Η γαλάζια «χάρτα» του νέου Συντάγματος
Ο Αντώνης Σαμαράς κατά τη χθεσινή παρουσίαση των γαλάζιων θέσεων για τη συνταγματική αναθεώρηση, στο Μέγαρο Μουσικής
«Το σημερινό Σύνταγμα έχει κλείσει τον κύκλο του…
Η χώρα χρειάζεται μια καινούργια αρχιτεκτονική». Με τη φράση αυτή ο Αντώνης Σαμαράς σηματοδότησε την έναρξη ενός νέου πολιτικού κύκλου, στον οποίο φιλοδοξεί να οδηγήσει τη χώρα με όχημα την πρόταση της ΝΔ για τη νέα συνταγματική αναθεώρηση.
Με συνεχείς αναφορές περί μετάβασης σε μια «νέα Ελλάδα», που για πολλούς στη ΝΔ παραπέμπει και στο σχέδιο μετεξέλιξης της συντηρητικής παράταξης με ανοίγματα προς τον κεντρώο χώρο, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι στις 3 Σεπτεμβρίου θα ανοίξει επισήμως από την παρούσα Βουλή η αναθεωρητική διαδικασία ώστε η επόμενη βουλευτική Σύνοδος να είναι αναθεωρητική. Προσκάλεσε μάλιστα όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου σε διάλογο, στον οποίο «κανείς δεν θα έχει το μονοπώλιο της ορθότητας», ενώ προειδοποίησε ότι «η επόμενη Βουλή χρειάζεται δυνάμεις υπεύθυνες για να μπορέσει να είναι αναθεωρητική».
Η γαλάζια πρόταση που έχει ως βάση ένα λιγότερο πρωθυπουργικό σύστημα, με συγκεκριμένη θητεία για τον Πρωθυπουργό, και προβλέπει αυξημένες αρμοδιότητες για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος θα αναδεικνύεται μέσω της λαϊκής ψήφου, αποτελεί ένα από τα βασικά όπλα που ρίχνει ο κ. Σαμαράς στην μάχη των ευρωεκλογών.
Να σημειωθεί ότι κατά τη χθεσινή εκδήλωση ο Αντώνης Σαμαράς έκανε ειδική αναφορά στην «κληρονομιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή» και στις «παρακαταθήκες της παράταξης», που είναι «η αποκατάσταση της δημοκρατίας και η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια».
Στη γαλάζια «χάρτα» για το νέο Σύνταγμα προβλέπονται τα εξής:
1. Ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας και άμεση εκλογή του από τους πολίτες.
2. Ισχυρές εγγυήσεις για εξάντληση της διάρκειας της κοινοβουλευτικής περιόδου (εξάντληση της τετραετίας), με σταθερό εκλογικό σύστημα που θα μπορεί να αλλάζει μόνο με πλειοψηφία 3/5 από τη Βουλή.
3. Θεσμοθέτηση συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος (μικρή και ευέλικτη κυβέρνηση) και αντίστοιχου οργανογράμματος – δυνατότητα αλλαγών με απόφαση των 3/5 της Βουλής.
4. Πρόβλεψη για θεσμοθέτηση τριών μόνιμων υπηρεσιακών υφυπουργών (Εξωτερικών, Αμυνας και επί του Προϋπολογισμού), 5ετούς θητείας.
5. Πρόβλεψη για μία μόνο θέση γενικού γραμματέα στα υπουργεία και αναβάθμιση του ρόλου των γενικών διευθυντών.
6. Αναθεώρηση του πλαισίου για την ποινική ευθύνη των υπουργών – προς το αυστηρότερο.
7. Αλλαγή της διάταξης για τη βουλευτική ασυλία ώστε να περιοριστεί αποκλειστικά στα όρια της άσκησης των κοινοβουλευτικών καθηκόντων κάθε βουλευτή.
8. Αξιόπιστες εγγυήσεις διαφάνειας στα οικονομικά των κομμάτων.
9. Κατάργηση των βουλευτικών προνομίων που δεν έχουν σχέση με τα καθήκοντα του βουλευτή.
10. Εξορθολογισμός των διατάξεων για τα ΜΜΕ, με στόχο «να ενισχυθεί η διαφάνεια και η αντικειμενικότητά τους».
11. Ασυμβίβαστο του αξιώματος του υπουργού με εκείνο του βουλευτή, ώστε «η Βουλή να πάψει να είναι προθάλαμος υποψήφιων υπουργών».
12. Ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, με περιορισμό της διακριτικής ευχέρειας της εκτελεστικής εξουσίας ως προς την επιλογή της δικαστικής ηγεσίας.
13. Συγκρότηση ειδικού και μόνιμου δικαστικού σώματος, που θα έχει την αποκλειστική ευθύνη να ελέγχει τη συνταγματικότητα των νόμων.
14. Θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τη θητεία του πρωθυπουργού.
15. Θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τις θητείες περιφερειαρχών, δημάρχων και συνδικαλιστών.
16. Μείωση του αριθμού των βουλευτών (από 300 σε 250 ή 200).
17. Ενίσχυση του ρόλου των βουλευτών, τόσο σε νομοθετικό όσο και σε ελεγκτικό επίπεδο.
18. Υποχρεωτική σύνταξη μελέτης σκοπιμότητας για τα μεγάλα δημόσια έργα και τις σημαντικές προμήθειες του Δημοσίου.
19. Οριοθέτηση της δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί των δημόσιων συμβάσεων, ώστε να μη συγκρούεται με εκείνην του Συμβουλίου της Επικρατείας.
20. Ιδρυση ειδικού τμήματος στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την ταχεία εκδίκαση υποθέσεων μεγάλων δημόσιων συμβάσεων και ιδιωτικών επενδύσεων.
21. Σύνδεση της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και εξασφάλιση της ανάλογης ωφέλειας για το κοινωνικό σύνολο. Ουσιαστικά, η πρόταση οδηγεί σε νέο πλαίσο για τις αποκρατικοποιήσεις.
22. Αποτελεσματικότερη προστασία του πυρήνα του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας, με πρόβλεψη για σαφείς χρονικούς περιορισμούς στη δέσμευση ακινήτων με σκοπό την απαλλοτρίωση.
23. Υποχρεωτική παρουσίαση αναλυτικού απολογισμού από κάθε φορέα που χρηματοδοτείται από τον δημόσιο προϋπολογισμό.
24. Αναθεώρηση του άρθρου 24 «για πληρέστερη προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και για την αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων εις βάρος της ατομικής και της δημόσιας ιδιοκτησίας».
25. Ιδρυση και λειτουργία μη κρατικών και μη κερδοσκοπικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (άρθρο 16).
26. Πρόβλεψη για διενέργεια δημοψηφίσματος και με λαϊκή πρωτοβουλία.
27. Αλλαγή στις διατάξεις για τις ανεξάρτητες Αρχές – ώστε «να είναι ανεξάρτητες, όχι ανεξέλεγκτες».
28. Ενίσχυση του πλαισίου που αναφέρεται στην ασφάλεια του πολίτη ως υποχρέωση και προτεραιότητα του κράτους.
29. Κατοχύρωση του δικαιώματος της ελεύθερης διακίνησης και της ανεμπόδιστης πρόσβασης στην εργασία.
30. Ρητή συνταγματική πρόβλεψη για της προστασία την εθνικής ταυτότητας και της ελληνικής γλώσσας.
Εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο
Το εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο που θα προβάλει σε νέα ειδική εκδήλωση την προσεχή εβδομάδα ο Πρωθυπουργός είναι – μετά την πρόταση για την Αναθεώρηση – το δεύτερο μεταρρυθμιστικό «όπλο» που θα ρίξει ο κ. Σαμαράς στη μάχη των ευρωεκλογών