ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Το Κίνημα του Ναυτικού
Παναγιώτης Καραμανώλης
αντιναύαρχος ε.α.
Στις 19 Μαΐου, στο πλαίσιο του εορτασμού της επετείου του Κινήματος του Ναυτικού (Μάιος 1973), έγινε στη μαρίνα του Φλοίσβου, όπου ελλιμενίζεται το θρυλικό αντιτορπιλικό «Βέλος» ως μουσείο και μνημείο του αντιδικτατορικού αγώνος, μία σεμνή τελετή στην οποία παρευρέθησαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης, η στρατιωτική ηγεσία της χώρας, η δημοτική Αρχή του Π. Φαλήρου, επίτιμοι αρχηγοί και πολλοί απόστρατοι. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο επίτιμος αρχηγός Στόλου, ναύαρχος Γρ. Δεμέστιχας, ο οποίος ανεφέρθη στη σημασία του Κινήματος για την επαναφορά της δημοκρατίας στη χώρα μας. Αισθητή ήταν η απουσία του ναυάρχου Νίκου Παππά (απεβίωσε πέρυσι), ο οποίος ως αντιπλοίαρχος ήταν ο κυβερνήτης του Α/Τ «Βέλος», που μαζί με το γενναίο και δημοκρατικό πλήρωμά του κατάφερε το κύριο χτύπημα στη στρατιωτική χούντα.
Το Α/Τ «Βέλος» τον Μάιο του 1973, ευρισκόμενο σε νατοϊκή άσκηση, μετά την προδοτική ειδοποίηση της χούντας για το επικείμενο Κίνημα του Ναυτικού αποφάσισε να επαναστατήσει εις ένδειξιν όχι μόνον συμπαράστασης στο κίνημα, αλλά και για να δείξει ότι οι ΕΔ της Ελλάδος δεν συμφωνούσαν στην πλειονότητά τους με αυτούς που είχαν καταλάβει βίαια την εξουσία. Ηταν μία διεθνής καταγγελία ότι οι ΕΔ ποτέ δεν είχαν υποστηρίξει τη χούντα και τα σχέδιά της. Το Κίνημα του Μαΐου του 1973 αφύπνισε τη διεθνή συνείδηση και κατέδειξε την ελληνική πραγματικότητα. Παρά την αποτυχία του Κινήματος, που προδόθηκε, ο βασικός σκοπός του είχε επιτευχθεί γιατί αποτέλεσε την αρχή του τέλους της δικτατορίας.
Η ηρωική κίνηση του «Βέλος» συνέβαλε πολύ σε αυτή την επιτυχία και θεωρείται ότι ήταν η πιο αποστομωτική απάντηση στις προδοτικές ενέργειες των συνταγματαρχών που τα αποτελέσματά τους τα βιώνει ακόμη η βασανισμένη Κύπρος. Τα μέλη του Κινήματος συνελήφθησαν από τη χούντα και στα υπόγεια του ΕΑΤ/ ΕΣΑ βασανίστηκαν, μερικοί δε, όπως ο στρατηγός Μουστακλής, έμειναν ανάπηροι για όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Αυτά τα ολίγα για όλους αυτούς που ξεχνώντας τους αγώνες και τις θυσίες που έκανε ο λαός μας για την ελευθερία και τη δημοκρατία, για την πάλη του κατά του απάνθρωπου ναζισμού και των απολυταρχικών συστημάτων, παρουσιάζονται νοσταλγοί και υποστηρικτές τέτοιων καταστάσεων.

Περιστατικά βίας

Βασίλης Καραχισαρίδης

ΑΙΓΑΛΕΩ

Στο Περιστέρι συνέβη ένα μικρό αλλά όχι ασήμαντο περιστατικό βίας. Ο γιος μου ηλικίας 15 ετών, μαθητής γυμνασίου βρέθηκε στο Περιστέρι. Τον προσκάλεσε ένας φίλος του να τον κεράσει, αυτόν και δύο άλλους. Συνολικά ήταν τέσσερα παιδιά.

Επέστρεφαν γύρω στις εννέα και τέταρτο το βράδυ προς το μετρό στον σταθμό Περιστέρι. Ακριβώς εκεί βρίσκεται το Δημαρχείο του Περιστερίου, στην Πλατεία Δημοκρατίας. Εχει ελάχιστο κόσμο αυτή την ώρα στον χώρο έξω από το μετρό. Φθάνοντας οι τέσσερίς τους στην Πλατεία Δημοκρατίας στην είσοδο του μετρό, τους πλησιάζει μια παρέα από οκτώ άτομα. Κάποιος από την παρέα αυτή ρωτά: «Από πού είστε;». Τα τέσσερα παιδιά δεν απαντούν. Χωρίς δεύτερη κουβέντα επιτίθεται η παρέα αυτή με κλωτσιές και μπουνιές, όπου βρουν.

Ευτυχώς οι σκάλες του μετρό είναι μπροστά τους και τις κατεβαίνουν τρέχοντας. Γλιτώνουν από τα χειρότερα με μαυρισμένα μάτια και χτυπήματα που δέχτηκαν παντού στο σώμα τους αλλά χωρίς σοβαρό τραυματισμό. Η παρέα-συμμορία δεν ακολουθεί μέσα στο μετρό. Στη συνέχεια μπαίνουν στο μετρό και επιστρέφουν στα σπίτια τους στο Αιγάλεω με ισχυρό σοκ.

Τα παιδιά δηλώνουν ότι η επίθεση ήταν απρόκλητη. Τι ήταν αυτή η παρέα και γιατί το έκανε αυτό δεν μπορούμε να ξέρουμε. Ολα έγιναν γρήγορα και το μόνο που συγκράτησαν ήταν ότι οι άλλοι ήταν και αυτοί νέα παιδιά στην ηλικία των 15 – 16 ετών.

Αισθανόμαστε τυχεροί που το περιστατικό έληξε με ασήμαντες συνέπειες. Μπορεί όμως να συμβαίνουν τέτοιες βίαιες επιθέσεις στην είσοδο του μετρό στην Πλατεία Δημοκρατίας, μπροστά από το Δημαρχείο Περιστερίου; Οι κάμερες στο εσωτερικό του μετρό απέτρεψαν τους διώκτες από το να συνεχίσουν το κυνηγητό. Μήπως θα ήταν εξίσου αποτρεπτικό αν υπήρχαν κάμερες επάνω στην είσοδο του σταθμού; Θα βοηθούσε επίσης η εντονότερη επιτήρηση από την Αστυνομία ή άλλη υπηρεσία ασφάλειας στους χώρους εισόδου τουλάχιστον τις ώρες λειτουργίας του μετρό και μετά τη δύση του ηλίου.

Στο διάστημα που μεσολάβησε από τότε, γονείς κατήγγειλαν ότι παρόμοια περιστατικά επεκτείνονται και στο μετρό του Αιγάλεω. Κάποιες ομάδες προκαλούν και επιτίθενται ιδίως προς το βράδυ όταν έχει αραιώσει ο κόσμος όχι μόνο σε νεαρούς αλλά και σε ηλικιωμένους.

Υποψήφιοι σε εκλογές

Κώστας Σπανός

Οταν είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι Ελληνες στις πολιτικές εκλογές ψηφίζουμε με ανεύθυνο και επιπόλαιο τρόπο, όπως κάναμε και στις πρόσφατες εκλογές, σαν να επρόκειτο για διαγωνισμό καλλιστείων ή τραγουδιών της Eurovision, οι ευθύνες για το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών και κυρίως των ευρωεκλογών βαρύνουν πρωτίστως τους αρχηγούς των κομμάτων. Αυτοί ήξεραν τι ακριβώς θα συμβεί, όταν αλόγιστα επέλεγαν κάποιους από τους υποψηφίους των κομματικών τους ψηφοδελτίων όχι με αξιοκρατικά αλλά μόνο με ψηφοθηρικά κριτήρια.

Ευθύνη όμως, κατά δεύτερο λόγο, έχουν και οι υποψήφιοι εκείνοι που είναι μεν γνωστοί και καταξιωμένοι στην κοινωνία λόγω της υψηλού επιπέδου μόρφωσής τους και του επιτυχούς επιστημονικού επαγγέλματός τους, αλλά αποδέχθηκαν εύκολα να συμπεριληφθούν στα ίδια ψηφοδέλτια μαζί με κάποιους άλλους καλλιτέχνες και αθλητές που έχουν διαπρέψει σε άσχετους με την πολιτική και την επιστήμη τομείς. Και τους ρίχνω μεγάλη ευθύνη επειδή ήξεραν ότι η υποψηφιότητά τους είναι καμένη από χέρι, για τον λόγο απλώς ότι οι έλληνες ψηφοφόροι στην πλειοψηφία τους τελικά επιλέγουν όχι με βάση την αξία και την καταλληλόλητα του κάθε υποψηφίου, αλλά μόνο με βάση πόσο είναι γνωστός ο κάθε υποψήφιος από τις επιδόσεις του στο γήπεδο, στην πίστα, στο θέατρο και ασφαλώς  στην τηλεόραση.

Παρακάμπτω εδώ την ευθύνη των ιδίων ταλαντούχων εκείνων υποψηφίων που έχουν διακριθεί στα γήπεδα, στις πίστες, στα θέατρα, στην τηλεόραση κ.λπ. Λέω όμως, αν είχαν τσίπα από φιλότιμο κάποιοι από αυτούς, θα έπρεπε να είχαν αμέσως αρνηθεί να συμμετάσχουν ως υποψήφιοι.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, τελευταία κατηγορία «υπευθύνων», που θα πρέπει επίσης να δραστηριοποιείται και να παίρνει θέση, στις περιπτώσεις που οι αρχηγοί των κομμάτων δεν κάνουν προσεκτικές επιλογές υποψηφίων. Αυτή η κατηγορία είναι εκείνη των σκεπτόμενων ψηφοφόρων. Αγανακτούμε και διαμαρτυρόμαστε συνήθως για την κατάσταση που επικρατεί στην ΕΕ και στην ευρωζώνη, αλλά δεν αναλογιζόμαστε ποιους εμείς επιλέξαμε για να πάνε στο Ευρωκοινοβούλιο, να ακούσουν, να δουν, να συζητήσουν, να διεκδικήσουν και να αγωνιστούν σκληρά και έξυπνα για να επιτύχουν μια καλύτερη μέρα για εμάς, τα παιδιά μας, τη χώρα μας και για ολόκληρη την Ευρώπη.