Στην καρδιά μου μία τρύπα χθες το βράδυ σού το είπα

Μπουρλότο! Θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου! Πήρε φωτιά το Κορδελιό, καίγονται τα Μορτάκια! Ελα, κουμπάρε, έλα να τραγουδήσουμε κι άλλα τέτοια πυρολαγνικά γιατί από παιδί στον ύπνο μου και έβλεπα, και έβαζα φωτιές.  Τώρα από τη φωτιά που έχουν πάρει τα μπατζάκια μας θα ανάψει η φλόγα  μέσα από την οποία δεν θέλω να ονοματίσω τι θα ξεπηδήσει – θου Κύριε φυλακί τω στόματί μου. ΟΚ, θα το πω αλλιώς: καλώς ορίσατε στην κανούργια Ελλάδα. (Δεν λέω «νέα» γιατί δεν ξέρω από πού θα πρωτοβγεί ανακοίνωση.) Αυτή η Ελλάδα λοιπόν, που προέκυψε από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, έχει τη Μαριάν της. Να την πετιέται εξαρχής και αντριεύει και θεριεύει η Βάνα Μπάρμπα, μπαρουτοκαπνισμένη από τη μάχη με την ουτοπία, από την οποία μάχη κερδισμένη βγαίνει πάντα η ουτοπία. Σαν να μην πέρασε μία μέρα λοιπόν, στη δεύτερη εκλογική της κατεβασιά στον Δήμο Γλυφάδας αφήνει πίσω της το «πρέπει να κάνουμε πράγματα» και πιάνει τον Γιώργο Παπανδρέου. Θερμή του υποστηρίκτρια και με αδιαπραγμάτευτα επιχειρήματα τύπου «τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως φαίνονται», τη βλέπεις στο βαθυστόχαστο πρωινάδικο να μιλάει περί πολιτικών και πολιτικής και αναρωτιέσαι τι βόμβα έχει πέσει εκεί στο τρίστρατο, πάνω στις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ απόγνωσης, προσπάθειας να κρατηθείς στο μαδέρι της επικαιρότητας και γραφικότητας. Και έγιναν οι γραμμές μαντάρα κι όλα μπερδεύονται, όχι γλυκά όπως τραγουδούσε η Μελίνα Τανάγρη στη δεκαετία του 1980, αλλά αποπνικτικά και αποτρόπαια…

Kάνω απ’ το κακό μου μία τρύπα στο νερό μου

Kαι μην το ξεχάσω, κουμπάρε. Η προηγούμενη εκλογική κατεβασιά της Βάνας ήταν ως υποψήφιας βουλευτού του ΛΑΟΣ. Λοιπόν, την απαρνήθηκε! Αναγνώρισε πως ήταν λάθος της. Ετσι κάνουν οι μεγάλοι πολιτικοί άνδρες. Για τις γυναίκες πάλι δεν ξέρω… Και να ήταν μόνο η Βάνα, άντε μάτια μου γλυκά. Δεν είναι όμως! Το φιλί; Τι σου λέει το φιλί; Οχι, κουμπάρε μου, δεν εννοώ τον πίνακα του Γκούσταφ Κλιμτ, ούτε τον ασπασμό των αγγέλων προς τ’ άστρα. Εννοώ το φιλί του Σάκη Ρουβά (φωτογραφία) στον «μου ‘κατσε με την πρώτη» νέο δήμαρχο Μαραθώνα Ηλία Ψινάκη. Υστερα, σου λέει, από εφτά χρόνια μοναξιάς, τους δύο άνδρες τους ένωσε και πάλι ο αγώνας για τη δημαρχία. Και στον Δήμο Βουλιαγμένης τούμπανο οι ψήφοι του Λευτέρη Πανταζή… Δεν θα αναφέρω άλλα ονόματα της σόουμπιζ που βλέπω στα παραθυράκια των παραπηγμάτων της πολιτικής, αν και είναι πολλά. Θα πω μόνο «πάρ’ τες Λίζα και κάν’ τες κορνίζα (τις ψήφους)» και θα βάλω μια φωνή στο κομμωτήριο από κάτω: «Μωρή Λίτσα, έρχομαι εγώ να περάσω τις ανταύγειες της κυρίας Μπαϊρακτάρη και σύρε εσύ να ψηφίσεις για το μέλλον μου».

Το όνομά του είναι η αιτία, τρύπα στη γεωγραφία

Με πυρά ξεκίνησα, με πυρά θα τελειώσω. Το ξέρατε εσείς πως θέλουν να ρίξουν στην πυρά την παρουσιάστρια Ναταλία Γερμανού; Γιατί έτσι ισχυρίζεται εκείνη. Επειδή, λέει, τα έχει με έναν 20άρη αυτή που είναι 40άρα (εγώ που τη βγάζω 50άρα μάλλον δεν είμαι καλός στην αριθμητική), θέλουν να επαναφέρουν ειδικά για εκείνη τη θανατική ποινή διά του συγκεκριμένου τρόπου. Πες μου, κουμπάρε μου κι εσύ αρχικομμώτρια Λίτσα, σε τι χρώμα πρέπει να βάψω το μαλλί μου κι εγώ για να νομίζω ότι είμαι η Ζαν ντ’ Αρκ; Και να νομίζω ότι δεν είμαι αυτό που ήδη είμαι; Γιατί στην ίδια συνέντευξη η Γερμανού δηλώνει ότι δεν θέλει να γίνει η γραφική γιαγιά της τηλεόρασης.