«Η μουσική αγαπά τον αυτισμό»

Κρατούν τους γονείς τους από το χέρι. Σε μια γωνιά της αίθουσας αφήνουν τα παπούτσια τους, άλλοι πρόθυμα, άλλοι διστακτικά. Μικροί και μεγάλοι παίρνουν στα χέρια τους μια πολύχρωμη μαξιλάρα. Κάθονται στο πάτωμα. Κυκλικά.

Η μουσική γιορτή ξεκινά. Προϋπόθεση όμως είναι τα παιδιά να νιώσουν ασφάλεια στο νέο περιβάλλον και να αναλάβουν ρόλο πρωταγωνιστή. Να πειραματιστούν με τα μουσικά όργανα και να εκφραστούν. Χωρίς λογοκρισία, χωρίς κανείς να φοβάται τα κακεντρεχή σχόλια τρίτων ή ένα στραβοκοίταγμα γεμάτο περιέργεια.

Η μουσικολόγος – μουσικοθεραπεύτρια Χριστίνα Παναγιωτάκου και η εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής Αραβέλλα Μπαμπασίκα – Αναστασάκη καλωσορίζουν τα παιδιά. Με μαράκες στα χέρια ώστε να δώσουν μια πρώτη γεύση από τις δραστηριότητες που περιλαμβάνουν οι έξι προγραμματισμένες συναντήσεις. Ακολουθεί χειροκρότημα. Σε περίπτωση που κάποιο από αυτά είναι ανήσυχο – πρόκειται άλλωστε για μια νέα κατάσταση που δεν μπορούν όλα να διευθετηθούν -, ένας από τους μουσικούς το πλησιάζει και παίζει φλογέρα, ακορντεόν ή σαξόφωνο. Η μουσική τα ηρεμεί.

«Η πρώτη συνάντηση είναι αναγνωριστική. Δεν είναι απίθανο να υπάρξει και μικροένταση» σχολιάζει η Χριστίνα Παναγιωτάκου. Και διευκρινίζει από την αρχή της κουβέντας πως το πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιείται το δωρεάν εργαστήριο δεν είναι θεραπευτικό. «Σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε το πρόγραμμα να είναι εξατομικευμένο. Στην ουσία είναι μια μουσική γιορτή που στόχο έχει να δώσει ερεθίσματα και ιδέες στους γονείς ώστε να εντάξουν ενεργά τη μουσική στη ζωή των παιδιών τους. Στο τέλος των συναντήσεων μάλιστα κάνουμε μια συναυλία όπου όλοι – παιδιά και γονείς – παίζουν κρουστά όργανα. Από αυτή τη διαδικασία εκτός από αυτοπεποίθηση κερδίζουν και την επιβράβευση των γύρω τους».

Αν και αντίστοιχα εργαστήρια για παιδιά με αυτισμό διοργανώνονται εδώ και πολλά χρόνια στο εξωτερικό, στην Ελλάδα είναι μόλις η δεύτερη χρονιά που συμβαίνει κάτι αντίστοιχο. «Εψαχνα καιρό χωρίς κανένα αποτέλεσμα μέχρι τη στιγμή που ανακάλυψα την πρωτοβουλία της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών» αναφέρει η Λίνα, ειδική παιδαγωγός και συνοδός ενός μικρού αγοριού που συμμετείχε σε παλαιότερο εργαστήριο. «Στον δικό μου μαθητή δεν αρέσουν οι δραστηριότητες. Κάθε Σάββατο όμως που πήγαινα να τον πάρω από το σπίτι, μου έλεγε “θέλω μουσική”. Και κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου κουνούσε τα χέρια του εκφράζοντας τη χαρά του, ενώ ποτέ δεν αντέδρασε ή δεν μου ζήτησε να φύγουμε νωρίτερα. Ηταν πάντα πολύ χαρούμενος όπως και όλα τα άλλα παιδιά της ομάδας».

«Στα παιδιά αρέσει η μουσική. Είναι λογικό επομένως στο τέλος των συναντήσεων να σημειώνεται πρόοδος» τονίζει η Λίνα. «Οσο περνούσε ο καιρός, αρκετά στέκονταν πλέον μόνα τους στον κύκλο κρατώντας το χέρι ενός άλλου παιδιού. Είναι ένα δείγμα αυτονομίας, προσαρμοστικότητας και συνεργασίας».

INFO
Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Λ. Συγγρού 107-109, τηλ. 213-0178.002) τα Σάββατα 17, 24 και 31/5 από τις 11.00 έως τις 13.00

Οι δραστηριότητες
Το πρόγραμμα βασίζεται στις έννοιες «σιγά- δυνατά», «ένταση», «ρυθμός», «ηχόχρωμα». Οι δραστηριότητες που περιλαμβάνει είναι απλές και δομημένες. Μία από αυτές είναι η αναγνώριση του μουσικού οργάνου που ακούγεται. Αλλοτε πάλι τα παιδιά μαθαίνουν να ξεχωρίζουν τις ψηλές από τις χαμηλές νότες ανεβοκατεβάζοντας τα χέρια τους. Κάποια μάλιστα γίνονται και μαέστροι, κάνοντας αυτοσχέδιες κινήσεις ανάλογα με την ένταση και τον ρυθμό του ήχου.