Ο Ρέντσι έκοψε τη φόρα του Γκρίλο

Ηταν μία από τις σκληρές προεκλογικές αντιπαραθέσεις που έχει ζήσει τις τελευταίες δεκαετίες η Ιταλία. Οι βασικοί μονομάχοι όμως δεν ήταν ο Ματέο Ρέντσι και ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αλλά ο ιταλός πρωθυπουργός και ο Μπέπε Γκρίλο, ηγέτης του Κινήματος των Πέντε Αστέρων. Η μονομαχία ανέδειξε τελικά νικητή τον πρώτο. Και δεδομένου ότι ο Γκρίλο ήταν έτοιμος να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της κυβέρνησης σε περίπτωση που έκοβε πρώτος το νήμα, η νίκη της Κεντροαριστεράς χαρίζει στην Ιταλία τουλάχιστον ένα σεβαστό διάστημα κυβερνητικής σταθερότητας. Για τον Ρέντσι η επίδοση αυτή αποτελεί έναν πραγματικό θρίαμβο. «Θεωρητικά οι ευρωεκλογές είναι πιο ευνοϊκές για τον Γκρίλο. Αν βγούμε σώοι, δεν ανοίγει μόνο ο δρόμος για τις μεταρρυθμίσεις αλλά ολόκληρη λεωφόρος» είχε δηλώσει ο Ρέντσι τερματίζοντας τον προεκλογικό του μαραθώνιο στη Φλωρεντία. «Ειλικρινά δεν μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο από αυτό» εξομολογήθηκε στους οπαδούς του.

Το κυβερνητικό επιτελείο είχε θέσει το όριο ασφαλείας στο 40%. Εάν τα κόμματα που μετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό περνούσαν αυτό το ποσοστό «κανένας δεν θα μπορεί να μας πει τίποτα» όπως το είχε θέσει ένας πρωθυπουργικός σύμβουλος. Σύμφωνα με τις προβολές των αποτελεσμάτων, το PD δεν χρειάστηκε συμμάχους για να περάσει το όριο. Το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα του Ματέο Ρέντσι απέσπασε το 40,2% των ψήφων, η Νέα Κεντροδεξιά του Αντζελίνο Αλφάνο και κυβερνητικός εταίρος το 4%. Το M5S του Γκρίλο έμεινε στη δεύτερη θέση με 23,1%. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έδειξε για ακόμη μια φορά ότι έχει αντοχές: η Φόρτσα Ιτάλια απέσπασε το 16%. Στο 6,5% κινήθηκε η Λέγκα του Βορρά, ενώ μάχη για να πιάσει το όριο του 4% και να εκλέξει ευρωβουλευτή έδινε η Λίστα Τσίπρα.

Το 40,2% που απέσπασε το Δημοκρατικό Κόμμα εξασφαλίζει σταθερότητα, ενώ παράλληλα εξυπηρετεί και έναν άλλον στόχο του Ματέο Ρέντσι. Με δεδομένη την πανωλεθρία των γάλλων σοσιαλιστών, του επιτρέπει να θέσει θέμα ηγεσίας στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και να ζητήσει να παραδοθεί το στέμμα σε Ιταλό. Είναι ένα αίτημα που δεν επιβάλλεται μόνο για λόγους εθνικού γοήτρου αλλά και πρακτικούς: τον Ιούνιο, η Ιταλία παίρνει τη σκυτάλη της ευρωπαϊκής προεδρίας από την Ελλάδα. Αντίθετα, στο στρατόπεδο του πρώην κωμικού από τη Γένοβα, το σχέδιο ήταν πολύ πιο απλό. Σε περίπτωση νίκης, οι γκριλίνι θα πολιορκούσαν το προεδρικό μέγαρο προκειμένου να εξαναγκάσουν τον πρόεδρο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο να διαλύσει τα δύο Σώματα του Κοινοβουλίου και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. «Εάν νικήσουμε, ο πρόεδρος δεν θα μπορεί πια να υποκρίνεται ότι δεν συμβαίνει τίποτε. Κανένας δεν μπορεί να κάνει ότι δεν συμβαίνει τίποτε» δήλωναν οι γκριλίνι.

Ο στόχος δεν επιτεύχθηκε. Η προεκλογική ένταση πάντως αποτυπώθηκε στα σπρεντ, τα οποία από τις 100 μονάδες εκτοξεύθηκαν στις 200 για να υποχωρήσουν τελικά στις 180. Νευρικότητα επικρατούσε την τελευταία εβδομάδα στο χρηματιστήριο του Μιλάνου, καθώς οι επενδυτές ανησυχούσαν ότι μια νίκη του Μπέπε Γκρίλο θα δρομολογούσε πολιτικές εξελίξεις. Αντίθετα, η μονομαχία δεν συγκίνησε πολλούς ιταλούς ψηφοφόρους αφού πέντε στους δέκα επέλεξαν την αποχή.