Μπγιορκ και Ατένμπορο διαλογίζονται πάνω στη μουσική, τη φύση και την τεχνολογία

Ενα πεντάγραμμο με αστραπές και βροντές να ορίζουν τα μουσικά διαστήματα. Ηχοι από φάλαινες και ωδικά πτηνά συνθέτουν μελωδίες. Ενας ονειρικός κόσμος όπου συναντώνται η τέχνη και η μουσική. Με αυτά τα υλικά η Μπγιορκ και ο μετρ των ντοκιμαντέρ σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο δημιούργησαν μια ταινία την οποία κυκλοφορούν υπό τον τίτλο «When Bjork met Attenborough» («Οταν η Μπγιορκ συνάντησε τον Ατένμπορο»).

Είναι η συμπύκνωση της σχέσης τους, η οποία στηρίζεται στα δύο πάθη τους: την τέχνη και την επιστήμη. Αυτή τους έφερε κοντά το 2011 όταν με αφορμή την κυκλοφορία του CD «Biophilia» της ισλανδής τραγουδίστριας ο διάσημος αφηγητής του BBC Four την κάλεσε στην εκπομπή του. Και εκεί που οι φανατικοί τηλεθεατές του άκουγαν την αγαπημένη τους φωνή να τους συμβουλεύει πώς να παραμερίσουν τα προβλήματά τους και να αφιερώνουν άπλετο χρόνο στο τελετουργικό της αναπαραγωγής των εντόμων ή στην κοινωνική συμπεριφορά των ποντικών, τον είδαν να τολμά κάτι διαφορετικό.

Η εκκεντρική Ισλανδή της ποπ Μπγιορκ
(που είδαμε και στην Τελετή Εναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004) και
ο σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο άρχισαν έναν ιδιότυπο τηλεοπτικό διαλογισμό επάνω στη μουσική,
στη φύση και στην τεχνολογία.

Για το «Biophilia» η τραγουδίστρια έχει επισημάνει πολλές φορές ότι σχεδιάστηκαν ειδικά καινούργια όργανα τα οποία έχουν τη δυνατότητα να αναπαράγουν φυσικούς ήχους. Για παράδειγμα, το τραγούδι «Μoon» αναφέρεται στα κυκλικά φαινόμενα και συμπεριλαμβάνει στοιχεία εμπνευσμένα από το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στην αστραπή και στη βροντή.

Μιλώντας για τη «συνάντησή» της με τον βρετανό αφηγητή η Μπγιορκ υποστηρίζει πως «ένιωσα την ανάγκη να δείξω ότι η φύση λειτουργεί ως ένας υπερήρωας από τον οποίο δεν αντλούμε μόνο έμπνευση αλλά και πολύτιμο υλικό. Από αυτήν παίρνουμε αυτά που χρειαζόμαστε για να δημιουργούμε και να παράγουμε – καλλιτέχνες και επιστήμονες».

Η Μπγιορκ εξηγεί ότι η τρυφερή και ιδιαίτερη σχέση της με τη φύση και ό,τι την περιβάλλει προκύπτει από τα μικράτα της: «Οταν ήμουν παιδί για να φτάσω στο σχολείο περπατούσα 40 λεπτά και άκουγα προσεκτικά τα κελαηδίσματα των πουλιών, τα θροΐσματα των φύλλων στα δέντρα, τους ήχους των ανέμων που περνούσαν μέσα από το δάσος. Είχα φτιάξει τον κόσμο μου και ακόμη και τώρα, όταν γράφω, δανείζομαι τις εικόνες και τις μελωδίες εκείνων των στιγμών. Είναι η αστείρευτη πηγή για ό,τι έχω δημιουργήσει».

Χαρακτηρίζει δε ξεχωριστή αυτή τη συνάντηση με τον βρετανό ντοκιμαντερίστα: «Ο σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο είναι 40 χρόνια μεγαλύτερός μου αλλά παραμένει αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Τον παρακολουθώ, έχω μάθει τόσο πολλά μέσα από τις εκπομπές του, οπότε όταν μου πρότεινε να συναντηθούμε είπα απλώς “ναι”. Ετσι άρχισαν όλα!».