Καλύτερα μετά τα 50….

Τα 50 είναι η ηλικία κατά την οποία είθισται να αρχίζουμε να ανησυχούμε για την υγεία μας, σύμφωνα με μία πρόσφατη βρετανική δημοσκόπηση.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως όλα αρχίζουν να παίρνουν την κάτω βόλτα μόλις περάσουμε τα πρώτα -ήντα. Τουναντίον, πολλά πράγματα βελτιώνονται στον οργανισμό καθώς γερνάμε. Να μερικά από αυτά.

* Ιδρώνουμε λιγότερο. Η παραγωγή του ιδρώτα μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου, γεγονός που σημαίνει ότι εκλείπει η αγωνία για τα αντιαισθητικά σημάδια του στα ρούχα.

Ο δρΓ. Λάρι Κένεϊ, καθηγητής Φυσιολογίας & Κινησιολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, συνέκρινε τον ρυθμό εφίδρωσης σε 20άρες και 30άρες γυναίκες με εκείνον σε 50άρες και 60άρες, διαπιστώνοντας πως οι μεγαλύτερες γυναίκες ίδρωναν λιγότερο από τις νεώτερες όταν όλες εκτίθονταν στις ίδιες συνθήκες. Το ίδιο βρήκε σε αντίστοιχη μελέτη με άντρες.

«Αν και σε όλες τις ηλικίες η αύξηση της θερμοκρασίας ενεργοποιεί τον ίδιο αριθμό ιδρωτοποιών αδένων, καθώς γερνάμε ο οργανισμός εκ φύσεως παράγει λιγότερο ιδρώτα», εξηγεί. Στα μειονεκτήματα αυτής της μείωσης συμπεριλαμβάνεται ο αυξημένος κίνδυνος εκδήλωσης ασθενειών της ζέστης, όπως η θερμοπληξία.

* Παθαίνουμε πιο δύσκολα ιώσεις. Αν και τα μικρά παιδιά μπορεί να παθαίνουν ίωση έως και 10 φορές κάθε χειμώνα, ένας άνθρωπος που φτάνει στα 70 του μπορεί να αρρωστήσει μία ή δύο φορές τον χρόνο.

«Κάθε φορά που ο οργανισμός εκτίθεται σε έναν νέο ιό, δημιουργεί το κατάλληλο αντίσωμα για να τον καταπολεμήσει, το οποίο και αποθηκεύει για μελλοντική χρήση», λέει η δρ Ροξάν Σακόλ, παθολόγος στο Ινστιτούτο Ευεξίας της Cleveland Clinic, στο Οχάιο. «Με αυτό τον τρόπο δημιουργεί μία “βιβλιοθήκη” αντισωμάτων η οποία θα τον προστατεύσει από τους ίδιους ιούς όταν, χρόνια αργότερα, θα ξαναεκτεθεί σε αυτούς».

Ωστόσο αυτό δεν ισχύει για τους ιούς της γρίπης, οι οποίοι μεταλλάσσονται κάθε χρόνο και έτσι είμαστε μονίμως απροστάτευτοι εναντίον τους – εκτός κι αν κάνουμε με συνέπεια το αντιγριπικό εμβόλιο.

* Κάνουμε καλύτερο σεξ. Σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι η ηλικία σκοτώνει το σεξ, η μία μελέτη μετά την άλλη αποκαλύπτουν ότι μάλλον καλό του κάνει.

Το 2011, λ.χ., δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Menopause» μελέτη με 27.347 γυναίκες, ηλικίας 50 έως 79 ετών, που έδειξε ότι ενεργό σεξουαλική ζωή είχαν πάνω από έξι στις δέκα στις ηλικίες 50-59 ετών, το 45% στις ηλικίες 60-69 ετών και πάνω από το 28% στις ηλικίες 70-79 ετών.

Από τις γυναίκες αυτές, πάνω από έξι στις δέκα (το 63,2%) δήλωσαν ικανοποιημένες από την ερωτική τους ζωή, ενώ απ’ όσες δεν ήταν ικανοποιημένες το 57% είπαν ότι αυτό οφείλεται στο ότι θα ήθελαν να κάνουν περισσότερο σεξ!

«Η αλλαγή στην ορμονική ισορροπία που επέρχεται λίγο μετά τα 40 αυξάνει την ερωτική επιθυμία και την ικανότητα οργασμού, ενώ καθοριστικό ρόλο παίζει το ότι μετά την εμμηνόπαυση παύει να υφίσταται η απειλή μιας ανεπιθύμητης κύησης», εξηγεί η δρ Πάμελα Πηκ, επίκουρη καθηγήτρια Οικογενειακής & Κοινοτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ.

«Επιπλέον, άντρες και γυναίκες αισθάνονται πιο άνετα με το σώμα τους, εμπιστεύονται περισσότερο τον σύντροφό τους και αξιοποιούν τα βιώματά τους για να αποκομίζουν τη μέγιστη δυνατή σεξουαλική απόλαυση».

Του λόγου το αληθές αποδεικνύουν άλλες μελέτες έχουν δείξει πως το ποσοστό επίτευξης οργασμού από 61% που είναι στις ηλικίες 18-24 ετών υπερβαίνει το 70% στις ηλικίες άνω των 50 ετών.

* Μειώνεται η λιπαρότητα και η τριχοφυΐα. Καθώς μεγαλώνουμε, το κρανίο παράγει λιγότερο σμήγμα και έτσι τα μαλλιά δεν «λαδώνουν» όσο κατά το παρελθόν, οπότε δεν χρειάζονται συχνό λούσιμο, κατά την δρα Ντέμπρα Τζάλιμαν, δερματολόγο στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Επειδή, εξάλλου, μετά την εμμηνόπαυση μειώνονται τα επίπεδα οιστρογόνων στο αίμα, μειώνεται και η τριχοφυΐα στο σώμα. Όταν, εξάλλου, σταθεροποιηθούν οι ορμονικές διακυμάνσεις της κλιμακτηρίου, οι περισσότερες γυναίκες παρατηρούν ότι έχουν πλέον πιο καθαρό δέρμα και σπυράκια.

* Τα παρεπόμενα της μέθης είναι λιγότερο σοβαρά. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας δημοσίευσαν πέρυσι τον Σεπτέμβριο μελέτη που έδειξε ότι τα παρεπόμενα της μέθης γίνονται ηπιότερα και σπανιότερα με το πέρασμα του χρόνου, ενώ σχεδόν εξαφανίζονται μετά τα 60 χρόνια.

Στη μελέτη συμμετείχαν 51.645 εθελοντές, ηλικίας 18 έως 94 ετών, οι οποίοι συμπλήρωσαν ειδικά ερωτηματολόγια για την κατανάλωση αλκοόλ και τις συνακόλουθες συνέπειές της. Η συχνότητα και η ένταση των παρεπομένων της μέθης (λ.χ. του πονοκεφάλου, της ναυτίας και της εξάντλησης) ήταν υψηλότερη στους νεαρούς ενήλικες (ηλικίες 18-30 ετών) και μειωνόταν σταδιακά και στα δύο φύλα κατ’ αναλογία με την αύξηση της ηλικίας.

Έτσι, ενώ στις ηλικίες 18-30 ετών το 21% των γυναικών δήλωσαν πως όταν το παρακάνουν με το αλκοόλ ξυπνούν «κομμάτια» το επόμενο πρωί, το αντίστοιχο ποσοστό στις ηλικίες άνω των 60 ετών ήταν μόλις 3%. Αντίστοιχα, ενώ το 62% των νέων ηλικίας 18-30 ετών δήλωσαν πως νιώθουν εξαντλημένοι τη μέρα μετά από τη μέθη, το αντίστοιχο ποσοστό μετά τα 60 ήταν μόλις 14%.

Οι ερευνητές αποδίδουν τις διαφορές αυτές σε διάφορες αιτίες – από το ότι ο οργανισμός συνηθίζει το αλκοόλ έως το καθώς μεγαλώνουμε συνειδητοποιούμε ότι οι υπερβολές είναι ανούσιες και έτσι πίνουμε λιγότερο και πιο «λογικά» (π.χ. με γεμάτο στομάχι και αργό ρυθμό).

* Η διακοπή του καπνίσματος είναι πιο εύκολη. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι μετά τα 50 είναι πιο εύκολο να κόψει κάποιος το κάπνισμα. Σε μία από αυτές, λ.χ., που διεξήχθη από το Κέντρο Εθισμών & Ψυχικής Υγείας (CAMH) του Καναδά , οι ερευνητές διαπίστωσαν πως κατόρθωσε να κόψει το κάπνισμα περισσότερο από το 70% των 65άρηδων μανιωδών καπνιστών που συμμετείχαν, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις ηλικίες 17-24 ετών δεν έφτασε καν το 20% (μανιώδεις είναι οι καπνιστές που καπνίζουν πάνω από 20 τσιγάρα ή ένα πακέτο την ημέρα).

Ανάλογες διαφορές έχουν καταγραφεί και σε μελέτες με μη μανιώδεις καπνιστές (κάτω από ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα). Πού οφείλεται αυτό; Ίσως στο ότι καθώς μεγαλώνουμε αντιλαμβανόμαστε πως δεν είμαστε αθάνατοι και έτσι έχουμε περισσότερες πιθανότητες να λάβουμε τις απαιτούμενες αποφάσεις προφύλαξης της υγείας μας, λένε οι ειδικοί.

* Το στρες γίνεται λιγότερο. Αν και οι αντιδράσεις του οργανισμού στα στρεσογόνα ερεθίσματα δεν αλλάζουν, καθώς μεγαλώνουμε λιγοστεύουν ολοένα περισσότερο τα πράγματα που μπορούν να μας προκαλέσουν άκρατο στρες, κατά την δρα Πηκ.

Αυτό οφείλεται στο ότι αφενός είναι πολύ πιθανό να «το έχουμε ξαναδεί το έργο» (την δέκατη φορά λ.χ. που θα χαλάσει το κομπιούτερ σας, είναι πολύ πιθανό να αντιδράσετε με στωικότητα, αντί να σας ανέβει πάλι το αίμα στο κεφάλι), αφετέρου νιώθουμε πιο σίγουροι με το σώμα, τις σχέσεις, την καριέρα και τις επιλογές της ζωής μας, εξηγεί.

Επιπλέον, έχουμε εδραιωμένη αντίληψη για το τι μπορούμε να ελέγξουμε και τι όχι, οπότε δεν χάνουμε τον χρόνο και την ψυχική μας ισορροπία για ό,τι δεν εξαρτάται από εμάς.

* Οι ημικρανίες περιορίζονται. Στις περισσότερες γυναίκες οι ημικρανίες βελτιώνονται θεαματικά μετά την εμμηνόπαυση. Πρόσφατη βρετανική μελέτη, λ.χ., σε γυναίκες με ημικρανίες έδειξε ότι το 67% παρουσίασαν βελτίωση μετά την κλιμακτήριο. Το γεγονός αυτό δεν προκαλεί έκπληξη στους ειδικούς.
 
«Είναι καλά γνωστό ότι οι ορμονικές διακυμάνσεις αποτελούν συχνό εκλυτικό παράγοντα της ημικρανίας στις γυναίκες, πολλές από τις οποίες παρουσιάζουν ημικρανική κρίση τις μέρες πριν από την έμμηνο ρύση», λέει ο δρ Φαγιάζ Αχμέντ, νευρολόγος στον βρετανικό οργανισμό Migraine Trust. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που οι ημικρανίες είναι δυο φορές πιο συχνές στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άντρες.

Μετά τα 50 και την εμμηνόπαυση, λοιπόν, ο συγκεκριμένος εκλυτικός παράγοντας παύει να υφίσταται και έτσι οι ημικρανίες μειώνονται αισθητά, ενώ συχνά εξαφανίζονται εντελώς.