Το Ιντερνετ δεν θα έχει μνήμη
Αν αυτό είναι σχετικά εύκολο στον πραγματικό κόσμο (όταν κάνετε κάτι χωρίς να σας δει κανείς είναι σαν να μην το κάνατε ποτέ), στο Ιντερνετ είναι πρακτικά αδύνατο: ό,τι ανεβάζουμε παραμένει για πάντα εκεί, ακόμη κι αν το σβήσουμε. Ή μήπως όχι;
Με άλλα λόγια, επιδιώκουν να σβήσουν από το Ιντερνετ οποιοδήποτε στοιχείο θυμίζει την παραβατική τους συμπεριφορά.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατοχύρωσε το λεγόμενο δικαίωμα στη λήθη, δηλαδή τη δυνατότητα των χρηστών του Διαδικτύου να διαγράφουν δεδομένα που τους αφορούν.
Στο εξής, οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα έχουν το δικαίωμα να ζητούν – αιτιολογημένα – από τις μηχανές αναζήτησης να αφαιρούν συνδέσμους (λινκ) που παραπέμπουν σε ιστότοπους οι οποίοι περιέχουν «ανεπαρκείς, άσχετες ή παρωχημένες πληροφορίες» που αναφέρονται σε αυτούς.
Ανάλογο αίτημα υπέβαλε κάποιος που έχει καταδικαστεί για σεξουαλική παρενόχληση μέσω Ιντερνετ και η περίπτωσή του έχει απασχολήσει τον Τύπο, ζητώντας να «εξαφανιστούν» τα επίμαχα δημοσιεύματα.
Επίσης, ένας άνδρας που στο παρελθόν προσπάθησε να δολοφονήσει τα μέλη της οικογένειάς του ζήτησε να διαγραφούν οι αναφορές που υπάρχουν στο Διαδίκτυο για το περιστατικό.
Οι μηχανές αναζήτησης θα μπορούν να απορρίπτουν τα αιτήματα αυτά, αλλά οι αιτούντες έχουν το δικαίωμα να προσφύγουν στα δικαστήρια ή στις Αρχές Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων της χώρας στην οποία διαμένουν.
Ωστόσο, τα δικαστήρια ή οι Αρχές Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων θα μπορούν να αρνούνται τη διαγραφή των αποτελεσμάτων εάν κρίνουν ότι οι επίμαχες πληροφορίες εξυπηρετούν το δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση.
Στον αντίποδα, η επίτροπος Δικαιοσύνης της ΕΕ Βίβιαν Ρέντινγκ δήλωσε ότι η απόφαση συνιστά «καθαρή νίκη της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των ευρωπαίων πολιτών».
Τρεις ερωτήσεις και απαντήσεις για το δικαίωμα στη λήθη
Τι σημαίνει πρακτικά η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου;
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υποχρέωσε την Google να διαγράψει τα αποτελέσματα αναζήτησης που εμφάνιζε για έναν συγκεκριμένο πολίτη. Η ΕΕ προωθεί νομοθεσία που θα κατοχυρώνει το δικαίωμα στη λήθη, δηλαδή τη δυνατότητα των χρηστών του Διαδικτύου να αξιώνουν την αφαίρεση πληροφοριών που τους αφορούν όταν αυτές είναι ανακριβείς ή παρωχημένες. Αυτό θα μπορούσε να έχει εφαρμογή σε όλο το Διαδίκτυο: αν παλιότερα ανεβάσατε στο facebook φωτογραφίες που σας απεικονίζουν μεθυσμένο, με μια μπίρα στο χέρι, θα μπορούσατε να ζητήσετε την οριστική διαγραφή τους.
Μπορώ να ζητήσω την αφαίρεση πληροφοριών που με αφορούν;
Ναι. Ωστόσο, η τελική απόφαση για την αφαίρεση ή μη των επίμαχων αποτελεσμάτων αναζήτησης εξαρτάται από τη φύση των πληροφοριών και από το «ζύγισμα» μεταξύ του δικαιώματος του ατόμου στην ιδιωτικότητα και του δικαιώματος της κοινής γνώμης στην πληροφόρηση. Πρακτικά, η διαγραφή πληροφοριών που αναφέρονται σε δημόσια πρόσωπα θα είναι πιο δύσκολη από αυτές που αφορούν ιδιώτες.
Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ενωση να πει στην Google τι να κάνει;
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δημιουργεί προηγούμενο ως προς τη δυνατότητα της ΕΕ να επιβάλει αποφάσεις σε μια αμερικανική εταιρεία όπως η Google. Η επίτροπος Δικαιοσύνης της ΕΕ Βίβιαν Ρέντινγκ δήλωσε ότι «οι αμερικανικές εταιρείες δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από τους σέρβερ τους που βρίσκονται στην Καλιφόρνια ή οπουδήποτε αλλού στον κόσμο».














