καταστρέψει… ιερά πράγματα που ουδείς θέλει να αντικρίσει καπνισμένα σαν την Αρχαία Ολυμπία ύστερα από τη φωτιά στην Πελοπόννησο.

Στον αθλητισμό ιερή είναι η εθνική ομάδα, που τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται στη δίνη του μίσους των «αιωνίων». Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, εκνευρισμένοι από τη διαιτησία των Αναστόπουλου, Καρακατσούνη, Παναγιώτου, ανακοίνωσαν μετά τον τέταρτο τελικό ότι ο Ολυμπιακός απαγορεύει τη συμμετοχή όλων των παικτών του στις εθνικές ομάδες.

Ημέρες τώρα η ΚΑΕ Ολυμπιακός έθετε θέμα για τη συμμετοχή των παικτών της, επικαλούμενη την ασφάλεια υγείας που θα πρέπει να καλύπτει τους διεθνείς, αλλά την Κυριακή οι Γιώργος και Παναγιώτης Αγγελόπουλος ήταν κατηγορηματικοί.

Δεν είναι η πρώτη και πιθανότατα δεν θα είναι τελευταία φορά που η Εθνική βρίσκεται στη μέση των… εχθροπραξιών μεταξύ συλλόγων. Και όχι μόνο στο μπάσκετ. Τον Νοέμβριο του 1999 η νίκη του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια είχε προκαλέσει τις έντονες διαμαρτυρίες των γηπεδούχων για τις αποφάσεις του διαιτητή, Δημητρόπουλου.

Η κατάσταση ήταν τεταμένη, παρότι ο αγώνας έγινε κεκλεισμένων των θυρών, και ύστερα από το ματς ο Ντέμης Νικολαΐδης μαζί με τον Μιχάλη Κασάπη, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ανακοίνωναν τον «αυτοαποκλεισμό» τους από την Εθνική. Η ανακοίνωση έγινε υπό τους κρότους του πιστολιού του σωματοφύλακα του προέδρου της ΕΠΑΕ Βίκτωρα Μητρόπουλου που πυροβόλησε στον αέρα του Members Club. Δύο χρόνια αργότερα οι δύο παίκτες της ΑΕΚ κατάλαβαν το λάθος τους, ζήτησαν συγγνώμη και έθεσαν εαυτούς στη διάθεση του Ρεχάγκελ, που τους κάλεσε στο φιλικό με την Αγγλία (2-2, 6/10/2001).

Οι κόντρες των ομάδων έχουν δηλητηριάσει τις εθνικές ομάδες και με άλλους τρόπους. Την άνοιξη του 2008, με την περίφημη υπόθεση του Βάλνερ της Καλαμαριάς (CAS) που έδωσε στα χαρτιά το πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό, οι σχέσεις των διεθνών στα αποδυτήρια είχαν χαλάσει. Κανείς δεν το διέψευσε, αλλά σιωπηρά επιβεβαιώθηκε από όλους.

Κάτι ανάλογο υπάρχει φόβος ότι μπορεί να συμβεί φέτος, με αιτία τα επεισόδια στην Τούμπα μεταξύ των παικτών του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού. Λέγεται πως η παρεξήγηση μεταξύ των Μανιάτη και Κατσουράνη έχει λυθεί αλλά μη βάζετε και το χέρι στο Ευαγγέλιο.

Η οργή του για τη διαιτησία στα ματς του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟ είχε ωθήσει τον Γιάννη Μπουρούση να ξεσπάσει εις βάρος της Εθνικής. Το 2011, ύστερα από τη σειρά των τελικών, είχε ανακοινώσει ότι δεν θα αγωνιστεί ξανά στην «επίσημη αγαπημένη», όμως ευτυχώς σύντομα μετάνιωσε και αφού ζήτησε συγγνώμη δεν έκανε πράξη την απειλή του. Τώρα οι Αγγελόπουλοι θα κάνουν το ίδιο;