Οι επιλογές του Φερνάντο Σάντος για έναν (βασικό) λόγο μπορεί να θεωρηθούν λογικές: επειδή η σκόνη που σήκωσαν είναι η μικρότερη δυνατή. Πάντα σε σύγκριση με όσα συμβαίνουν στο ευρύτερο (παγκόσμιο) επίπεδο.
Γιατί αν ρίξουμε μια ματιά στα ενδότερα των υπόλοιπων εθνικών ομάδων, διαπιστώνουμε τον συνήθη χαμό και το πλήθος των αντιδράσεων. Από την άποψη αυτή, ο πορτογάλος προπονητής λειτούργησε με βάση τη λογική και λιγότερο με γνώμονα τις δημόσιες σχέσεις. Και αλίμονο αν συζητάμε σοβαρά για το δίλημμα Αβραάμ ή Μόρας. Ετσι το είδε και προτίμησε έναν βασικό αμυντικό ομάδας του Καμπιονάτο.
Επί της ουσίας, ο Σάντος κάνει τις εξής δομικές αλλαγές σε σύγκριση με τη γνωστή φιλοσοφία του. Πρώτον, αλλάζει όλη την τριάδα των γκολκίπερ του Euro 2012. Από τους Χαλκιά, Σηφάκη, Τζόρβα, πάει σε σχήμα με Καρνέζη, Καπίνο, Γλύκο. Αλλά αυτή τη φορά, οι ρόλοι είναι διακριτοί, ο βασικός «άσος» δεν αμφισβητείται (Καρνέζης) και αυτό μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχει στην πορεία.
Δεύτερον, ο κόουτς προτίμησε να κόψει (αριθμητικά) έναν κεντρικό μπακ και από τους Αβραάμ και Κυριάκο Παπαδόπουλο μαζί με τους Παπασταθόπουλου – Μαλεζά, πάει στους Μόρα, Μανωλά, Παπασταθόπουλο. Μοιάζει με ρίσκο, αλλά ο ίδιος ο Σάντος νιώθει ασφάλεια με την παρουσία του πολυθεσίτη Βύντρα, παιδιού με ικανότητα να βοηθήσει αρκετά και κυρίως να αποδεχθεί τον ρόλο του ρολίστα και του αναπληρωματικού.
Κατά τα λοιπά, ομάδα που ίσως μπορεί να βγάλει προς τα έξω μια πίκρα είναι ο Ατρόμητος. Οχι για τον Σηφάκη, τον συγκεκριμένο τερματοφύλακα δεν τον είχε βασικό καλά καλά ούτε ο Παράσχος. Η αναφορά γίνεται για τον υπερφορμαρισμένο κυνηγό Παπαδόπουλο και τον τόσο ικανό στόπερ Ταυλαρίδη. Ωστόσο, ουδείς θα έπαιζε βασικός στη Βραζιλία και σίγουρα δεν κρίνονται εδώ οι αποφάσεις-κλήσεις του Σάντος. Η προτίμηση αφορούσε έμπειρους παίκτες, με χιλιόμετρα στα πόδια τους και κυρίως με γνώση του εξωτερικού. Ηταν σαφής ο προσανατολισμός του και σαφέστατα δεν μπορεί να ειπωθεί ότι προέκυψε κάποια τρανταχτή αδικία.