Τσάμπιονς Λιγκ: Θεσμός μόνο για πλούσιους!
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της πλουσιότερης ομάδας του κόσμου
Σε διοργάνωση της ποδοσφαιρικής πλουτοκρατίας εξελίσσεται την τελευταία δεκαετία το Τσάμπιονς Λιγκ. Για να αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης μία ομάδα δεν είναι αρκεί να είναι καλή, πρέπει να είναι και πλούσια. Από τη σεζόν 2003-2004 μέχρι σήμερα μόλις τρεις σύλλογοι που δεν συγκαταλέγονται στο τοπ 10 των πλουσιότερων κατόρθωσαν να φτάσουν στον τελικό.
Η Πόρτο και η Μονακό που ήταν φιναλίστ το 2004 και φέτος η Ατλέτικο η οποία θα αντιμετωπίσει το Σάββατο στο Ντα Λουζ τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης Μαρία Γκάι ντε Λιεμπάνα θεωρεί ότι πολύ δύσκολα θα επαναληφθεί τα επόμενα χρόνια το θαύμα της Ατλέτικο όσο διατηρείται η οικονομική ανισορροπία.
Το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου αυξάνεται κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο.
Για παράδειγμα, στον τελικό του 2000 ανάμεσα στη Ρεάλ και τη Βαλένθια η οικονομική ισχύς της πρώτης ήταν λίγο παραπάνω από διπλάσια σε σχέση με αυτήν των Νυχτερίδων. Οι Μερένχες είχαν έσοδα 164 εκατ. ευρώ έναντι 69 εκατ. της Βαλένθια.
Στον φετινό τελικό, η Ρεάλ διαθέτει οικονομική ισχύ 4,3 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της Ατλέτικο (519 έναντι 120 εκατ. ευρώ)! Επίσης η Βασίλισσα πληρώνει σε συμβόλαια παικτών 246 εκατ. ευρώ έναντι 64 εκατ. ευρώ της Ατλέτικο.
Η Ρεάλ αντλεί την τεράστια οικονομική της ισχύ από το δικαίωμα που της δίνει η ισπανική λίγκα να διαπραγματεύεται μόνη της την πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των αγώνων. Στην Αγγλία, όπου υπάρχει κεντρική διαχείριση, η Κάρντιφ που κατετάγη τελευταία στην Πρέμιερ Λιγκ εισέπραξε 46 εκατ. ευρώ από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, όσα και η Ατλέτικο που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στην Ισπανία.
«Αυτή η οικονομική δύναμη μετουσιώνεται και σε αγωνιστική» λέει ο Λιεμπάνα.
Η Ρεάλ αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα του Λιεμπάνα. Τα συνολικά έσοδά της τη δεκαετία 2003-2013 ήταν 5,7 δισ. ευρώ, 40% περισσότερα από αυτά της δεύτερης Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (3,475 δισ. ευρώ). Το ίδιο διάστημα ο ισπανικός σύλλογος δαπάνησε 1,190 δισ. ευρώ σε μεταγραφές. Παρ’ όλα αυτά, μόλις φέτος κατόρθωσε να επιστρέψει σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ ύστερα από τον νικηφόρο του 2002 στη Γλασκώβη.
Το μοντέλο ανάπτυξης της Ρεάλ μοιάζει να βρίσκεται σε σύγχυση.
Ο διευθύνων σύμβουλος Χοσέ Ανχελ Σάντσεθ έχει αντιγράψει αυτό της Ντίσνεϊ. Σύμφωνα με αυτό, ο σύλλογος πρέπει να αποκτά πρόσβαση σε νέο κοινό χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Η Ρεάλ κατάφερε να επεκταθεί και να αυξήσει τα έσοδά της, τα οποία την καθιστούν από το 2005 την πλουσιότερη ομάδα του κόσμου. Αγωνιστικά, ωστόσο, το πείραμα έχει αποτύχει. Τέσσερα πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα σε 12 χρόνια, έχοντας ντύσει στα λευκά την αφρόκρεμα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου δεν μπορεί να θεωρηθούν επιτυχία. Ο τεχνοκράτης πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ πιστεύει ότι η οικονομική ηγεμονία φέρνει και την ποδοσφαιρική. Οι έννοιες είναι συγγενικές αλλά όχι ταυτόσημες, όπως αποδεικνύει η Ιστορία.