Ιστορίες από τα Μουντιάλ: Οι τρομοκρατημένοι Ολλανδοί του 1974

Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της ολλανδικής ομοσπονδίας (KNVB) που δόθηκαν στη δημοσιότητα από το εθνικό αρχείο της χώρας αποκαλύπτουν πως οι Οράνιε φοβόνταν πως θα δεχθούν επίθεση από άραβες τρομοκράτες ή ότι τα παιδιά του Γιόχαν Κρόιφ θα πέσουν θύματα απαγωγής στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974, στη Δ. Γερμανία. Με απόρρητη  επιστολή τού τότε προέδρου της KNVB Χενκ Μπούρχβαλ που έστειλε στις 10 Ιανουαρίου 1974 στον ομόλογό του της γερμανικής ομοσπονδίας (DFB) Χέρμαν Νόιμπεργκερ, ζητούσε τη λήψη δραστικών μέτρων ασφαλείας από τις Αρχές για την προστασία της ολλανδικής ομάδας.

Ηταν η εποχή της πετρελαϊκής κρίσης και οι σχέσεις των Αράβων με τους Γερμανούς και τους Ολλανδούς ήταν τεταμένες. Στην επιστολή του Μπούρχβαλ αναφερόταν ως παράδειγμα η πιθανή απαγωγή  των παιδιών του Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος εκείνη την εποχή δεχόταν συνεχώς απειλητικά γράμματα.

Λόγω των μέτρων ασφαλείας οι Ολλανδοί έμειναν όλη την περίοδο του Μουντιάλ σε γερμανικό έδαφος, παρά το αρχικό σχέδιο να επιστρέφουν στην πατρίδα τους όταν δεν αγωνίζονταν.

Μετά τη Σφαγή του Μονάχου, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972, όταν μέλη της ισραηλινής αποστολής έπεσαν θύματα απαγωγής από την παλαιστινιακή τρομοκρατική οργάνωση Μαύρος Σεπτέμβρης με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 17 άνθρωποι, ανάμεσά τους 11 αθλητές, οι Γερμανοί  έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια στις ομάδες που συμμετείχαν στο Μουντιάλ του 1974.Ο οδηγός του λεωφορείου με το οποίο μετακινούνταν η αποστολή της Ολλανδίας ήταν ειδικά εκπαιδευμένος στρατιώτης του γερμανικού στρατού. Η αποστολή είχε καταλύσει στο ξενοδοχείο Κράουτκαμερ που ήταν χωμένο σε δάσος στη μικρή πόλη  Χίλτρουπ, ενώ το λεωφορείο το έκρυβαν σε ένα γκαράζ της αστυνομίας επτά χιλιόμετρα μακριά.

Ολα τα τηλεφωνήματα που δέχονταν τα μέλη της ολλανδικής αποστολής παρακολουθούνταν, ενώ αστυνομικοί με πολιτικά ρούχα είχαν γίνει η σκιά του Γιόχαν Κρόιφ και των συμπαικτών του.

Για λόγους ασφαλείας όλοι οι παίκτες έμεναν στους πάνω ορόφους του ξενοδοχείου, το οποίο ουσιαστικά είχε απομονωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο. Δύο μέλη του προσωπικού του με καταγωγή από τη Βόρεια Αφρική απολύθηκαν, πιθανόν γιατί θεωρήθηκαν πως είχαν σχέσεις με τρομοκράτες, κάτι που δεν αποδείχθηκε ποτέ.